Iatrogeen.

Mooi woord toch? Niemand buiten de medische wereld zal waarschijnlijk de betekenis van dit woord weten. Het is, zoals zo veel termen opgebouwd uit twee stuken: iater = behandelaar of arts (denk aan psychiater = behandelaar van de psyche) en het tweede stuk dat kortweg “geen” luidt, maar dat helaas niet bedoeld is om duidelijk te maken dat er geen behandelaar aan te pas komt. Het woord “geen” komt in dit geval uit de zelfde bron als “genese” dat wording of veroorzaken betreft. Iatrogeen betekent dan ook kort gezegd dat iets veroorzaakt is door een medische, of in elk geval medisch bedoelde behandelaar

Mooi, dan weten we dat. Je gaat, zeg maar naar de tandarts (= iater) en die veroorzaakt dat je geen kiespijn meer hebt doordat hij heel kundig een wortelkanaal behandeling uitvoert. Dat is dan een heel positief iatrogeen effect.

Meestal wordt deze term echter in gevallen van probleemloze positieve en derhalve gewenste effecten niet gebruikt. De term iatrogeen wordt meestal gebruikt als er iets mis is gegaan, als we te maken hebben met medische missers die niet – of moeilijk herstelbare schade of zelfs de dood tot gevolg hebben.

Aan deze blog ben ik begonnen omdat het niet alleen beangstigend vaak voorkomt, die iatrogene blunders, maar vooral ook omdat ik in mijn eigen leven er nogal stevig en vooral ook levenslang mee ben geconfronteerd. Medische fouten dus die een blijvende invloed op mijn leven hebben. Deze blog hoop ik zo te schrijven dat mijn dierbare lezers zullen begrijpen dat vele van hen zelf aan het begin van elke medische misser een rol hebben gespeeld. Hoe kan dat nou, zul je misschien vragen. Hoe kan ik nou zelf een rol spelen in een medische misser waarvan ik vervolgens zelf de schadelijke nawerking onderga?

Nou, dat zit zo: voor veel behandelingen moet je niet alleen toestemming geven, maar je moet er zelfs voor tekenen. Op die manier vegen de verzamelde iaters hun stoepje bij voorbaat schoon, door de verantwoordelijkheid voor de behandeling bij jou te leggen. Eigenlijk is dat heel vals, omdat jij met geen mogelijkheid helemaal precies kunt weten wat je te wachten staat en wat de al dan niet gewenste gevolgen kunnen zijn van de behandeling waarvoor je juist zelf hebt getekend. Juridisch hebben ze hun klachtendienst daarmee echter vaak afdoende ontlast.

Waarom schrijf nu echter hier een artikel dat kraakt van de medische droefenis. Nou, omdat ik je simpelweg een paar van mijn eigen trieste ervaringen op dat terrein wil vertellen in de naar ik hoop terechte verwachting dat je goed gaat uitkijken waar je toestemming voor geeft. En dat die behandelaren, artsen en klinieken een handtekening ter toestemming van jou vragen verantwoorden ze door te zeggen dat het jouw lichaam is en dat jij en jij alleen daarvoor de verantwoording en zeggenschap kunt dragen.

Helaas hebben we in de achter ons liggende periode met alle levensgevaarlijke zogenaamde vaccinaties tegen een kunstmatige en niet eens ernstige ziekte de behandelaars wel andere taal horen uitslaan en moest het ineens allemaal verplicht worden. Maar goed, ik dwaal af, excuus daarvoor, maar ook dat onderwerp heeft mijn blijvende verontwaardiging verdiend.

Dat gedoe met die handtekeningen is trouwens nog helemaal niet zo lang in ons land. Het is eigenlijk overgewaaid uit Amerika. Daar heerst een echte claimcultuur, waardoor veel dienstverleners, waaronder natuurlijk ook artsen in rechtszaken wegens vermeende wanprestatie verwikkeld zijn geraakt en daarop ook vaak financieel aan de grond geraakt zijn.

Nou goed, dan weet je in ieder geval, als je het al niet wist, waarom je tegenwoordig zo vaak ergens voor moet tekenen.

Terug naar iatrogeen. Laat me maar met de kleinste medische misère in mijn leven beginnen. Ik liep tegen de zestig en als ik met mijn rechteroog naar een verticale lijn keek dan zat daar een kronkel in. Als ik met twee ogen keek was er niets aan de hand. De oude oogarts die ik consulteerde keek met een prachtig apparaat diep in mijn ogen en zei: ‘u hebt een macula pucker’ Ik zei: ‘een wat?’ Hij zei: ‘een macula pucker. Dat is een kreukje in het vlies dat over de macula of gele vlek ligt. De gele vlek is het gebiedje achter in je oog waar je het meeste mee ziet.’ ‘Ja,’ ging hij verder, ‘dat moet verwijderd worden anders wordt dat oog blind.’

Hij zei dus niet: ‘dan bestaat de kans dat het vliesje verder kreukt en dat daardoor gezichtsvermogen verloren gaat. Dat zei hij niet. Hij zei dat het zeker tot blindheid van dat oog zou leiden als dat vliesje niet operatief verwijderd zou worden. Twee keuzemogelijkheden had ik: opereren of blind worden aan één oog. Ik koos, geschrokken als ik was, natuurlijk voor opereren.

Had de man die eerste formulering gebruikt, dus dat de kans bestond dat het oog blind zou worden, dan had ik misschien nog wel een poosje afgewacht of het misschien erger zou worden. De manipulatieve formulering die deze oude oogarts gebruikte maakte mij echter duidelijk dat ik eigenlijk geen keus had, wat veel later bleek wel het geval geweest te zijn, maar ja, achteraf…

Het oog wed geopereerd onder plaatselijke verdoving, waarbij ik alleen één prik een beetje vervelend vond. Verder vertoonde de lens al enige grijze ouderdomsstaar, dus werd besloten die lens ook maar te vervangen. Na twee dagen ging het kapje van het geopereerde oog en kon ik er buitengewoon helder mee zien. Ik blij, operatie geslaagd. Maar ja, je moet voor controle komen en dan wordt de zogenaamde oogboldruk gemeten. Dat moest altijd een getalletje van hooguit 16 tot 20 opleveren. Maar dat was bij mij hoger bij die controle.

Ik zei tegen de controlerende oogarts bij wat toen Zonnestraal heette: hoe kan dat nou, mijn oogboldruk is altijd mooi gebleven en nu gaat ie ineens omhoog. De arts wist het niet maar zei dat het een enkele keer na zo’n pucker operatie wel eens voorkwam. Ik moest maar oogdruppeltjes gebruiken dan kwam het wel goed.’ Oogdruppels voor altijd?’ vroeg ik nog. Ja, nou ja, daar was ook geen antwoord op te geven.

Het effect van de achtereenvolgende oogdruppels was heel bijzonder: of ze werkten niet, of ik werd er beroerd van. Nu denk je misschien dat een druppeltje in je oog daar ook blijft, maar dat is niet zo, dat gaat overal naar toe. Je kunt er misselijk van worden of hoofdpijn van krijgen of verstopping. Hoge bloeddruk kan ook. Het lange verhaal kort. Met een laser honderd keer op het oog schieten werkte ook niet en injecties in het oog al evenmin. Op een gegeven moment… ja, daar komt ie dan…zo’n iatrogeen veroorzaakt stuk persoonlijke ellende heeft dan al een vermogen aan vergoedingen voor al dat niet effectieve gepruts gekost.

Uiteindelijk ben ik het gedoe helemaal zat. Ik heb gehoord dat er een definitieve oplossing bestaat voor een te hoge oogboldruk die op den duur leidt tot glaucoom (groene staar), waarbij het oog langzaam blind wordt. Die oplossing is een ventieltje dat in het oog kan worden geplaatst. Zeg maar een soort overdruk ventiel. De inhoud van de oogbol bestaat voornamelijk uit water en als dat er bij overdruk een beetje uitloopt dan merk je dat niet. Ik herinner me nog goed dat er bij Zonnestraal toen een specialist werkte, ene Potgieser, die daar goed in was. Ik herinner me ook dat ik met een verdoofd oog op een operatietafel lag en dat hij begon met het gaatje te steken waar het ventieltje moest komen. Ik had er het volste vertrouwen in, dus ik lag muisstil.

Ineens hoorde ik die Potgieser zeggen: ‘oeps, verkeerde plaats. Hij had het gaatje kennelijk op de verkeerde plek in mijn oog gestoken. ‘Nou ja,’ dacht ik nog, dat groeit wel weer dicht.

Het einde van het verhaal hier is dat mijn rechteroog na zeker vijf jaar nog steeds wazige beelden ziet die nooit stil staan en die bovendien nooit samenvallen met datgene wat ik met mijn linkeroog zie. Gelukkig zit er nog net genoeg licht in dat oog dat ik mijn rijbewijs weer voor vijf jaar heb gekregen.

Toen ik echter dacht: dit is een regelrechte wanprestatie, ik ga er een letselschade advocaat op zetten, want ik mis het gebruik van mijn rechteroog, toen bleek die hele Potgieser daar niet meer te werken en niemand kon me ook vertellen waar hij naar toe was gegaan.

O ja, natuurlijk had ik voor de operatie getekend, anders ging het niet door. Hier was in dit geval sprake van prutserige incompetentie waarvan ik voor de rest van dit leven slachtoffer ben.

Dat was één, maar ik heb nog meer. En daarbij hebben we het wel over een iatrogene schade die echter niet door slordigheid, zoals in het vorige geval, werd veroorzaakt, maar door iets wat zich uiterst langzaam heeft ontwikkeld en wel in samenhang met een medische behandeling:

In 1998 opereerde Professor Marty in het AMC mij aan mijn rechter voet. Daar zat sedert mijn zesde jaar een fistel in die in het voetje van de toen zes jarige Petertje door onoordeelkundig optreden van een Helderse chirurg was ontstaan. Tientallen keren had ik abcessen aan mijn hiel gehad. Het gebeurde meestal zo om de paar jaar. In 1998 strooide de infectie zich echter verder door mijn lichaam en lag ik met pleuritis in het ziekenhuis.

Toen meende ik dat ik lang genoeg geduld had gehad met die altijd al stijve rechtervoet en ik riep: ‘die rotzooi gaat er nu uit en anders halen ze die voet er maar af. Gelukkig was daar Professor Marty die mij zeer verwonderd vroeg hoe ik in vredesnaam aan een holte met pus in mijn hielbeen kwam, waarna ik hem toen over die Helderse chirurg vertelde.

Van het werk van deze allervriendelijkste en verder razend knappe professor heb ik nu vierentwintig jaar plezier gehad, maar toch – en daar is ie weer – iatrogeen uit het grijze verleden heb ik nu weer een zwerende rechtervoet en ben ik benauwd en kortademig. Van mijn prettig meewerkende huisarts heb ik al twee verschillende antibiotica voorgeschreven gekregen – een combinatie waarvan ik dan weer kotsmisselijk werd en die het euvel ook niet konden verhelpen want ik kan op het moment geen tweehonderd meter lopen zonder volledig buiten adem te zijn, maar ik leef vaak bij de regel: als je iets goed gedaan wilt hebben zul je je er zelf mee moeten bemoeien. Ik ben nu bezig met het bestellen van zogenaamde “bacteriofagen”. Als je de lijst van publicaties op dit weblog naloopt kom je daar enkele blogs over tegen. Ik ben benieuwd, maar tegen mezelf zeg ik: ‘ik ga dit hoe dan ook zelf oplossen’.

Ik ben werkelijk benieuwd of ik nu, op mijn twee en tachtigste, nog voor elkaar kan krijgen dat mijn lichaam eens verlost is van de gevolgen van iatrogene ellende. Klinkt trouwen wel mooi, vind je niet? veel mooier dat medisch gepruts, maar dat is het wel.

Bericht van Vernon Coleman

Wij stevenen regelrecht af op de grootste recessie die de meeste mensen zich kunnen herinneren. Als u na 1930 geboren bent, dan staat u op het punt uw eerste recessie van wereldformaat mee te maken. Het verschil tussen de recessie die nu komt en alle recessies die eraan voorafgingen, is dat deze niet per ongeluk gebeurt, schrijft Dr. Vernon Coleman.

De recessie die u gaat meemaken is geen vergissing; zij is bedacht, gepland en georkestreerd door de samenzweerders van de miljardairs, zij zal jaren duren en zij zal de Grote Reset en de Nieuwe Wereldorde inluiden. Als de recessie eenmaal goed op gang is, is het spel voorbij, is de oorlog verloren en hebben de samenzweerders gewonnen.                                                  (Ze noemen mij al jaren een “samenzweringstheoreticus”, dus het geeft mij een beetje licht amusement om hen de samenzweerders te noemen. Wanneer een stel miljardairs en een aantal andere booswichten samenzweren om de wereld over te nemen, lijkt het mij eerlijk genoeg om hen samenzweerders te noemen).                                                                                        De recessie was gegarandeerd en uitgelokt toen de bazen van bedrijven onder druk gezet werden door kleine groepjes lobbyisten om hun bedrijven te plannen rond ESG-onzinnigheden.

ESG, voor het geval u een tijdje hebt zitten slapen, staat voor “milieu-, sociale en bestuursvoorschriften”. Vandaag de dag worden bedrijven zo goed als gedwongen om deze kwesties ver boven het vinden van werk voor het personeel, het tevreden stellen van de klanten en het maken van winst voor de aandeelhouders te stellen. Daarna heeft de covid-fraude de zaken voor de miljardair-samenzweerders aardig op de rails gezet.

Rapport: Luchtvaartmaatschappijen moeten een “gezondheidspas” eisen voordat ze passagiers kunnen laten vliegen

Alleen al in 2020 hebben de werknemers in de wereld 3,7 biljoen dollar aan inkomsten verloren, waarbij de zelfstandigen en de eigenaren van kleine bedrijven het meest te lijden hadden en de ambtenaren niet of nauwelijks. Ook de ouderen zijn in alle opzichten bijzonder zwaar getroffen door de covidefraude – de grootste fraude in de geschiedenis. En, laten we niet vergeten, er lopen nog steeds mensen rond die zo doodsbang zijn voor de gedachte aan wat zij als de “plaag” beschouwen, dat zij al twee jaar hun huis niet meer uit zijn gekomen.

Toen hebben zij een oorlogsscenario gemanipuleerd: een echte “Wag the Dog” oorlog. En de recessie begon in alle ernst. De economische crash was zorgvuldig ontworpen om de economie te gronde te richten en tegelijk een steeds groter wordende staatsbureaucratie in stand te houden.

Men heeft decennia lang de huizenprijzen laten stijgen voor dit moment. Er zullen nu massale faillissementen zijn – geheel volgens plan. De inflatie loopt in de hele Westerse wereld op tot in de dubbele cijfers. Wij zijn nu allemaal Argentinië en Venezuela.

Halfslachtige, achterlijke groenen en klimaatveranderingsgekken, die zich verder in de wereld van de pseudowetenschap hebben gewaagd dan ik voor mogelijk had gehouden, geloven dat de komende recessie ons allen zal redden. De idioten wier hobby het is zich aan snelwegen vast te lijmen, denken dat ons gebruik van fossiele brandstoffen en kunstmest betekent dat zeven miljard mensen zich op de top van de Mount Everest zullen moeten verdringen om te overleven. Zij juichen nu de recessie toe, omdat die minder reizen, minder verwarming en minder warm eten zal betekenen – vooral voor de armen in de wereld.

Wetenschappelijke studie bevestigt dat mRNA je DNA kan veranderen – Ze zeiden dat het onmogelijk was… ze logen tegen je. En zo maken zij van een oorlog gebruik om ons naar netto nul en wereldwijde genocide te leiden.

De gekke klimaatveranderingsgekken denken waarschijnlijk dat zij zorgzame mensen zijn, maar zij zijn wreed en meedogenloos, en zij geven geen moer om iets anders dan hun verwrongen, egoïstische ambities. Zij vinden het prima dat het doel de middelen heiligt, zolang het doel maar overwinning en macht betekent, en zij zullen een paar honderd miljoen Afrikanen die verhongeren, voor lief nemen.

Het opzienbarende feit is dat linkse commentatoren de covid-fraude opgewonden hebben gesteund en gepromoot, en opgetogen waren dat miljoenen mensen in Afrika in hongersnood daalden. De linkse liberalen zijn opgetogen over de genocide in Afrika, omdat zij zich hebben laten verleiden om de samenzweerders van de miljardairs te steunen.                                       De gekke linksen dachten dat de covidwereld hen regelrecht naar een wereldregering onder leiding van communisten zou voeren. Zij hadden het natuurlijk mis. Zij waren bedrogen. De wereld ging recht op de Nieuwe Wereldorde af, die gepland was door de Rothschilds, de Bilderbergers, het World Economic Forum en een stel diverse psychopaten.

(De enige landen in de wereld die niet in chaos verzeilden waren Tanzania en Zweden. Tanzania legde in 2020 geen covid-19 beperkingen op en had niet meer doden dan normaal. Zweden voerde zeer weinig beperkingen in, had lagere sterftecijfers dan waar ook en herstelde als eerste van de gevolgen van de fraude. De mainstream media vermeden vakkundig het vermelden van deze eenvoudige maar ongemakkelijke waarheden).

Voordat de Russische invasie in Oekraïne plaatsvond, kon men al zien dat de Grote Reset zich begon te ontwikkelen – waarbij geld en macht in steeds minder handen geconcentreerd worden, het staatsgezag toeneemt en de vriendjespolitiek en de inefficiëntie van de staat en de diefstal van overheidsgeld door politici en ambtenaren dramatisch toenemen.

Het plan om u in een genetisch gemodificeerde menselijke cyborg te veranderen 

Nu wordt het met de seconde erger. De prijzen zullen stijgen. Banen zullen verdwijnen. De langverwachte crash op de huizenmarkt zal komen.

En wij stevenen af op de grootste recessie die iemand onder de 100 jaar zich kan herinneren.

De meeste mensen hebben er geen idee van hoe vreselijk de toekomst zal zijn.

U kunt helpen stoppen wat er gebeurt, als u dat wilt – gewoon door de waarheid over de covid-fraude, de klimaatveranderingsfraude en de oorlogsfraude te delen met iedereen die u kent. De samenzweerders kunnen nog tegengehouden worden.

Maar als u denkt dat ik een krankzinnige samenzweringstheoreticus ben, zult u geen verdomd ding doen om te stoppen wat komen gaat.

Wanneer u dakloos bent, koud en uitgehongerd, en bedelend om een korst brood, zult u terugkijken en denken: “Jammer dat ik niet naar die Coleman geluisterd heb. We hadden dit kunnen voorkomen.”

Wat kan ik daar nou aan doen, dat is toch niet mijn schuld?

Een overbekende reactie wanneer je soms tegen beter weten in probeert mensen te motiveren zich ergens tegen te verzetten. Ik heb sterk de indruk dat maatschappelijk gezien de animo om zich te verzetten tegen valsheid en leugens die door een corrupte overheid worden gebezigd sterk is afgenomen.

Ontmoedigen is overduidelijk de methode die gebruikt wordt. Zelfs als je onomstotelijk gelijk hebt en je komt in een conflict met de overheid voor de rechter te staan, zelfs dan zie en hoor je zich zo’n rechter in allerlei juridische uitglijders storten opdat het vonnis in jouw nadeel is. De geldende boodschap is meer en meer: “resistance is futile” verzet is zinloos.

In het begin zagen we mensen demonstreren op een heel vreedzame manier. De overheid had echter een manier gevonden waardoor ze demonstratie gewelddadig kon beëindigen. Dat deden ze door gebruik te maken van zogenaamde Romeo’s, politiemensen zonder uniform die door misdragingen hun geüniformeerde collega’s de gelegenheid boden om de demonstratie gewelddadig te beëindigen. De Romeo’s waren dan natuurlijk al lang weer vertrokken. We zagen het, we wisten het, we klaagden erover, zelfs officieel tegen de politie. Niets hielp. Van onze ooit misschien goedbedoelde democratie is wanneer het gaat om de openbare orde niets over. Het enige waaraan wij ons gevoel van medezeggenschap moeten ontlenen is te vinden in het stemrecht, waarmee we de samenstelling van de diverse volksvertegenwoordigingen lijken te kunnen beïnvloeden. Hoe dit overigens flagrant mis kon gaan bleek wel bij de laatste verkiezingen voor de tweede kamen. Van alle kanten kwamen toen de berichten binnen dat er met de stemmen was geknoeid om de politieke arena zodanig voorgesorteerd te krijgen dat verzet tegen het overduidelijke globalistische regeringsprogramma bij voorbaat kansloos was.

Het regeren, zoals dat onder meer gebeurt door onze eigen Haagse kabinetten, is onderworpen aan een systeem van psychologische wetten en feiten. Lang geleden zijn er al gedragswetenschappers begonnen wegen te bedenken om voor elk plan instemming te verwerven. In hun begin was er nog de vrome regel dat elke beslissing die er heel handig werd doorgedrukt toch ecologisch moest zijn en dus ook het nut van de andere partij of partijen moest dienen. Een eis die – als ik naar de Haagse Kamervergadering kijk – reeds lang geen opgeld meer doet. Met andere woorden, je kunt met je kleine oppositiepartij het grootste gelijk van de wereld hebben, maar de meerderheid heeft al lang van te voren afgesproken dat geen enkel van je protesten enig effect zal sorteren. Met oprechte verontwaardiging moet ik dan ook vaststellen dat in onze volksvertegenwoordiging leugen en corruptie eerder regel dan uitzondering zijn.

Hoe kan het nu dat dergelijke instituten wegkomen met toch duidelijk ontwijkingsgedrag van de vaak genegeerde waarheid. Het antwoord is: gewoonte. Als wij dingen constateren die absoluut niet door de beugel kunnen, dan protesteren we luidkeels, zeker in het begin. Tegen dergelijk protest wordt scherp en vaak gewelddadig opgetreden, waardoor mensen na enige tijd bang en moedeloos worden. Dat is dan ook de bedoeling van bestuurders die hoe dan ook hun eigen agenda willen uitvoeren. Persoonlijk zie ik dit als geestelijk geweld tegen het volk.

Vaak hebben we de neiging om te denken dat wij, het volk, toch een enorme meerderheid vormen en dat het toch ondenkbaar is dat wat wij willen nooit gebeurt. Een aardige maar helaas foute gedachte waarmee we moed proberen te houden. Waar het werkelijk om gaat is dat onze bestuurders aan de touwtjes met een combinatie van slimme communicatie techniek en opzettelijk negeren als regel hun zin doordrukken. Wij, het volk, zullen daar nimmer tegenop kunnen. Maar dat is een impasse van ongekend formaat. Hoe moet het dan als de regeringen van alle ons bekende landen hun gezamenlijke globalistische plan blijven doorduwen en wij dat helemaal niet willen, hoewel eerlijkheidshalve gezegd moet worden dat de overgrote meerderheid van de bevolking – laat ik het voorzichtig zeggen – niet echt snapt wat er gebeurt en wat ons sluw en ongemerkt door de strot wordt geduwd onder het mom van Build Back Better. De meeste brave mensen hebben nog het idee dat het goede, wat dat dan ook mag zijn, op den duur overwint. Dat is echter niet zo. De werkelijkheid is dat de sterkste wint. Daarop volgt echter meestal een periode waarin de winnaar gaandeweg slordig wordt en niet meer consequent straft wat hij zelf verboden heeft. Zo zijn in de wereldgeschiedenis hele beschavingen ten onder gegaan, slordigheid en luiheid en voldoende partijen die daarvan misbruik maken.

Onze tijd. Ik probeer nu kort samen te vatten welke rookwolken ons in het gezicht zijn geblazen en door wie.

  1. Een kleine groep mensen, de wereldelite, bezit nagenoeg alles en is wellicht juist daarom begerig naar wat nog niet in hun bezit is.
  2. De mensen, het volk, heeft nog steeds verlangen naar bezit en vormt daardoor toch steeds weer de luis in de pels van de elite.
  3. Bevolking die de vrijheid heeft eigen doelen na te streven kan daarmee de overigens onverdiende rust en overdaad van de elite verstoren.
  4. Het plan van de wereldelite is nu: maak het volk willoos en bestuurbaar.
  5. Daarvoor is nodig dat er grote angst heerst, want angstige mensen zijn geneigd te gehoorzamen aan voorstellen die een oplossing voor de angst lijken te bieden. Slim als de elite is hebben ze daar een op zich tamelijk ongevaarlijke besmettelijke viraal over te dragen ziekte gebruikt Covid 19, een kunstmatig gemanipuleerd virus. Daarbij heeft men ervoor gezorgd dat alle simpele middelen die snel tot genezing konden leiden waaronder Hydroxychloroquine en Ivermectine verboden en onverkrijgbaar werden, want ja, met een beetje foute ziekenhuistherapie moeste natuurlijk wel mensen overlijden om de angst erin te houden.
  6. De slimmeriken onder de bevolking hebben de hierboven behandelde truc met het virus nu wel door. Er is voor het allemaal voor niets is geweest een nieuw controlemiddel nodig. Dat heeft men lang voorbereid, want regeren is vooruitzien. In een uithoek van Europa breekt in eens oorlog uit. Nou ja zeg, in Europa. Overal op de wereld zijn altijd oorlogen, de wapenindustrie moet tenslotte ook leven, maar in Europa oorlog voeren is natuurlijk te gek voor woorden. Nou ja we hebben toen dat oorlogje in voormalig Joegoslavië gehad, maar dat was klein en overzichtelijk. Maar nu loopt het de spuigaten uit. Rusland heeft Oekraïne overvallen. Weet je wat, het beste wat we kunnen doen is een eenheid vormen en het allemaal met elkaar eens zijn over de vraag wiens schuld het is: Rusland, nee Poetin dus.
  7. Omdat niemand van de brave en nu vanwege de oorlog ook wel angstige burgers gevolgd heeft hoe decennia lang een verdorven elitaire en helaas Amerikaanse groep al treiterend en mishandelend buurman Rusland dag in dag uit, jaar in jaar uit is blijven provoceren alleen al om het feit dat men het prettiger vindt als dat grote Russische rijk uiteen valt. Met het opzetten van een vijftiental laboratoria die van bacteriën en virussen dodelijke wapens kunnen maken en door het nazistisch Oekraïense leger steeds maar weer de Russisch sprekende provincies in het Oosten van het land te laten bombarderen, zodat de bevolking daar vaak in schuilkelders leeft is die uitdaging aan het adres van de Russische president eindelijk opgepakt. Onder het motto: genoeg is genoeg zijn de Russen zo voorzichtig mogelijk om in elk geval geen onnodige schade te veroorzaken aan een schoonmaakactie in Oekraïne begonnen.

Iedereen die best wel beter weet roept nu in koor moord en brand, maar dat is niet meer dan theater.

  • Eén probleem hebben we op te lossen. Die elitaire Amerikaan, die multimiljardair, die Soros of die Bill Gates en die Rothschild en die Rockefeller. Die mannekes denken dat de wereld van hun is. Maar dat is helemaal niet zo, de wereld is namelijk van ons allemaal. Daarom stoppen we nu met bang zijn, want pas dan hebben ze geen grip meer op ons gedrag.
  • Vrienden, ik wens jullie overdreven veel moed in deze donkere tijden.

Dwang…

Dwang, altijd maar weer dwang om de mensen controle door de strot te duwen.

Het feit dat er al een hele poos dwang wordt uitgeoefend op de bevolking, waarbij het aller magerste beloningssysteem de mensen als een soort worst voor de neus is gehouden, om maar in te stemmen met de kwalijke ingrepen in de lichamelijke integriteit die het controleren mogelijk moesten maken gaat nog steeds door.

Meer dan een jaar hebben we nu de zogenaamde QR-code als boeman als belemmering voor ons gezien. Allemaal moesten we iets waarvan we de samenstelling noch de effecten kenden in ons lichaam toestaan om vervolgens van onze ongrondwettelijk van ons afgenomen rechten gebruik te kunnen maken.

Ik heb me verbaasd en ook grote zorgen gemaakt over het gemak waarmee het overgrote merendeel van mijn medemensen instemden met de bedrieglijk aangeboden inbreuken op onze lichamelijke integriteit. Ondanks de vele berichten – die overigens door de mainstream media onder de mat geschoffeld werden – over veel zeer kwalijke bijwerkingen van de zogenaamde covid-prikken, gingen mensen maar door zich te laten inspuiten met stoffen die in elk geval niet deden wat ze beloofden te doen. De ernst van de ziekte waartegen de injecties bescherming zouden moeten bieden werd ook sterk overdreven. De ernst overtrof namelijk geenszins een gewone griep en daarover maken we meestal niet veel drukte.

Aangevuurd door het streven (mis)gebruik te maken van de zogenaamde pandemie volgens het scenario van het World Economisch Forum, onder aanvoering van Klaus Schwab om een totale reset van de economie te bereiken gingen alle regeringen slaafs mee in de wereldwijde angst psychose waarmee de bevolking gedreven werd zich gehoorzaam te laten prikken met iets dat onbeproefd en onbekend was.

Langzaam maar zeker komen de doelstellingen achter de wereldwijde prikactie in het zicht. Twee elementen vallen op. Er bestaat onder de groep eugenetici onder de wereldelite de behoefte de wereldbevolking aanzienlijk te verminderen. Als dit gebeurt door gebruik te maken van injecties die verkocht worden als een heilzaam vaccin, maar die slecht een ondermijning van de gezondheid blijken te veroorzaken, dan kunnen we dat op zijn minst aanmerken als een poging tot volkerenmoord.

Wanneer we echter kijken naar de gehele actie als een poging de bevolking onder controle te krijgen, dan kunnen we er veilig van uitgaan dat de technische middelen om mensen in de injecties een soort chip mee te geven waarmee gecontroleerd en gestuurd kan worden beschikbaar is.

Er is echter heel veel dat we nog niet hebben gebruikt, heel veel dat herkenning van mensen mogelijk maakt, zonder dat mensen als het ware voor eigen – of overheidskosten gechipt moeten worden. Nu weet ik wel dat het soort herkenningssystemen waarop ik hier doel geen of weinig winst op levert voor de producenten, afgezien dan van het onderhoud. Het zou echter meer dan voldoende herkenningsmogelijkheden bieden om in ieder geval elk mens op deze wereld te herkennen. Als dat laatste nu het ultieme wenspatroon zou zijn van de wereldelite, dan was er voor alle gewone mensen niet zo heel veel te vrezen. Het zou namelijk gaan om pure herkenning en identificatie, Daarvoor hoeven wij, de gewone mensen, niets toe te laten in ons lichaam of te offeren op het altaar van Goudgrijp om het met Donald Duck te zeggen. Wij hebben namelijk een uniek herkenningssysteem. Oh ja, ik weet het wel. Er is nooit veel moeite gedaan om het te ontwikkelen, maar dat is te veranderen. We hebben voor die verandering, die natuurlijk redelijk kostbaar, maar ook zeer betrouwbaar is veel ontwikkelingskosten op te brengen die geen winst per persoon gaan opleveren. Dat is dus het probleem tegenover de grote winstmakers. Wij hebben namelijk een persoonlijker aura, een elektronisch uitstralingsveld, dat uniek is voor elke persoon. Dat ook onvervreemdbaar is en niet – of heel moeilijk na te bootsen. Je kunt het vergelijken – en waarschijnlijk is het daarmee ook wel verwant met het DNA. Dat is een unieke code die voor elk mens anders is. Het is niet nodig om iedereen te chippen of anderszins in te spuiten als we leren dat het DNA patroon via het bij iedereen aanwezige uitstralingsveld, dat we over het algemeen aanduiden als de aura, is uit te lezen. Het dus vele malen goedkoper alle levende wezens daarin op te slaan dan te proberen tegen zeer hoge kosten iedereen een persoonlijk herkenningsding, chip of wat dan ook dat de winst van de elite verhoogt te geven. Dat van ons allemaal alles bekend is hoeft op deze manier niet te betekenen dat wij allemaal gemakkelijk elektronisch te beïnvloeden zijn. Overheden hebben zo de mogelijkheid om ons te vinden. Ze kunnen ons met dat systeem echter niet dwingen tot gehoorzaamheid. Dat willen we dan ook niet. Dit systeem levert waar nodig informatie voor degenen die moeten proberen te voorkomen wat beter niet kan gebeuren. Het geeft echter geen mogelijkheid tot dwang door derden om winst te maken ten koste van de massa, Hierdoor verdient dit systeem de voorkeur.

Denk er maar eens over en laat me weten wat je erover denkt.