Het is natuurlijk maar een heel klein stukje, de weg van verleiding naar verboden. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat de meeste schofterig schadelijke zaken in deze wereld niet verboden zijn, maar uit duizenden overigens beschermde kelen luidkeels toegejuicht worden. Of zie en beoordeel ik dat nu verkeerd?
Er is een tijd geweest dat wij bijna allemaal geloofden dat oorlog voeren in ons belang was. Dat we kansloos waren tegen de toen Duitse overmacht was duidelijk, maar vechten moesten we. Had niet onze toenmalige vorstin het optreden van de Duitse legers als een “voorbeeldenloze schending van alles wat volkenrechtelijk was afgesproken. Ach ja, alles wat wij aan koninklijkheid in huis hadden vluchtte toen op slag naar den vreemde. Wilhelmina koos haar domicilie in het naar wat later bleek betrekkelijk veilige Engeland, terwijl de te verwachten opvolging, Juliana en Bernhard met kinderen Canada als toevluchtsoord kozen, flink uit de buurt van het strijdgewoel. Ik heb later, nadat de oorlog voorbij was eigenlijk nooit kunnen verklaren waarom wij nu allemaal zo blij waren dat die kapitaalkrachtige vluchtelingen weer terug waren gekomen toen er niets meer te vrezen was, maar dat ligt vast aan mij. Heel veel mensen bewonderen tenslotte onverwoestbaar veilige rijkdom. Als je dat bereikt hebt moet je toch over bijzondere kwaliteiten beschikken anders waren wij immers allemaal zo puissant rijk?
Het is wel jammer van al die dode medemensen dat oorlog nog steeds gerechtvaardigd lijkt te worden. Ik zeg ‘lijkt’ omdat ik het gevoel heb dat, mogelijk door het feit dat steeds meer informatie beschikbaar komt, ook steeds meer gewone mensen – mensen zoals jij en ik zal ik maar zeggen – beginnen te begrijpen dat oorlogen een verdienmodel voor een kleine, steenrijke elite zijn. Erger waarschijnlijk nog is het feit dat oorlogen door slimme doch doortrapte geesten worden uitgedacht op een zodanige manier dat steeds meerdere bevolkingsgroepen ongemerkt bedrogen worden en zich voor de oorlogskar laten spannen in de voor hen helaas duidelijke zekerheid dat hun aan het bedrog ontleende doel de oorlog die wordt gevoerd rechtvaardigt.
Kortom, wat beweer ik nu? Het volgende: er bestaat geen natuurlijke – en rechtvaardige oorlog. Wel zijn er voortdurend kostbare en dodelijke gevechten tussen mensen op deze wereld aan de gang die kunstmatige manipulatie als, bron kennen en die altijd het doel hebben de winsten van de oorlogsindustrie te vergroten en die volstrekt niets van doen hebben met de ogenschijnlijke reden tot alle gevechten die er ogenschijnlijk uit voortvloeien.
De grote en vooral ook moeilijk te beantwoorden vraag is: Hoe stoppen we deze kleine egocentrische kliek die ons telkens weer de oorlog in liegt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet onmiddellijk weet. Wel denk ik dat er iets nieuws ontdekt zou moeten worden dat nog aantrekkelijker is dan onbegrensde macht en rijkdom. Misschien een gevoel van totale onafhankelijkheid, een gevoel waarbij je het leed dat je met voortdurende oorlogen veroorzaakt zou verafschuwen. Maar ja, wie trekt zich op deze wereld nu werkelijk iets aan van de noden van kinderen van gedode ouders, van ouders die hun kinderen zien sterven of van mensen die al wat ze dachten te bezitten inclusief allen die hen dierbaar zijn in één klap verliezen? Als er maar genoeg aan wordt verdiend blijkt het niemand binnen die kleine kliek iets uit te maken. Trouwens, dit is de vrijwel enige uitzondering waarbij massamoord niet strafbaar lijkt.
