Een in de biologie onmisbaar element, met name bij de eiwitsynthese is zwavel een noodzakelijk en derhalve een onmisbaar element. Nu kennen we uit veelal de lessen op school dat er zwavel verbindingen zijn die een onaangename geur verspreiden. Zo kennen we bijvoorbeeld de geur van rotte eieren, Zwavelwaterstof of wel H2S. Bij de ontbindingsprocessen binden zich twee waterstofionen aan een zwavel ion en vormen zo een gas dat weerzinwekkend stinkt. Inmiddels maakt het element Zwavel wel deel uit van alle eiwitten te vinden in spieren en vele andere delen van onze lichamen.

Natuurlijk zijn er voedingstoffen die zwavel bevatten. Er is echter een lang verguisde stof die zwavel in statu nascendi bevat (letterlijk in staat van geboren worden en klaar om zich te binden). Een stof die je een knoflookachtige smaak en geur doet ervaren als je een klein beetje op je huid wrijft. Dat duidt er waarschijnlijk op dat het zwavel ion snel vrijkomt. Deze bijzondere stof is een stof die vrij komt bij de papier -fabricage. De stof heet Dimethylsulfoxide, kortweg DMSO. Het is een fantastisch oplosmiddel, maar bovenal is het een carrier, een stof die onmiddellijk door de huid heendringt en door het bloed wordt getransporteerd en je dadelijk een knoflookachtige smaak laat proeven. Duidelijk zal zijn de huid schoon moet zijn, zodat geen giftige stoffen mee naar binnen genomen worden. Het is echter een stof waarin bijna alles oplost. Zo vermengde ik DMSO jarenlang met colloïdaal zilver waartegen de meeste schadelijke bacteriën niet bestand zijn. Stel je voor, ik bereidde dat mengsel een tijd lang voor een aantal tandartsen die het handig vonden dat de dieper in de kaak actieve bacteriën door het mengsel dat ik “Dimcol” noemde (afkorting van Dimethylsulfoxide en Colloïdaal zilver) waarmee ontstekingen rond de wortels van de gebitselementen bereikbaar en behandelbaar werden. Dit is overigens niet de enige eigenschap die aan deze bijna magische vloeistof kan worden toegekend. De lijst van mogelijke voordelen die DMSO biedt, is uitgebreid. Het verlicht pijn, versnelt wondgenezing en remt de groei van bacteriën. Studies suggereren dat het toepassingen kan hebben bij het behandelen van aandoeningen variërend van kanker tot hartziekten. Ja, en nu komt helaas de bijna niet te geloven hindernis: De fantastische eigenschappen van DMSO worden door de medicijnindustrie, ik zeg altijd BigFarma, terzijde geschoven en zelfs in een kwaad daglicht gezet. Waarom? Het antwoord is te triest voor woorden: DMSO is een goedkoop natuurproduct. Het kan niet worden gepatenteerd. Er kunnen dus geen idiote en onredelijk vette winsten op worden gemaakt. Nou ja ‘jammer’ zul je zeggen. Maar als het nu zo was dat de altijd graaierige BigFarma verlegen schouderophalend zou toegeven dat het een belangrijk geneesmiddel is en zou toegeven dat ze het liever niet gebruiken omdat er weinig mee verdiend kan worden. Maar nee, ze hebben het geprobeerd de grond in te schrijven. Zo namen ze bijvoorbeeld een proef. Ze moesten toch verdorie aantonen dat DMSO schadelijk was. Ze spoten bij een konijn een derde van zijn lichaamsgewicht in. Dat konijn bleef leven ach ja, er zat toch een gevaarlijk nadeel aan deze behandeling met DMSO. Het konijn werd blind. Ii vond het een belachelijke test die bedoeld was te mislukken. Ik had de man die het onderzoek deed en die bijvoorbeeld tachtig kilo woog wel eens achter elkaar 25 liter water willen zien drinken. En water is toch een onschadelijke stof. Ik vermoed dat de sukkel erg beroerd zou zijn geworden. Maar goed, of niet goed eigenlijk want BigFarma zit vol met gluiperige trucjes om goedkope, maar heel werkzame geneesmiddelen van de merkt te houden. Soms heb ik de idee dat BigFarma alleen maar op winst uit is en dat de arme patiënt steeds maar meer voor zijn zorgverzekering mag betalen om de luxe van BigFarma te betalen.

Goed, ik trek me er weinig van aan en voor eigen gebruik, ik heb een oppervlakkig, niet uitzaaiend huidkankertje bij mijn rechteroog. Dat ga ik nu behandelen met DMSO plus ascorbinezuur (Vitamine C). Ik houd je op de hoogte.