Bloedlijnen

In een boeiend boek van de Nederlandse schrijver Robin de Ruiter las ik een hoofdstuk over de manier waarop de wereldelite de keuzes maakt met welke partners kinderen verwekt zullen worden. De Ruiter beschrijft daarin de al eeuwen lopende programma’s van teeltkeuze en de wetmatigheden, berustend op zeer oude kennis uit oeroude bronnen, waaronder oudtestamentische en vele andere oude geschriften. We mogen er, volgens deze schrijver, veilig vanuit gaan dat het voortplantingsprogramma zoals streng toegepast onder de kern van de wereldelite, de Illuminatie, op een groot aantal menselijke – erfelijke eigenschappen is gericht. Op elk van die eigenschappen wordt echter maar één ding nagestreefd: superioriteit met daaruit voortvloeiend macht.

Het kweekprogramma, dat naar het schijnt ook gevolgd werd en wordt door de meeste oude vorstenhuizen kan grote voordelen opleveren in persoonlijke ontwikkeling van de machtigen, hoewel het een enkele keer ook op een buitengewoon pijnlijke manier kan ontsporen of tot heel nare consequenties leiden. Denk bijvoorbeeld aan de zogenaamde bloederziekte die indertijd het Russische Tsarengeslacht teisterde. Het kweek programma van de Illuminatie kan, bij gebrek aan voldoende partnerkeuze leiden tot inteelt, waarbij weliswaar de gewenste eigenschappen worden versterkt, maar ook de kwetsbaarheden.

Overigens moeten we er helaas van uitgaan dat de ervaringsdeskundigheid wat betreft partnerkeuze waar het gaat om de te verwekken kinderen bij de wereldelite niet – zoals bij de meeste van ons het geval is – om romantische verliefdheden gaat. Wij westerse mensen denken meestal wel dat de zogenaamde taal van het hart toch het allerbelangrijkste signaal oplevert als het gaat om een partnerkeuze, maar dat is slechts de halve waarheid. Als het gaat om een verbintenis tussen twee mensen die samen nageslacht willen is een zekere lichamelijke aantrekking natuurlijk onontbeerlijk, dat wil zeggen als kinderen op een natuurlijke manier verwekt moeten worden. De techniek heeft echter tegenwoordig ook andere mogelijkheden. Veel belangrijker vinden de Illuminatie de versterking van de gewenste erfelijke eigenschappen teneinde de superioriteit te bereiken die de uiteindelijke wereldmacht aan kan – en in handen weet te houden.

Als je nu al lezende denkt dat dit sprookjes zijn uit het brein van een sciencefiction fantast – want dat ben ik natuurlijk ook – dan vergis je je lelijk. Natuurlijk zijn er door de geschiedenis heen allerlei volkomen domme en foute theorieën door inferieure machthebbers toegepast. Denk maar eens aan alle heersers – Hitler bijvoorbeeld, maar er waren en zijn er veel meer – die waanideeën over rassen hadden. Zelf ben ik er van overtuigd dat we een sterke en gezonde wereld bevolking hebben wanneer eindelijk alle rassen gemengd zijn en de sterkste erfelijke eigenschappen de zwakste hebben verdrongen. Misschien heb ik ongelijk hoor, want natuurlijk ben ik zelfs op mijn tachtigste toch nog een idealist. Als voorbeeld noem ik altijd graag de honden. Wat we daar bijna altijd zien is dat de gezondheid van rassen sterk achteruit gaat als een ras plotseling heel populair wordt en er veel vraag naar is. Dan worden vaak nabije familieleden met elkaar gepaard en komen de genetische onvolkomenheden aan het licht. Echt sterke en gezonde honden zijn meestal de bastaards, de kruisingen ook wel vuilnisbakjes genoemd. Die leven vaak langer en zijn weinig ziek.

Wij, gewone mensen die niet tot de elite of Illuminatie behoren komen onze partners meestal tegen tijdens sociale gelegenheden. In mijn jonge jaren begon dat al tijdens schoolfeestjes als je met elkaar danste. Ja, dansen op de manier zoals wij dat zo’n zeventig jaar geleden deden bood een eerste mogelijkheid om elkaar een poosje aan te raken, vast te houden, te voelen en ik kan je verzekeren dat er een storm van gevoelens door je heen kon gaan als de vonk oversprong. Ja, natuurlijk danste je ook wel eens met iemand waarbij je niet het gevoel had dat je dat nog wel een keertje wilde. Maar dat gevoel bepaalde je keuze.

De allerbelangrijkste reden dat ik deze blog schrijf is dat ik zie dat wereldwijd de partnerkeuze voor de gewone mensen zoals jij en ik zijn platgedrukt, ontraden en zelfs verboden. Bijeenkomsten, feesten, de kroeg, het theater, alles is moedwillig en onder valse voorwendselen de nek om gedraaid, met het valse excuus van een besmettelijk virus. De maatregelen die de overheden tot nu toe getroffen hebben leverden veel meer slachtoffers op dan de ziekte gedaan zou hebben als die, zoals vroeger, gewoon uitgewoed had kunnen raken. De valse berichten die de media dagelijks verspreiden over de arme coronalijders in de ziekenhuizen zijn niet alleen zwaar overdreven met de bedoeling het volk angstig te houden, maar erger nog, er wordt door deze virale infectie onnodig veel schade aangericht omdat passende en bestaande werkzame geneesmiddelen worden ontraden en zelfs verboden.

Het merendeel van de bevolking denkt dat er een wanhopige strijd tegen een moeilijk te bestrijden virus gaande is, maar dat is helemaal niet zo. De werkelijke strijd, waarvoor de aandacht wordt afgeleid door dat leugenachtige virus verhaal is een strijd om de economische wereldmacht.

Wij, jij en ik, nee alle gewone – en grof bedrogen mensen moeten oppassen dat we niet alles kwijtraken wat ons lief is. Houd dus op met te luisteren naar het bedrog dat alleen bedoeld is om bange gehoorzame mensen van ons te maken.

Ik wens iedereen die dit leest en ook alle andere mensen een strijdbare heldere toekomst zonder angst toe, want angst maakt ziek en is de aller slechtste raadgever.

Gelukkig Nieuwjaar allemaal. Peter P. van Oosterum Dromer en fantast.

Als we niet opletten… en als we wel opletten ook

Voor de mensen die gehoorzaam het regeringsbeleid hebben gevolgd en dientengevolge op het standpunt staan dat we binnenkort gelukkig met een paar injecties van de zich voortslepende ellende af zijn, voor die mensen schrijf ik dit blog niet. Dus als je van mening bent dat je, om welke reden dan ook maar toe zal geven aan de duidelijke dringende adviezen om je te laten vaccineren tegen het coronavirus, dat er overigens al vrij lang niet meer is, lees dan niet verder, want het is in dat geval zonde van je tijd.

Voor de twijfelaars en de mensen die, zoals ik, langzamerhand alle smerige trucjes wel door hebben schrijf ik dit verhaal voor de zoveelste keer. Als je namelijk door hebt wat er allemaal gedaan wordt om je zand in de ogen te strooien heb je misschien meer moed om vol te houden.

Laatste droomde ik dat ik meereisde op het ruimteschip The Enterprise onder bevel van Captain Pickard.  Wij hadden de zoveelste gevaarlijke ontmoeting in dat onbegrensde universum tussen de sterrenstelsels. Veel tegenstanders hadden we al ontmoet en met veruit de meesten hadden we vrede gesloten of we hadden er een goede verstandhouding mee gekregen. Een universeel gevaarlijke tegenstander bleef echter steeds dreigend bij elke confrontatie en dat waren The Borg. Zij waren eigenlijk geen planeet bewoners, maar ze reisden door het universum in enorme kubusvormige ruimteschepen. De Borg hadden maar één doel: het onderwerpen en aanpassen van al het menselijk leven in het universum. Eigenlijk waren de Borg een collectief met een centraal bewustzijn. De menselijke wezens die deel uitmaakten van The Borg waren in die serie herkenbaar aan kunstmatige lichaamsdelen. Eten, drinken en slapen hoefden ze ook niet. Ze moesten gewoon een poosje in een oplaadstation gaan staan om weer verder te kunnen.

The Borg hadden in de ontmoeting met andere menselijke culturen één motto dat altijd weer werd uitgesproken: ‘RESISTANCE IS FUTILE’, verzet is zinloos. Zo veroverde dit eenheidsvolk de heerschappij over de ene beschaving na de andere. Wonderlijk was dat de aangepaste mensachtige wezens die erbij hoorden helemaal niet ongelukkig leken te zijn. Wel waren ze extreem gehoorzaam aan hun centrale bewustzijn. Het leek eigenlijk wel een beetje op een soort heilstaat, want nadat de mensen van allerlei planeten met veel strijd en geweld door The Borg waren veroverd en aangepast wachtte hen een nuttig leven, waarin zij precies dat kregen wat het mogelijk maakte om te blijven functioneren.

Sedert Jules Verne begon met het schrijven van sciencefiction verhalen zijn veel dromers en fantasten – waartoe ik mezelf trouwens ook reken – hem gevolgd. Eigenlijk kun je bij die schrijvers twee hoofdrichtingen onderscheiden: enerzijds zijn er de schrijvers die spanning en vaak ook strijd en veel geweld in een verzonnen omgeving bedenken, strijd met winnaars en verliezers, maar ook zijn er sciencefiction schrijvers die in een verzonnen en futuristische omgeving morele problemen aan de orde stellen, waarbij je als lezer of als toeschouwer van een film mee beleeft hoe oneerlijke dwingende machtsdrift wordt verslagen. Zelf heb ik iets dergelijks proberen te doen in mijn sciencefiction roman ‘Het Komodo Project’, waarin heftige genetische manipulatie als middel naar voren komt om ongebreidelde machtsdrift te bezweren.

Als ik, wetende wat ik nu al geruime tijd weet, kijk naar wat er in onze tijd gebeurt dan kan ik met weinig moeite mezelf verplaatsen in de rol van captain Jean Luc Pickard in zijn strijd tegen The Borg. De Aardse rolverdeling is natuurlijk wel iets anders en we zitten ook niet in van die ruimteschepen, hoewel, onze Aarde is natuurlijk ook een gigantisch ruimteschip waarmee we ons door het universum bewegen en waarbij we nooit zullen weten op welke plaats wij ons in dit oneindig universum bevinden. Het enige dat we weten is dat alle planeten en sterrenstelsels zich ten opzichte van elkaar bewegen, maar waar naartoe blijft een raadsel.

Wat ik inmiddels wel zeker weet is dat The Borg al een hele poos geleden op onze planeet geland zijn. Ze hebben aardse namen aangenomen zoals Rothschild,  Rockefeller, Gates, Schwab en nog vele anderen. Het enige wat we tot nu toe van hen te weten kwamen is dat ze onmetelijk rijk zijn en alles wat ze willen kunnen bezitten. De laatste tijd, zeg maar dit jaar 2020 zijn ze echter uit hun anonimiteit naar buiten gekomen en nu blijkt dat ze inderdaad The Borg zijn. Ze zijn namelijk begonnen met een heel geraffineerde poging om ons allemaal aan hun wil te onderwerpen. Hoe deden ze dat dan, wil je natuurlijk weten. Wel, in elk geval heel slim. Ze bedachten namelijk dat bange mensen gemakkelijker gehoorzamen dan mensen die nergens bang voor zijn. Ze lieten in een Chinees laboratorium een nieuw variantje op een bestaand virus maken. Het was niet heel erg gevaarlijk, maar zieke oude mensen konden er gemakkelijk aan doodgaan als er niet op een passende manier behandeld werd. Voor dat laatste zorgeden ze echter door die passende behandeling te verbieden. Tja, rijke en machtige mensen kunnen vrij gemakkelijk hun zin krijgen, dus dat verbieden dat lukte. Vervolgens zorgden ze dat alle nieuwsmedia op de wereld het gevaar zwaar bleven overdrijven en werd verder bijna elk sterfgeval aan dat virus toegeschreven. Alle regering leggen de bevolkingen enorme vrijheidsbeperkingen op met leugens over noodzakelijke veiligheidsmaatregelen.

Maar dat angst zaaien was natuurlijk niet het doel van deze aardse Borg. Het echte doel was en is het volledig onder controle krijgen van alle mensen, beheersen wat de mensen kunnen en mogen en opruimen wat onder de mensen als nutteloos onkruid beschouwd wordt.

Doordat de angst voor het overigens vrij onschuldige virus met alle moderne communicatietechniek levendig wordt gehouden heeft de aardse Borg zich een toegang verzekerd tot de lichamen van de meeste mensen. Ze hebben namelijk de mensen wijsgemaakt dat vaccinatie tegen het virus alle angst zal wegnemen.

Tja, en daar zijn we nu aangeland. Zogenaamde transhumanisten dromen er al jaren van om de menselijke erfelijke eigenschappen zo te kunnen veranderen dat er een soort ideale mens ontstaat. Daarvoor gebruiken ze technieken die ze van de natuur hebben afgekeken. En ik denk dat het prachtig zou kunnen zijn als er mensen ontstaan die gezond en intelligent zijn met een diep gevoelde behoefte om met elkaar samen te werken aan een wereld waarin voor alle mensen een gelukkig en zinvol leven te realiseren is. Ja, dat zou mooi zijn.

Helaas hebben we te maken met de aardse Borg. Die willen iets anders. Die willen het geld verdienen als hoogste doel verheffen (ze noemen het de economie, die moet opnieuw opgestart worden) daaraan moet alles ondergeschikt worden. Alle menselijke wezens die niet bij de Borg horen moeten gechipt worden zodat ze van minuut tot minuut gevolgd en geleid kunnen worden. Verder moet hun natuurlijke weerstand tegen allerlei ziekten tot een minimum worden teruggebracht, zodat selectief minder gezonde en derhalve slecht functionerende eenheden kunnen worden opgeruimd om op die manier een kleinere en productievere wereldbevolking over te houden.

Het klinkt vrij ongeloofwaardig, realiseer ik me. Ik heb echter een van de grote mannen van deze aardse Borg, Bill Gates, de man die persoonlijk achter de ontwikkeling van veel vaccins zit, horen zeggen dat het doel een kleinere wereldbevolking is.

Soms denk ik heel even aan eenvoudig vakantiewerk dat ik in mijn jeugd deed, onkruid wieden in de bloembollenvelden en dan denk : Bill had boer moeten worden, bijvoorbeeld een gladiolenkweker. En dan s ’morgens vroeg beginnen met op je knieën tussen de bedden jonge gladiolen doorkruipend het onkruid te wieden, af en toe de omvallende brandnetels op je handen krijgen om tenslotte prachtige gladiolen te oogsten.

Volgens mij wordt je daar best een beetje nederig van. Kan voor Bill geen kwaad in ieder geval.

Transhumanisme

Een term die ik steeds vaker tegenkom als ik er achter probeer te komen wat er toch allemaal voor bedoelingen kunnen steken achter het duidelijk opdringerige streven om ons maar allemaal te vaccineren tegen de invloed van een virus, waarvan al een hele poos bekend is dat het niet gevaarlijker is dan een milde griep, maar waarvoor desondanks al het hele jaar door bijna alle overheden ter wereld paniek wordt gezaaid en waartegen aan alle bevolkingen onlogische en niet proportionele maatregelen dwingend worden opgelegd. Het lijkt er sterk op dat de hele westerse wereld in een heel akelige dictatuur is veranderd, waarbij alle mensen gedwongen worden onzinnige regels na te leven die bovendien zowel de lichamelijke als de geestelijke gezondheid schaden.

Omdat we gemakkelijk kunnen vaststellen dat het in alle landen van de zogenaamd vrije westerse wereld gebeurt lijkt het logisch dat er een plan achter zit dat de hele wereld omvat. Zeg nu zelf, is het ooit gelukt alle westerse landen de zelfde maatregelen te laten naleven? Nee, dat is nog nooit gelukt. Waarom dan nu wel?

Eigenlijk zijn er slechts twee manieren van denken over de gebeurtenissen mogelijk:

  1. Als je een echte complotdenker bent, zoals ik, dan weet je – want dat heb je uitgebreid nagezocht in allerlei informatiebronnen – dat er opzettelijk angst is gezaaid door de WHO door te beweren dat het Covid-19 virus heel gevaarlijk en dodelijk was (later, toen het kwaad geschied was en de hele wereld bang, heeft de WHO dat teruggedraaid, maar daar luisterde niemand meer naar). Ook weet je als complotdenker dat een van de grootste promotors van het vaccineren, Bill Gates heeft gezegd dat het de bedoeling is om door middel van vaccinaties de wereldbevolking aanzienlijk te laten krimpen.                             Nu kan ik zelf maar twee manieren bedenken waardoor de wereld bevolking kan krimpen in een redelijk tempo. De eerste is dat we door de vaccinaties allerlei ziekteverschijnselen krijgen, dat we verzwakken en daardoor eerder overlijden of, wat nog meer voor de hand

ligt, omdat Gates daarmee zowel in India als in Afrika geëxperimenteerd heeft, dat alle vrouwen praktisch onvruchtbaar worden, waardoor er veel minder kinderen geboren worden. Dat dit laatste de bedoeling is lijkt niet ondenkbaar. Zelfs in een van de recente romans van de Amerikaanse schrijver Dan Brown is er iemand die in dat verhaal met de WHO in verband wordt gebracht en die bezig is met een uitgewerkt plan om de wereldbevolking enorm te laten inkrimpen door een dodelijk virus te verspreiden. Dat zoiets te doen is blijkt, alweer volgens de complotdenkers, doordat het Covid-19 virus uit een Chinees laboratorium blijkt te komen waar – ondanks het verbod daarop door de Verenigde Naties – strijdvirussen worden ontwikkeld, een laboratorium waarin Bill Gates veel geld in heeft geïnvesteerd. Het zou dan ook best kunnen zijn dat het feitelijk milde Covid-19 virus een oefening is voor een wereldwijde verspreiding van een veel gevaarlijker virus. Bronnen vermelden dat alle vaccins die op de markt komen in potentie onze erfelijke eigenschappen op een bepaalde manier kunnen veranderen. Erg precieze informatie daarover krijgen wij, gewone mensen natuurlijk niet.                                                                                                                                         Tot zover de complotdenker.

  • De andere mensen die zich al dan niet bang hebben laten maken en die de virusuitbraak als een ramp op wereldniveau beschouwen. Het merendeel van die mensen gehoorzaamt aan alle in feite onnodige maatregelen, omdat ze van mening zijn dat het ondenkbaar is dat een nationale regering hen zo zal bedriegen, vooral ook omdat die zelfde overheid in het begin van deze zogenaamde pandemie ruimhartig in de buidel tastte om de gevolgen van de maatregelen voor het bedrijfsleven te compenseren, een ruimhartigheid die overigens al flink begint op te drogen, terwijl de maatregelen absurdistischer worden. Deze mensen zullen zeker niet in opstand komen. Zij zullen menen dat het ons overkomt en dat het niemands schuld is en dat de verhalen over het zogenaamd resetten van de wereldeconomie onbegrijpelijke fantasieverhalen zijn die onmogelijk op waarheid kunnen berusten.

Het artikel zou over transhumanisme gaan, had ik beloofd. Ik moest voor de duidelijkheid echter wel de twee hoofdstromingen in de bevolking op enigszins illustratieve wijze beschrijven.

De complotdenkers uit de eerste groep zullen nu mogelijk geïnteresseerd verder lezen, terwijl de tweede groep waarschijnlijk de schouders ophaalt en denkt dat we toch met geen mogelijkheid kunnen weten wat het leven voor ons aan verrassingen in petto heeft. Eigenlijk zijn de twee groepen veel eenvoudiger te onderscheiden. De eerste groep, die van de complotdenkers denkt dat het mogelijk is om de mens door genetische manipulatie te veranderen. De tweede groep is meestal van mening dat iets dergelijks misschien in de verre toekomst wel mogelijk is en dat de wetenschap dan eerst zich zal inspannen om alle erfelijke ziekten uit te roeien door de genen te veranderen die de ziekten veroorzaken. Ik zie die tweede groep ook eigenlijk als goedwillende mensen die niet erg veel oog hebben voor opzettelijk kwaad dat gedaan kan worden door een klein gezelschap van zeer rijke mensen. Zij zeggen vaak letterlijk: Hoe kun je zoiets nou denken, dat doe je toch gewoon niet. Dat zouden monsterlijke mensen zijn. Ja, en dat zijn het ook.

Ik ga maar even verder met wat de complotdenkers intussen allemaal gevonden denken te hebben en of het allemaal waar is laat ik met een gerust hart aan mijn lezers over die er werkelijk op gebrand zijn om erachter te komen wat er nu echt in dit bijzondere jaar gebeurd is waardoor we onze werkelijkheid nauwelijks meer herkennen.

Laat ik maar beginnen te zeggen dat wat de overheid wilde en nog steeds wil bereiken is dat zoveel mogelijk mensen zich laten vaccineren. Als je dan bedenkt dat wij, de Nederlanders een paar jaar geleden nog naar de stembus gingen, in vrij grote getale zelfs en deze overheid – nu voor de derde keer onder leiding van Mark Rutte als premier hebben gekozen, dan begrijp je wel dat de meeste mensen die keuze niet direct in twijfel trekken. Uit de peilingen heb ik ook begrepen dat de VVD nog steeds bovenaan staat. Daaruit valt af te leiden dat de meeste Nederlanders trouw aan hun keuze zijn. Ook spreek ik regelmatig mensen – geen horeca eigenaren vanzelfsprekend of theaterartiesten – die het allemaal niet zo erg vinden. Vaak hoor ik mensen zeggen dat ze het vanzelfsprekend vinden om zodra de vaccins er zijn zich ook te laten vaccineren.

Tja, als ik het hier bovenstaande stukje terug lees zou ik het bijna normaal gaan vinden. En dat is nu het resultaat van zeer geraffineerde manipulatie van de publieke opinie. Ik denk niet dat ik hoef uit te leggen dat alle officiële nieuwsbronnen ongeveer het zelfde verhaal vertellen.

  1. Door de PCR testen blijkt steeds weer dat er alsmaar nog nieuwe besmettingen bij komen. Iedereen leest dat in de krant, het televisienieuws zegt het dus gaan mensen ervan uit dat het waar is. (Die PCR test zegt helemaal niets, maar de meeste mensen zeggen: ‘ik heb er geen verstand van, de overheid zal het toch wel weten’. Dus dat schiet echt niet op als je de gang van zaken wilt stoppen.)
  2. In het begin van de pandemie verklaarde de WHO dat het sterftepercentage van mensen die met het virus besmet waren 3,4% was. Daarmee werd een wereldwijde pandemie uitgeroepen en waren regeringen verplicht noodmaatregelen te nemen.
  3. Door het heel slim te spelen in alle media geloven de meeste mensen dat het nog steeds niet weg is, dat virus en ook horen we steeds weer dat er mensen in het ziekenhuis worden opgenomen en dat het allemaal door het virus komt. (Enkele journalisten zijn in praktisch lege IC-afdelingen binnen gelopen en hebben gezien dat het er erg rustig is. Opgeklopt nieuws dus. Helaas gelooft bijna iedereen de krant en de tv.)

Tot zover waarom het begrijpelijk is dat zoveel mensen de regering en het nieuws vertrouwen. Ons hele leven hebben we de krant en het televisienieuws geloofd en het voelt raar en onwezenlijk om nu ineens te besluiten dat het allemaal niet waar is. Mensen zijn tenslotte voornamelijk gewoontedieren en meestal is dat maar goed ook, want dat zorgt voor een ordelijke samenleving. Toch denk ik dat het de hoogste tijd is om even over die muur van vertrouwelijkheid en zekerheid heen te kijken. Ik noem enkele punten om wat twijfel te zaaien. Niet omdat ik dat leuk vind, maar omdat ik een klokkenluider ben die een heel ongewenste draai in ons leven ziet aankomen.

  1. Helemaal in het begin van deze pandemie was er een Brabantse arts die een werkzame manier vond om de virusinfectie in het begin te stoppen. Tot mijn stomme verbazing werd het die arts verboden om op die manier mensen te genezen. Het belangrijkste middel, HCQ zou gevaarlijk zijn. Later onderzoek toonde aan dat dit een opzettelijke onwaarheid was. Toch bleef onze minister dat middel kwakzalverij noemen en liet hij de overheid de hele voorraad in het land opkopen.
  2. De eerste golf veroorzaakte een rampzalige drukte in de IC afdelingen van de ziekenhuizen. Overvolle afdelingen, doodvermoeide zorgmedewerkers. Even vergeten te vermelden werd het feit dat deze regering in de afgelopen tien jaar een kwart van de capaciteit in de zorg heeft wegbezuinigd. Tja, dan kan het wel eens druk worden als de nood aan de man komt. Bij onze buren, in Duitsland hadden ze dat probleem niet. Zij hadden niets wegbezuinigd en hadden zelfs plek om de mensen die hier niet meer konden worden opgenomen op de IC op te nemen. Als je dit weet kijk je toch een beetje anders tegen die zogenaamde drukte aan.
  3. Iedereen die tijdens die eerste golf op de IC in Nederland terecht kwam en die daar stierf werd genoteerd als een corona dode, ook als de doodsoorzaak iets anders was. Het dodental ten gevolge van het virus werd daarmee flink opgeklopt, hoewel het zelfs minder was dan in een stevige eerdere griepperiode.
  4. Dat het voornamelijk oudere patiënten waren met bijvoorbeeld diabetes, hartproblemen of adipositas werd allemaal niet vermeld, omdat elk jaar in een griepperiode ongeveer net zoveel mensen met dat soort onderliggende kwalen sterven. Alle voorgaande jaren kwam er geen woord over in het nieuws en daardoor kwam niemand bijna op het idee om te zeggen dat het vergelijkenderwijs een normaal jaar is. Nu is de opgeklopte en zwaar overdreven informatie gebruikt om angst te zaaien.
  5. In het begin zijn veel IC patiënten gestorven door uitgebreide tromboze. De mensen werden onder narcose aan de beademing gelegd en er werd verzuimd bloedverdunners toe te dienen, iets wat normaal al gedaan wordt als je slechts enkele dagen in het ziekenhuis het bed moet houden.

Deze vijf punten geven allemaal feiten weer die buiten de media werden en worden gehouden.

En nu de grote vraag: waarom is dit allemaal gebeurd.

Van een vriend kreeg ik een stukje toegezonden dat ik inmiddels op Facebook en op twitter heb gezet, maar ik vind dat het bij dit artikel ook thuishoort:

Gekopieerd en uit het Engels vertaald

Claus Schwab, de auteur van het boek “Covid-19, The Great Reset”. Hij is een obsessieve transhumanist en stichter van het World Economic Forum. Zijn droom is de mensheid tot slaaf te maken en de grenzen van de mens te doen verdwijnen. Hij wil de betekenis van mens zijn opnieuw definiëren.

In oktober 2019 organiseerde hij samen met Bill Gates het 201 event waarbij een simulatie werd uitgevoerd van de wereldwijde uitbraak van een longvirus, die een maand later plaatsvond. Stel je dat voor!

Hij schreef het boek “De vierde industriële revolutie” en “The Great Reset” waar in hij op verbijsterende gedetailleerde wijze schrijft over de economische instorting, verhoogde controle, het implanteren van nanotechnologie in mensen en vele andere zaken die wij thans ervaren.

Dit is niet verzonnen of een samenzweringstheorie. Dit gebeurt op dit moment op onze planeet. Dit virus is een door de mens gefabriceerde katalysator bedoeld om de implementatie van de nieuwe wereld mogelijk te maken.

Auteur onbekend

https://straight2point.info/wp-content/uploads/2020/08/COVID-19

Gekopieerd en uit het Engels vertaald

De bedoelde bijeenkomst is gefilmd, althans voor een deel en via het internet in elk geval zichtbaar geweest.

Ik zal tenslotte kort samenvatten wat in grote lijnen de bedoeling is. Als je gelooft wat ik hier schrijf – en dat zal misschien niet iedereen doen – is het volgende aan de hand: eigenlijk is het een patroon dat zich aan het herhalen is, maar nu op een veel geraffineerdere manier.

  • Ouderen zullen zich nog herinneren dat Hitler, die ten tijde van de 2e wereldoorlog trachtte het duizendjarige rijk te stichten, een rassentheorie aanhing. Zijn volk, het zogenaamde Arische volk was volgens die theorie het “Herrenvolk”, dat moest dan de heersende klasse worden.
  • Nu, als de gedachten en de theorieën van Claus Schwab tot uitvoer zouden kunnen komen – wat wij vurig moeten hopen dat niet gebeurt – zal een kleine steenrijke heersende elite door middel van slimme genetische manipulatie langzaam maar zeker tot een heel sterk en zeer lang levend soort supermensen worden gevormd. De wetenschap met de Crispr-Cas9 techniek is er klaar voor. En die wetenschap ontwikkelt zich nog steeds. Die betrekkelijk kleine groep mensen worden dan de bazen van de wereld.
  • Met dezelfde techniek, maar met andere gerichtheid en natuurlijk ook via slimme vaccinaties wordt de rest van de mensheid tot het knechtenvolk omgevormd. Ik noem een paar kleine veranderingen die me nu zo te binnen schieten. Mensen met bepaalde erfelijke eigenschappen die het tot gewillige slimme harde werkers maken zullen precies genoeg kinderen kunnen krijgen om de bevolkingsgrootte in stand te houden. Mensen met ongunstige erfelijke eigenschappen die kunnen leiden tot ziekte en daardoor veel verspilling zullen kinderloos blijven. Wanneer de leden van het knechtenvolk niet meer kunnen werken en ook niet beschikken over eigenschappen die de heersende elite in elk geval nog kunnen vermaken zullen ze vrij snel overlijden, omdat ze nutteloos zijn geworden.

Ik weet het wel, ik chargeer. Mijn lezers zullen denken dat het zo’n vaart niet lopen zal. In dat verband refereer ik aan de uitspraak van premier De Geer, vlak voor de 2e wereldoorlog uitbrak, waarin hij voor de radio het volk toesprak en zei: ‘Gaat u maar gerust slapen, de regering waakt over u’.

Nou, dat hebben we geweten, hoe het hele verantwoordelijke zootje hem smeerde naar Engeland, waar het misschien ook geen feest was, maar waar ze in elk geval redelijk veilig waren en niet zuchtten onder de wrede Duitse bezetter en vanaf de zijlijn konden roepen dat we maar moed moesten houden totdat Amerikanen, Engelsen en Canadezen hier tenslotte de bezetters kwamen verjagen.

Ik was vijf jaar toen die oorlog voorbij was.

De bezetter die er nu aankomt is een heel stuk geraffineerder. Die laat het werk uitvoeren door een regering die we verdomme zelf gekozen hebben.

Let nou toch op mensen: ze liegen alles bij elkaar. Geloof hen niet meer!

Wat gebeurt er en wat is de bedoeling van de wereld elite?

Toen ik mijn herinnering weer even wilde opfrissen over wat ook alweer het Lock Step plan van de Rockefeller Foundation behelsde kwam ik onderstaand artikel op het internet tegen. Het is misschien niet wat er in de werkelijkheid gaat gebeuren – en inmiddels bezig is te gebeuren, maar het is goed te weten wat deze zeer invloedrijke en bovendien puissant rijke familie die grootaandeelhouder is in de farmaceutische industrie het liefst met ons, de gewone mensen op Aarde zou zien gebeuren. Heel sympathiek klinkt het allemaal niet, maar misschien kan iemand van mijn lezers er iets goeds in ontdekken. Mijn mening zal ik deze keer eens voor me houden.

Een wereld met strengere top-down overheidscontrole en meer autoritair leiderschap, met een beperkte innovatie en groeiende inperking van burgerrechten. In 2012 sloeg de pandemie waar de wereld al jaren op anticipeerde eindelijk toe. In tegenstelling tot de H1N1 uit 2009, was deze nieuwe griepstam – afkomstig van wilde ganzen – extreem virulent en dodelijk. Zelfs de landen die het best op pandemieën waren voorbereid, raakten snel overweldigd toen het virus de wereld rond ging, bijna 20 procent van de wereldbevolking besmette en in slechts zeven maanden 8 miljoen mensen om het leven bracht, waarvan de meeste gezonde jongvolwassenen. De pandemie had ook een dodelijk effect op economieën: de internationale mobiliteit van zowel mensen als goederen kwam krakend tot stilstand, verzwakte industrieën zoals toerisme en het doorbrak de wereldwijde toeleveringsketens. Zelfs plaatselijk; normaal drukke winkels en kantoorgebouwen stonden maandenlang leeg, verstoken van zowel werknemers als klanten. De pandemie bedekte de planeet, hoewel onevenredige aantallen stierven in Afrika, Zuidoost-Azië en Midden-Amerika, waar het virus zich als een lopend vuurtje verspreidde zonder officiële protocollen ter bestrijding van het virus. Maar zelfs in ontwikkelde landen was inperking een uitdaging. Het aanvankelijke beleid van de Verenigde Staten om burgers ‘sterk te ontmoedigen’ om te vliegen, bleek dodelijk in zijn clementie, waardoor de verspreiding van het virus niet alleen binnen de VS maar ook over de grenzen werd versneld. Enkele landen deden het echter beter, vooral China. De snelle oplegging en handhaving van de verplichte quarantaine door de Chinese overheid voor alle burgers, evenals de onmiddellijke en bijna hermetische afsluiting van alle grenzen, heeft miljoenen levens gered, waardoor de verspreiding van het virus veel eerder dan in andere landen werd gestopt en een snellere post-pandemisch herstel werd bereikt.

De Chinese regering was niet de enige die extreme maatregelen nam om haar burgers te beschermen tegen risico’s en blootstelling. Tijdens de pandemie hebben nationale leiders over de hele wereld hun gezag gebundeld en strikte regels en beperkingen opgelegd, van het verplicht dragen van gezichtsmaskers tot lichaamstemperatuurcontroles bij de ingang van gemeenschappelijke ruimtes zoals treinstations en supermarkten. Zelfs nadat de pandemie was verdwenen, bleef deze meer autoritaire controle en toezicht op de burgers en hun activiteiten in stand en werd zelfs geïntensiveerd. Om zichzelf te beschermen tegen de verspreiding van steeds mondialere problemen – van pandemieën en transnationaal terrorisme tot milieucrises en toenemende armoede – grepen leiders over de hele wereld de macht steviger in handen. Aanvankelijk kreeg het idee van een meer gecontroleerde wereld brede acceptatie en goedkeuring. Burgers gaven vrijwillig een deel van hun soevereiniteit – en hun privacy – op aan meer paternalistische staten in ruil voor meer veiligheid en stabiliteit. Burgers waren toleranter, en zelfs gretig, voor top-down leiding en toezicht, en nationale leiders hadden meer speelruimte om orde op te leggen op de manieren die zij nodig achten. In ontwikkelde landen nam dit verscherpte toezicht vele vormen aan: biometrische identiteitsbewijzen voor alle burgers bijvoorbeeld, en strengere regulering van belangrijke bedrijfstakken waarvan de stabiliteit van vitaal belang werd geacht voor de nationale belangen. In veel ontwikkelde landen herstelde de gedwongen samenwerking met een reeks nieuwe voorschriften en overeenkomsten langzaam maar zeker zowel de orde als, belangrijker nog, de economische groei. In de derde wereld was het verhaal echter anders, en veel variabeler. Top-down autoriteit nam verschillende vormen aan in verschillende landen, grotendeels afhankelijk van de capaciteit, het kaliber en de bedoelingen van hun leiders. In landen met sterke en bedachtzame leiders namen de algehele economische status en kwaliteit van leven van burgers toe. In India is de luchtkwaliteit bijvoorbeeld drastisch verbeterd na 2016, toen de overheid voertuigen met een hoge uitstoot verbood. In Ghana leidde de introductie van ambitieuze overheidsprogramma’s om de basisinfrastructuur te verbeteren en de beschikbaarheid van schoon water voor al haar mensen te garanderen, tot een sterke afname van door water overgedragen ziekten. Maar autoritairder leiderschap werkte minder goed – en in sommige gevallen tragisch – in landen die worden geleid door onverantwoordelijke elites die hun toegenomen macht gebruikten om hun eigen belangen na te streven ten koste van hun burgers. Er waren nog andere nadelen, aangezien de opkomst van virulent nationalisme nieuwe gevaren veroorzaakte: toeschouwers op het WK 2018 bijvoorbeeld,

droegen kogelvrije vesten met een embleem van hun nationale vlag. Strenge technologievoorschriften belemmerden innovatie, hielden de kosten hoog en remden de acceptatie af. In de ontwikkelingslanden nam de toegang tot ‘goedgekeurde’ technologieën toe, maar daarbuiten bleef het beperkt: de technologische innovatie lag grotendeels in de ontwikkelde wereld, waardoor veel ontwikkelingslanden aan de ontvangende kant van technologieën achterbleven die anderen als ‘beste’ voor hen beschouwen. Sommige regeringen vonden dit betuttelend en weigerden computers en andere technologieën te distribueren die ze bespotten als ‘tweedehands’. Ondertussen begonnen ontwikkelingslanden met meer middelen en betere capaciteit intern te innoveren om deze lacunes zelf op te vullen. Ondertussen was in de ontwikkelde wereld de aanwezigheid van zoveel top-down regels en normen een grote belemmering voor ondernemersactiviteiten. Wetenschappers en innovators kregen vaak van regeringen te horen welke onderzoekslijnen ze moesten nastreven en werden meestal geleid naar projecten die geld zouden opleveren (bijv. markt gestuurde productontwikkeling) of die ‘gokjes met een zekere uitkomst’ waren (bijv. fundamenteel onderzoek), waardoor riskanter of innovatiever onderzoeksgebied grotendeels onbenut bleef. Welvarende landen en monopolistische bedrijven met grote onderzoeks- en ontwikkelingsbudgetten boekten nog steeds aanzienlijke vooruitgang, maar het intellectuele eigendom achter hun doorbraken bleef opgesloten achter strikte nationale of bedrijfsbescherming. Rusland en India legden strenge binnenlandse normen op voor het toezicht op en certificering van encryptie gerelateerde producten en hun leveranciers, een categorie die in werkelijkheid alle IT-innovaties betrof. De VS en de EU sloegen terug met nationale vergeldingsnormen en staken een spaak in het wiel van de wereldwijde ontwikkeling en verspreiding van technologie. Vooral in de derde wereld, betekende handelen in het nationale belang vaak het zoeken naar praktische bondgenootschappen die passen bij die belangen – of het nu gaat om het verkrijgen van toegang tot de benodigde middelen of om samen te werken om economische groei te realiseren.

In Zuid-Amerika en Afrika werden regionale en sub regionale allianties meer gestructureerd. Kenia verdubbelde zijn handel met zuidelijk en oostelijk Afrika naarmate er nieuwe partnerschappen groeiden binnen het continent. China’s investering in Afrika breidde zich uit toen de koop van nieuwe banen en infrastructuur in ruil voor toegang tot belangrijke mineralen of voedselexport voor veel regeringen gunstig bleek. Er kwamen steeds meer grensoverschrijdende banden in de vorm van officiële veiligheidshulp. Hoewel de inzet van buitenlandse beveiligingsteams werd verwelkomd in enkele van de meest verschrikkelijke mislukte staten, leverden ‘one-size-fits-all’ oplossingen weinig positieve resultaten op. Tegen 2025 leken mensen moe te worden van zoveel controle van bovenaf en om leiders en autoriteiten keuzes voor hen te laten maken. Overal waar nationale belangen botsten met individuele belangen, was er conflict. Sporadische terugslag werd steeds meer georganiseerd en gecoördineerd, omdat ontevreden jongeren en mensen die hun status en kansen hadden zien wegglippen – grotendeels in ontwikkelingslanden – burgerlijke onrust veroorzaakten. In 2026 brachten demonstranten in Nigeria de regering ten val, omdat ze de diepgewortelde vriendjespolitiek en corruptie beu waren. Zelfs degenen die van de grotere stabiliteit en voorspelbaarheid van deze wereld hielden, begonnen zich ongemakkelijk te voelen en werden beperkt door zoveel strikte regels en door de strikte nationale grenzen. Het gevoel bleef hangen dat vroeg of laat iets onvermijdelijk de keurige orde zou verstoren waaraan de regeringen van de wereld zo hard hadden gewerkt om tot stand te brengen. •

Wat ik zou doen als…

Vroeger hadden we G.B.J. Hilterman, een journalist die ook meester in de rechten was en die altijd buitengewoon gestructureerde gedachten had over de samenhangen en de politieke machinaties in de wereld. Als ik mij goed herinner was hij elke zondag rond half twee via een van de twee toen   beschikbare Hilversumse zenders te horen. Het was een vertrouwd programma, De Toestand in de Wereld, door Meester G.B.J. Hilterman. Wij als nieuwsgierige luisteraars – iets anders dan de radio had je niet – luisterden altijd weer aandachtig naar zijn wekelijkse radiocolumn die hij steeds weer uitsprak zonder zich ooit te verspreken, zonder zelfs een kuchje of een hummetje. Indrukwekkend hoor, G.B.J. Als alleen die drie letters genoemd werden wist je al wat er komen ging en als het voorbij was dat had je het gevoel dat je weer begreep hoe de grote wereld in elkaar stak. Helaas zie of hoor ik tegenwoordig weinig mensen meer die de statuur en het inzicht hebben dat Hilterman in ons gevoel had. Uiteraard laat ik in het midden of hij altijd gelijk had, maar zijn gesproken columns waren altijd helder en overtuigend.

Vanmorgen, toen ik net wakker was vroeg ik me af wat Hilterman in deze tijd van de toestand in de wereld gezegd zou hebben, maar onmiddellijk draaiden mijn gedachten een andere kant op. Ik dacht: er gaan veel geruchten dat op dit moment de hele wereldeconomie op zijn kop wordt gezet. Tja, je moet maar durven en trouwens, wat bezielt je om zoiets te willen. Dat is niet een heel gemakkelijk te beantwoorden vraag, maar om het voor mezelf een beetje duidelijk te krijgen stelde ik de vraag: Wat zou ik doen als ik binnen vrij korte tijd de hele wereld onder een wereldregering zou willen brengen. Dus ik bedacht een plan.

Laat ik maar beginnen te stellen dat ik meen dat voor een zo grote opdracht je heel veel verstand nodig hebt, een grote denktank ook, maar geen geweten. Per slot van rekening laat de geschiedenis duidelijk zien dat gewetensvolle democratische processen alles vertragen. De oude marine uitdrukking, “een konvooi vaart zo snel als het langzaamste schip” maakt dat wel duidelijk. Als je moet wachten totdat je alle domoren en alle onverschilligen van je gelijk hebt overtuigd en eindelijk alle neuzen dezelfde kant op wijzen is de noodzaak om te beslissen vaak al achterhaald.

Om te beginnen zou ik zeker mijn doel heel duidelijk omschrijven op een manier die niet voor meerderlei uitleg vatbaar is. Dus: doel is een wereldregering waaraan de tot dan toe bestaande lokale regeringen onderworpen zijn. Die nationale regeringen kunnen en moeten zelfs blijven bestaan, maar slechts als uitvoerende organen die de voorschriften, wetten en decreten van de wereldregering uitvoeren. Vraag is echter hoe wij dat voor elkaar kunnen krijgen. Rekening houdend met de eigenzinnigheid van nagenoeg alle politieke leiders op de wereld gaat dat jarenlang strijd en storende obstructie geven. Dat moeten we zoveel mogelijk vermijden.

Zou ik zo dom zijn om bijvoorbeeld vanuit een elite forum, uitsluitend bestaande uit mensen die de top van alle relevante wetenschappen betekenen, een boodschap aan alle regeringen te sturen waarin ik het plan om snel tot een wereldregering te komen uitleg en wel zo dat alle mensen er kennis van kunnen nemen, zou dit het einde van mijn plan zijn. Alle mensen, met name die mensen die eigenlijk helemaal het belang niet kunnen beseffen omdat ze vast zitten in hun eigen kleine belangetjes, die zouden als zand tussen de raderen werken, omdat het verzet al groot zou zijn voordat we zelfs maar begonnen zijn met de uitvoering. Het moet dus anders.

Zoeven schreef ik al dat het hebben van een geweten niet nuttig is bij het uitvoeren van een dergelijk plan. Zonder hinder van een geweten als het gaat om de mogelijke schade, pijn of ziekte bij de wereldbevolking – die overigens veel te talrijk is – is angst de snelste manier om ons doel te bereiken. Angst is veruit de meest geschikte emotie om het overgrote merendeel van de mensen onder controle te krijgen. Een heel kostbare – en daarom te vermijden manier is een brute aanval door een bezettingsleger. Deze methode is zeker niet uitvoerbaar voor wereldwijde implementatie. Beter is gebruik te maken van een onzichtbare vijand door middel van een pandemie. In onze speciale laboratoria worden voldoende strijdvirussen ontwikkeld. Weliswaar is dat voor het oog van de simpele mensheid verboden, maar wijzelf zijn niet simpel.

Om een degelijke lang aanhoudende angstgolf over de wereld te sturen is het verstandig eerst wat te oefenen. Zo kunnen we een via aanraking en via de uitwerpselen te verspreiden virus gebruiken in gebieden waar de hygiëne sterk achterblijft. Ik denk aan West Afrika waar we met het Ebola virus kunnen experimenteren. Voorts kunnen we wereldwijd een volgend experiment opzetten met een SARS virus. Het beste is het om de uitbraak vanuit China te laten plaatsvinden vanwege de bijzondere gewoonten van de Chinezen om met voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong om te gaan, waardoor de natuurlijk herkomst van een dergelijk virus geloofwaardig is. Daarna is het verstandig enkele jaren te wachten.

Vervolgens kunnen we dan met een soortgelijke virusuitbraak een wereldwijde pandemie uitroepen, waarbij we de ernst van de gevolgen van een besmetting aanvankelijk sterk overdrijven. De World Health Organisation heeft nu nog een betrouwbare naam in alle landen. Als daar een pandemie fase zes wordt uitgeroepen zullen alle aangesloten landen gedwongen zijn zware noodmaatregelen af te kondigen. Natuurlijk zijn enkele betrouwbare regeringsleden en medische deskundigen en adviseurs in alle landen tevoren ingelicht over het plan. Zij hebben daarmee ingestemd en zijn ook betrokken bij de uitvoering. Zij zorgen er ook voor dat eventueel aanwezige slimme artsen die met eenvoudige bestaande geneesmiddelen de pandemie kunnen bestrijden direct aan het begin de pas wordt afgesneden waarbij hun werkwijze als gevaarlijk en verdacht bekend komt te staan.

Mooie bijkomstigheid die wij natuurlijk al jaren voorbereid hebben is het vertrouwen van praktisch alle mensen in vaccins. Hoewel we weten dat de meeste vaccins meer kwaad dan goed doen, kan een angstige bevolking er gemakkelijk toe gebracht worden een vaccinatie te accepteren als door ons aangegeven enige oplossing om de pandemie te beëindigen. Dit vaccin zal echter een manipulatief vaccin zijn, waarin technieken worden toegepast die de bevolking niet alleen gemakkelijker controleerbaar maken, maar waardoor de zwakkeren er door genetische manipulatie eerder tussenuit zullen vallen. Op deze manier bereiken we de volgende doelen:

  1. De allerzwaksten zullen binnen vrij korte tijd overlijden, terwijl hun dood toch natuurlijk lijkt, bijvoorbeeld als gevolg van doorstane angsten of economische malaise. Ook zullen de gevolgen van de opschorting van de normale medische zorg een zware tol eisen.
  2. Door toevoegingen aan het vaccin zullen gevaccineerden en niet gevaccineerden gemakkelijk herkenbaar zijn, waardoor niet gevaccineerden in afzondering geplaatst kunnen worden.
  3. Door de sterksten over te houden kunnen de inspanningen alsmede de kosten voor medische zorg aanzienlijk omlaag.
  4. De natuurlijke pijnstiller opiorfine zullen wij op ruime schaal in productie nemen en tegen zeer lage kosten overal beschikbaar maken. De reden hiervoor is dat pijntjes en aandoeningen die pijn veroorzaken de arbeidsproductiviteit zeer nadelig beïnvloeden. Het is beter als werkers moeiteloos over hun grenzen gaan. Bovendien is een goedkoop middel tegen praktisch elke pijn dat ook geen bijwerkingen heeft in het oog van de simpele mens een godsgeschenk, waarmee de waardering voor ons werk zal stijgen.

Welnu, zo zou ik het samen met de hoge elite doen als ik een gewetenloze heerser zou zijn. Ik moet echter wel zeggen dat ik daar niet geschikt voor ben. Het leven hier op Aarde en de mensen zijn me heel dierbaar. Mensen opofferen voor een zogenaamd hoger doel past eigenlijk alleen bij mensen die vinden dat zijzelf belangrijker zijn dan alle andere mensen die niet tot hun kringetje behoren. Voor het bovenbeschreven plan ben ik te gevoelig, te gewetensvol…of misschien wel te soft en te sukkelig.

Bericht van mijn vriend Mees van Deth.

Duitse regering bevestigt statelijke Corona-fraude: PCR-tests kunnen geen infectie opsporen: HUGOOTJE: GAME OVER Het Federaal Ministerie van Volksgezondheid in Berlijn heeft nu officieel een zogenaamde samenzweringstheorie bevestigd. Volgens de zeer officiële verklaring van de autoriteit kan een Corona-infectie niet worden opgespoord met een PCR-test. Het is nauwelijks te geloven, maar de Corona-fraude van de staat is eindelijk aan het licht gekomen. Het Ministerie van Volksgezondheid heeft bevestigd dat de PCR-tests eigenlijk niet in staat zijn om een infectie in de zin van de wet op infectiebescherming op te sporen. Dat blijkt uit het antwoord op een vraag van een niet tot een bestaande parlementaire fractie behorend parlementslid, Marcel Luthe. De autoriteit verklaarde dat het zich in het kader van de wet om een “reproductieve agentia (virus, bacterie, schimmel, parasiet) of een ander biologisch overdraagbare agentia dat een infectie of een overdraagbare ziekte bij de mens kan veroorzaken” moet handelen om als een “ziekteverwekker” te worden beschouwd. Op de vraag van het parlementslid of “een zogeheten PCR-test in staat is om een onderscheid te maken tussen een ‘reproductieve’ en een ‘niet-reproductieve’ virus”, antwoordde de regeringsadministratie met een “nee”. PCR-tests zijn puur bedrog Hiermee geeft de autoriteit officieel aan dat er in Duitsland op grote schaal wordt gefraudeerd. Ondanks deze kennis gebruikt de Duitse regering de resultaten van de PCR-tests om de vrijheden van de burgers te beperken en andere willekeurige maatregelen te nemen om zogenaamd tegen infectie te beschermen. Dit is pure dictatuur en schendt met voorbedachten rade de rechtsstaat, schrijft auteur Günther Strauß op Anonymousnews. De afgevaardigde Marcel Luthe is ook geschokt door deze schandalige handeling. Hij zegt tegen de Berliner Zeitung: Het is nu dringend tijd om weer rationeel en in overeenstemming met de rechtsstaat te handelen. Als zelfs de regering moet toegeven dat de dagelijks gerapporteerde testcijfers niet duiden op een infectie in de zin van de wet, ontbreekt ook de basis in de verordeningen. Want niemand kan op dit moment zeggen of en hoeveel infecties er daadwerkelijk aanwezig zijn. De tests kosten immense resources, zijn een miljardenbusiness voor de fabrikanten, maar zijn nutteloos voor de bestrijding van infecties. Bron : frontnieuws

Lijkt me belangrijk genoeg om snel aan mijn lezers door te geven.

Gezien door Mees van Deth om 12:02 Mees van Deth

  •  

Wat ik vroeger dacht en met hoeveel twijfel ik daar nu naar kijk

Ik herinner me nog het moment dat George Bush junior het in de verkiezingen aflegde tegen Barack Obama. Een gevoel van hoop vervulde mij. De beschaving brak door aan de overkant van de oceaan. Amerika had eindelijk een zwarte democratische president. Dat de man relatief weinig voor elkaar kreeg tijdens de acht jaren die zijn presidentschap duurde kwam natuurlijk omdat die vervelende racistische republikeinen, die nog altijd de meerderheid in de senaat hadden, hem geen successen gunden. Ik vond Barack Obama een beschaafde heer met een enorme uitstraling en een geweldig redenaarstalent. Waarschijnlijk kon hij erg goed teksten uit zijn hoofd leren, want in Amerika ligt elk woord op een goudschaaltje, wat het voor scherpzinnige geesten die meester zijn in het debiteren van slimme oneliners de ideale plaats maakt om invloed te verwerven.

Ik zag hoe de sympathieke Obama, die volgens mij alleen maar werd gehinderd uit puur racistische overwegingen, het tenslotte moest afleggen tegen de voortdurend bewijsbaar liegende en bluffende Donald Trump. Ieder fatsoenlijk mens in mijn omgeving meende ook dat de hackende Russische Trollen Trump aan de vast en zeker gestolen overwinning hadden geholpen.

Met veel heisa en beschuldigingen aan het adres van de democraten is er nu een nog steeds heftig betwist einde aan de Trump regering gekomen en komt het tamelijk oude heertje Biden, die eigenlijk nog nooit erg veel van betekenis gezegd of gedaan heeft de overwinning van de Amerikaanse presidentsverkiezingen opeisen. En nu sta ik voor een enorm dilemma.

Sedert de tijd dat ik als kind Harriet Beecher Stowe’s De Hut van Oom Tom had gelezen, voelde ik een geweldige afkeer van de Amerikaanse republikeinen die natuurlijk – volgens mij dan – uit de zuidelijke staten kwamen en die slavernij de gewoonste zaak van de wereld vonden. Slecht volk dacht ik, want in zwarte-wit denken zijn wij natuurlijk bijna allemaal opgevoed, zodat er verbazend weinig ruimte overblijft voor het besef dat er tussen andersdenkenden eigenlijk best verdomd goede mensen kunnen zitten.

Wat brengt mij dan nu toch in dubio als het gaat om dit werkelijk onwaarschijnlijk nietige Amerikaanse presidentje? Eigenlijk maar één statement van de man en zijn verschijning die voor het grootste deel plaats vindt met een zwart masker voor zijn gezicht. Nou niks bijzonders zul je zeggen, als je mijn opinie over de werkelijk smerige gewoonte kent over het voortdurend dragen van gezichtsmaskers.

Ik hoorde namelijk toekomstig president Jo Biden vol overtuiging roepen dat hij uitgebreide lockdowns zou uitroepen om de verschrikkelijke Covid-19 pandemie een halt toe te roepen.

Dat ik Covid-19 het grootste bedrog ooit vind heb ik volgens mij vaak genoeg geschreven. En dat ik de maatregelen om deze zogenaamde pandemie te beteugelen zie als een poging van de wereldelite om alle mensen die niet bij hun clubje horen door middel van volstrekt af te wijzen levensgevaarlijke vaccinaties te veranderen in bruikbare werkmieren, en intussen ons aantal terug te brengen tot minder dan de helft. Dat is wat ik op ons af zie komen. Als die elite namelijk zijn zin krijgt zal er van de creatieve vrije ontwikkeling van de aardmens niets anders meer terecht komen dan een verachtelijk aftreksel van wat nu in potentie nog mogelijk is.

Ja, ik weet het wel, gemakkelijk gaat het allemaal niet, maar als we er in slagen om het die verachtelijk elite hufters onmogelijk te maken ons steeds weer voor hun profeitelijke oorlogen te laten voeren dan… nou ja, dan moet je eens kijken waartoe wij in staat zijn.

Tja dacht ik: weer volgens het oude recept een onbeduidend visieloos mannetje. Een Amerikaanse president die meeloopt met wat hem door de elite wordt opgedragen, namelijk het verder slopen en uithollen van de wereldeconomie, zodat alles binnen de kortste keren klaarligt voor goedkope overname wegen faillissement.

Nou ja, ik hoop dat je nu mijn twijfel snapt over dingen waarover ik vroeger in mijn zwart-wit periode stellig overtuigd was.

Ongeluk

Ik moet eerlijk toegeven dat het wel even schrikken was. Hoewel het allemaal veel te snel ging om bang te worden merkte ik achteraf, toen een paar vriendelijke mannen mij aan de goede kant van de weg naar een veilig plekje hadden geduwd wel dat mijn handen nogal trilden Ik merkte dat toen een vriendelijke politieagente vanachter een mondkapje vroeg naar mijn rijbewijs. Het kostte me bijna een minuut om het roze kaartje uit mijn portemonnee te frunniken. Ja, ik was toch wel een beetje geschrokken. Tot mijn eigen stomme verbazing had ik me niet bezeerd. Je moet maar geluk hebben, dacht ik.

Ik ging een bezoekje afleggen in Hilversum. Vroeger kon je, waar ik naar toe moest, komen via de Oostereng weg. Vlak na de overweg moest ik dan rechtsaf… Die weg is voorlopig niet toegankelijk omdat men het blijkbaar nodig vindt om ook daar de overweg te vervangen door een tunnel. Dat kan wel een poosje duren. Tegenwoordig moet je dan via Hilversum Noord naar binnen. Dat was ik ook van plan. Ik nam vanaf de A27 de afslag richting Amsterdam, om bij Laren de weg weer te verlaten.

Op de invoegstrook naar de A1 rijdend reed ik naast een vrachtwagen. Tot dat moment niets aan de hand. Mijn rijstrook hoefde ik niet te verlaten, want de afslag naar Laren zou weldra komen. Tot mijn stomme verbazing zag ik echter de vrachtwagen naast mij naar rechts neigen en ik dacht: gewoon doorrijden hij hoeft helemaal niet naar rechts. Toen ik echter dacht hem gepasseerd te zijn bleek hij toch naar rechts gestuurd te hebben. Ik voelde een hevige klap tegen de achterzijde van mijn oude Nissan en begon over de weg te tollen. In een soort pirouette over de weg belande ik met de neus van de auto in de tegengestelde richting met een flinke klap tegen de vangrail. Jeetje, wat nu, dacht ik. Dit heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Ja, met een andere auto had ik ooit ook wel eens een behoorlijke schade met een klap van links meegemaakt waarbij mij auto ook een halve slag gedraaid was. Maar vandaag draaide ik echter – gelukkig achter die vrachtwagen – zomaar anderhalve slag. Nou ja, politie erbij, ambulance mensen erbij.

Een heel vriendelijke chauffeur van een bestelwagen was vlakbij gestopt en hielp door met nog een vrijwilliger de auto op een veilige plek aan de rechterkant te zetten. Waarom weet ik niet, maar ik kon ineens niet starten. De man van de wegsleep dienst die mijn auto op de vrachtwagen reed startte echter gewoon en reed mijn beschadigde auto op de schuine bak.

Gelukkig kon ik meerijden naar het sleepbedrijf waar we met de geschrokken oude Poolse vrachtwagenchauffeur de schadepapieren invulden. Mijn trouwe Nissan Primera staat nu zwaar gehavend bij het autoschadebedrijf. Ik vrees total-loss, want het is een oud beestje uit 2006, maar hij reed nog zo lekker.

De ambulance mensen zeiden dat ik goed op moest letten en vooral waarschuwen als er ergens pijn zou zijn. Ik heb tijdens de hele pirouette en de klap tegen de vangrail eigenlijk niets gevoeld dat mij de indruk gaf dat ik een zware dreun kreeg.

Geluk had ik vandaag weet je, stom geluk, want als je met de neus van de auto de verkeerde kant op tegen de vangrail staat en een grote vrachtwagen kan zo snel niet meer remmen, tja, dan had ik hier nu niet dit verslagje kunnen schrijven. Misschien wel nooit meer. Vandaag heb ik dus toch een reden om dwars door het corona gezeur heen toch een beetje blij te zijn. Ik mag nog even door.

Ik schaam mij

Als je dit gelezen hebt zul je misschien denken dat ik me daarvoor toch niet hoef te schamen, maar dat doe ik wel. Ik zit hier met dat rottige gevoel in mijn lijf dat ik me het anders had voorgenomen en dat ik toch maar heb toegegeven. Waar het over gaat? Mondkapje.

Vanmiddag moest ik even naar het ziekenhuis in Blaricum om een beetje bloed te laten afnemen. Met zo’n gebeurtenis ben ik tegenwoordig in gedachten dagen van te voren bezig. Niet dat ik een prikje in mijn arm om een beetje bloed af te nemen erg vind hoor. Nee, dat heb ik al zo vaak meegemaakt. Waar het wezenlijk om gaat is dat bij mij van binnen alles in opstand komt tegen de dwang om te gehoorzamen en iets te doen waarvan we allemaal weten – of althans kunnen weten dat het geen enkel effect heeft. Zelfs TU Delft heeft duidelijk vastgesteld dat de hier en daar verplichte niet-medische mondkapjes geen enkel effect hebben.

Ik reed dus naar het ziekenhuis, parkeerde mijn auto en liep welgemoed naar de hoofdingang. Twee mannen wachtten mij op. Of ik een afspraak had. Ja, die had ik, want waar je vroeger gewoon binnen kon lopen voor bloedafname moet je tegenwoordig een afspraak hebben. Een van de twee mannen van het ontvangstcomité reikte mij een mondkapje aan. Nu weet ik dat tegenwoordig veel mensen zelfs buiten in de frisse lucht hun gezicht met zo’n ding bedekken, wat naar ik begrepen heb op den duur je gezondheid niet ten goede komt. Dus ik zei: ‘nee hoor, ik hoef geen mondkapje’ en liep door en omdat ik precies weet waar de bloedafname zit dacht ik door te lopen, maar nog geen tien meter verder stond alweer de volgende bewakingspost die opnieuw wilde weten of ik een afspraak had. Ja die had ik, dat had ik trouwens tien meter terug al gezegd. Intussen was een lange jongen met blond haar en een bedekt gezicht die daarnet nog bij de ontvangstbalie zat mij nagerend en vroeg of hij dan een mondkapje voor me moest halen. ‘Is dat dan verplicht?’ vroeg ik. ‘Ja, in het ziekenhuis is het verplicht’, zei de knul.

Tja, ik stond in tweestrijd. Die verplichting tot het dragen van mondkapjes op sommige plaatsten gaat helemaal niet over hygiëne of gezondheid. Het gaat over gehoorzamen aan zinloze voorschriften. Het gaat over het verbergen van je gezicht, omdat niemand kennelijk meer geïnteresseerd is in het feit dat je van gezichten van mensen die je spreekt alleen de bedoelingen en de emoties kunt aflezen als je het hele gezicht ziet. Stik maar met je emoties, het is in deze samenleving op veel plaatsen verboden je gezicht te tonen. Gehoorzamen zal je. Waar doet me dat nou toch aan denken?

Die lange blonde verpleger, die zijn eigen gezicht al verborgen had achter zo’n plastic dop met twee elastieken om je achterhoofd, reikte mij ook zo’n ding aan. Allebei de elastieken om uw hoofd zei hij nog.

Toen had ik het ding aan hem terug moeten geven en waardig naar buiten moeten lopen. Ik had zelfs nog kunnen zeggen dat het zijn mondmasker maar moest steken waar de zon nooit schijnt, maar zelfs tot die kleine heroïsche daad kwam ik niet. Ik trok de elastieken over mijn hoofd, stelde vast dat mijn bril onmiddellijk besloeg, maar dat was het ergste niet. Deze plastic dop stonk. Er hing een smerige chemische plastic lucht in het ding. Toen had ik nog één keer de kans om een daad van protest te verrichten. Maar ja, ik wilde toch wel even die bloedafname.

Uiteindelijk heb ik mijn voorgenomen heldhaftige proces ingekrompen. Ik trok die stinkende plastic dop onder mijn neus, zodat ik die stank niet meer rook. Niemand zei er iets van. Blijkbaar doen meer mensen dat. Dus schaam ik me omdat mijn verzet zo onopvallend was. Nou ja, ik troost me maar met de geachte dat ik in elk geval niet helemaal gehoorzaam was.

Fraude?

Tamelijk lang na de lijsttrekkersverkiezingen in het CDA hoor en zie ik nog steeds berichten dat er een luchtje aan die verkiezingen zat. Eerlijk gezegd was ik ook zeer verwonderd over de uitslag waarbij de gerenommeerde en altijd voor de benadeelde mensen opkomende politieke reus, Pieter Omtzigt met een heel klein verschil werd verslagen door de voor mij tot dan toe volkomen onbekende, maar naar nu blijkt zeer fanatieke meest schadelijke politicus ooit, Hugo de Jonge.

Zou het mogelijk zijn dat er in ons altijd zo rustige vaderlandje, waar we gewend waren aan politici waarmee je het niet eens kon zijn, maar die toch altijd eerlijk hun mening zeiden, dat er in ons – zoals ik zojuist dromerig schreef – rustige vaderlandje wij allemaal grotelijks voor de gek zijn gehouden.

Moeilijke vraag, vind ik ook hoor. Je krijgt de vinger er moeilijk achter. Zeker nu de onderzoeksjournalisten allemaal hun computers, schrijfpapier en pennen hebben moeten inleveren, terwijl hun monden voor de zekerheid dichtgeplakt zijn met Duck tape. Nu is het daardoor heel moeilijk om ergens achter te komen. Zelfs dingen die in het volle zicht gebeuren, zelfs daarvan kunnen we de achtergronden niet natrekken.

Wel zag ik dat de CDA leden met de telefoon hadden kunnen kiezen wie lijstrekker moest worden. Als ze dan op de foto van Omtzigt tikten kregen ze toch de melding: Bedankt voor uw stem op Hugo de Jonge. Oeps, dat hadden we vast niet mogen zien.

Ik moet zeggen dat ik Rutte eigenlijk tot het begin van dit jaar nooit op een duidelijke mening heb kunnen betrappen. Handige debater dat wel. Ziet echt kans om bijna elk debat in zijn voordeel te beslechten, ik bedoel dat de opponent dan uitgepraat is c.q. geen tegenargument meer heeft.

Van de week zag ik ook weer een prachtig staaltje van Ruttes ‘veeg ze van de vloer’ retoriek.Van Haga, die tegenwoordig nuttige en zeer noodzakelijke vragen stelt, is al weken bezig om zowel Rutte als de Jonge antwoorden op noodzakelijke vragen te ontlokken. Van Haga wilde antwoord op de vraag waarom alle al dan niet vals positieve besmettingsmetingen met een PCR test die daarvoor niet is ontworpen en ook niet deugt, toch hardnekkig besmettelijk en patiënt worden genoemd, terwijl ze dat in overgrote meerderheid niet zijn. Dit leidt tot verkeerd begrip en sterk overdrijven van de werkelijke situatie en daarmee tot onnodige en vaak draconische maatregelen.

Tot mijn stomme verbazing antwoordde Rutte dat de onderscheidelijkheid aangaande de corona meetresultaten door de mensen thuis niet begrepen zou worden. Met andere woorden: we zeggen gewoon dat het allemaal erg en verschrikkelijk en nog steeds gevaarlijk is anders begrijpen die stomme Hollanders het toch niet. Ik moet zeggen dat deze opmerking van Rutte voor mij eens te meer duidelijk maakte dat er een spelletje met ons wordt gespeeld, wat mij betreft een heel vies spelletje, nog afgezien van het feit dat het een wel heel grote belediging aan het adres van ons allemaal is. Wat denkt die vent wel, dat we achterlijk zijn?

Hoe dan ook, voor mijzelf heb ik vast gesteld dat incompetente meeloper Hugo de Jonge door verkiezingsfraude het vervelendste ministertje ooit geworden is en dat het buiten spel zetten van de volksvertegenwoordiging via een uiterst discutabele noodwet deel uitmaakt van een heel groot internationaal proces bedoeld om, zoals ik langzamerhand via vele bronnen heb vernomen, de wereldeconomie te resetten en de bevolkingsaantallen drastisch terug te brengen.

In de veehouderij noemen we dat ruimen.

We kunnen rustig naar de tv blijven kijken naar al het voorgeschreven eenzijdige nieuws, maar misschien moeten we toch maar iets anders kiezen…