130? ach gut…Onzinnig en inconsequent.

Voorpaginanieuws in de Telegraaf vandaag. Moet dus geweldig belangrijk zijn.                     “De vlag kan uit voor 130”,  staat er.                                                                                       Moet ik hier nou echt blij van worden? Ik zit het aldoor maar te proberen, maar ik voel niks. Ik voel al helemaal geen reden om de vlag uit te steken.                                                         Ga maar na wat een onzin. Stel, je rijdt een uur lang 120. Nee, ik zeg het verkeerd. Het moet zijn: je probeert een uur lang 120 te rijden. Je merkt al snel dat je bijna nergens die snelheid langer dan tien minuten achter elkaar kunt volhouden, omdat je dan weer moet wachten tot de een of andere vrachtwagen klaar is met een inhaalmanoeuvre, waar bij hij nooit boven de 95 kilometer per uur uitkomt.                                                                         Tandenknarsend neem je gas terug en zo snel als het mogelijk is trap je het gaspedaal helemaal in, maar ja, zodra je eindelijk achter die vrachtwagen vandaan bent zit je weer achter de een of andere demente bejaarde die met een gangetje van nauwelijks 110 kilometer per uur bezig is de volgende vrachtwagen in te halen.                                             Kortom, de hele tijd dat je met de standaard 120 kilometer per uur aan het proberen bent om een beetje op te schieten blijkt dat het allemaal niet helpt.

Ik heb er een beetje ervaring mee. We gaan vaak vanuit Huizen naar Texel.                       Je moet dan met de boot oversteken, dus laten we voor het gemak de afstand en de tijd van Huizen naar Den Helder maar nemen.                                                                             De afstand is 118 kilometer en de geschatte reistijd wordt opgegeven als 1 uur en 26 minuten. Dan maak je dus een gemiddelde snelheid van 82,32 kilometer per uur. Dan rijd ik dus overal waar ik kan en mag 120 kilometer per uur.                                                         Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik als ik achter het stuur van mijn auto zit niet altijd even braaf en gehoorzaam ben. Dus als ik dan op de A7 eenmaal Hoorn heb gehad, dan kan het buiten de spits vaak wel lekker rustig zijn en dan heb ik wel eens gedacht: hup jongen, trap hem op zijn staart. Maar ja, het is maar een klein stukje hoor, want op Wieringen moet je echt niet harder dan 80 rijden want dat kost daar serieus geld, dus niet doen.

Ja, lekker hard rijden, vinden we lekker.                                                                               Ben ik toch een keer in 1 uur en 20 minuten bij de Texelse boot aangekomen.                   Ja, lang niet gek toch. Was ineens mijn gemiddelde snelheid 88,5 kilometer per uur.           Hele traject 6 minuten sneller afgelegd. Moest ik trouwens toch nog een kwartier op die verdomde boot wachten. Maar ik reed als een duivel.

Vervelend is trouwens wel, als ik dat doe, lekker hard rijden dus, dat ik op de terugweg dan in Den Helder eerst moet tanken. Nou ja, we rijden op Texel natuurlijk ook wel stukjes, maar nooit harder dan 80. Lekker rustig weet je.

Wat ik nou eigenlijk alleen maar wil zeggen is: hou nou toch op met die 130 kilometer flauwe kul. Ons landje is veel te klein en te druk om voordeel van hard rijden te hebben. Trouwens, op extra stinkende uitlaatgassen en fijnstof zit ook niemand te wachten.

Hard rijden, just for fun? Dat kan heel goedkoop weet je?                                                     Koop nou voor een paar tientjes zo’n Virtual Reality bril en leef je uit.

Ten steps to tranquillity in mind and body

In the lives of many people things happen that cause long-lasting grief and sadness.       Just imagine, you lost a loved one due to illness or death.  An accident happened or you had to witness how a deadly disease painfully slowly took away the life of your child. Or as a child you were bullied over and over again and you could never escape in any way. Or – and this happens in the lives of many people – you were treated really unfairly much to your long lasting disadvantage and the grudge you bare in you keeps on hurting you. You were passed over for a promotion and you considered the person who got promoted in your place to be the absolute incompetent yo-yo.

All of these things can make your everyday life miserable. They can bring you grief and sadness as well as long lasting shame, which may sometimes feel worse than anything else.

It may not come to mind every day, but all memories that hold grief or shame or pain put us spiritually as well as physically in a vulnerable and damaging mode. They tend to make our reality sickening. You may think this is unrealistic and exaggerated, but it is not. Due to grief, shame or agony you may get sick or even die. An old expression that explains this quite sufficiently is: Mind over matter. Your mind rules your Physical existence.

What kind of answers do we see in our society to the up mentioned problems?                 Well, I am afraid that we should realise that certain companies see these problems as a source for profit. They will give you pills to sleep, against depression, as a matter of fact against anything you can think of and a whole lot more. You can also see your shrink on a regular basis for years on end and hope that he or she is able to take away your mental suffering that also afflicts your body.

Well, don’t get me wrong, I am not stating here that all up mentioned regular ways to cope with your mental misery are wrong. That would be really wrong doing to many good people. What I am trying to say is that I found a much simpler way. I developed a very simple and free of charge method  to clean up the major part of all consequences due to your past that got stuck in your memory and thus in your life.

Of course the attitude you start with is crucial. Know that what you are about to do means clearing out the damaging tender spots in your past that greatly ruin your everyday confidence and joy in life. To that purpose you have to realise that your reality is yours and yours alone and that you have the exclusive right to enter and change anything there.

I will now describe my method in ten steps.

1. Prepare for writing. In case you work solely on your computer you can skip the rest of this step and go to number 2. If you like to write with a pen on paper, which in my opinion brings you closer to yourself, I advise you to obtain a new pen and writing pad keeping in mind that you are about to do something you never did before and that obtaining a few new things may help to set you in the right mode.

2. Make sure that you are alone and that you will not be disturbed in any way. In this process you have to go alone all the way.

3. Start writing about the most painful and damaging experience in your life. Initially you may think that you don’t remember things exactly, but writing causes a slowdown in the in the course of your thoughts and you will remember more and more details. Be painfully accurate in your description of the memories that emerge. This may be rather emotional but that is how it should be. So don’t skip anything. Write it all down painful as it may be.

4. After a while you will notice that the source of memories dries up for the moment. That is good. It is time to stop, eat or drink something or just take a brake.

5. Put yourself again behind the text you wrote and start reading it out loud. Your voice is the vehicle of your emotions. with your voice, you bring the emotion out in the open. Many people have memories of terrible things in their lives but just when they start talking about these things the emotion and the tears will come out. So now you will feel those liberating, redeeming tears run down your face.

At this point I owe you an explanation. If you unwittingly eat something wrong, your bowels will react with diarrhea. This may feel quite unpleasant but it is the quickest way of your body to get rid of bad things. Your nervous system has a similar way of fast cleaning out unwanted material. We call that crying. Tears when wept over serious trouble contain waste products of the nervous system. So remember crying is not a sign of weakness but a very wise cleaning activity of the nervous system. It will stop automatically when it is done.

6. Now you have red out loud, you felt, you cried, slowly things calmed down inside you. Put your pen and writing pad aside and resume you normal daily activities.

7. After a few days you pick up that writing pad again and make sure you are alone. Again you start reading out loud what you wrote and again there may come new tears and again when emotions subside you put aside your text. Repeat this as often as it takes to be able to read what you wrote without feeling any emotion. You have now reached the point that this part of your past can no longer vitiate and haunt your life.

8. Now it is time to tear the pages you wrote from the pad and burn them. You’ve just cleared a malicious and disturbing part of your past that influenced your everyday life.

9. Pause a few days and enjoy the fact that you had the courage to go deep into your past and its influences on your life and to cope with one of you mayor problems.

10. Repeat the whole procedure as often as it takes so that one day when you look in a mirror you can say from the bottom of your heart: I am happy and I love the one person who really is the most important person in my life, Me!

Having listened to me or red this article I am sure you have an opinion and that is good. People without opinions are usually dead or fast asleep. However, I assure you that you will have a different opinion after you followed my method step by step.

Oh, and yes, I imagine that you may want to make these ten steps to tranquillity.

Well here it is. Feel free to use it