Voortdurend neem ik bij mensen om mij heen een ietwat krampachtige reactie waar. Niet bij iedereen moet ik zeggen, maar toch veel vaker dan volgens mij goed is.

In de hele zogenaamde pandemie die nu achter ons lijkt te liggen is het mij opgevallen dat heel veel mensen geloofden in de medisch gezien volstrekt onzinnige verplichtingen, de mondkapjes, die van overheidswege ons werden opgelegd. Zelfs ondanks het feit dat een daarover beslissende minister toegaf dat de maatregel was opgelegd om gehoorzaamheid af te dwingen ging er nog steeds niemand over tot het stellen van kritische vragen, laat staan tot ongehoorzaamheid. Dat laatste had absoluut de te verwachten reactie geweest moeten zijn. Stel je voor zeg een overheid die je dwingt tot volkomen onnodige gehoorzaamheid en een bevolking die daarin gedwee mee gaat.

Als je nog in staat bent een klein beetje logisch na te denken, dan zul je begrijpen dat geen overheid dingen zo maar doet of oplegt. Dit was een gehoorzaamheidstraining, opgelegd door een overheid die aan het uitproberen is hoever zij gaan kan in het doen gehoorzamen van een kennelijk gedweeë bevolking. Mij is duidelijk dat ons hele volk van meet af aan nee had moeten zeggen. Zelf heb ik dat ook vanaf het begin gedaan. Natuurlijk was ik wel zo verstandig om in te zien dat mijn mondkapjes weigering mij dagelijks in conflict zou brengen met een leger aan blinde gehoorzamers om mij heen. Argumenteren heeft dan geen zin. Maar, geloof het of niet, die zelfde naar gehoorzaamheid strevende overheid had al voorzien dat redelijke en oplettende mensen die de onzin doorhadden een ontsnappingsmogelijkheid moesten hebben waarmee zij onnodige agressie en conflicten konden pareren en vermijden. Je kon in die tijd – erg veel doorzichtiger kon het al niet – een kaartje downloaden waarop te lezen was dat je om medische redenen geen mondkapje kon dragen. Om privacy redenen was het uiteraard mensen die je het kaartje liet zien niet toegestaan naar die medische reden te vragen. Zo heb ik in die tijd dus niet hoeven uitleggen dat ik geen mondkapje droeg omdat ik niet zwakzinnig genoeg was om medische onzin te geloven. Nou, was dat een medische reden of niet?

Toch geloof ik niet dat we nu van deze dwaze dwingelandij af zijn. Helaas zijn we al lange tijd opgezadeld met een overheid die kennelijk een eigen koers vaart die niets met het belang van de bevolking te maken heeft, maar die ruimte maakt om allerlei onzinnige dingen af te dwingen.

Nu we inmiddels wel zeker weten dat het wereldwijd gebruikte Coronavirus een opzettelijk in Wuhan in China gemanipuleerd (van nature was het vrij onschadelijk) virus was, dat eigenlijk alleen heel zwakke mensen kon doden door de bestaande en noodzakelijke geneesmiddelen te verbieden, is het misschien ook wel tijd om te kijken naar wat nog een lelijke voorbereidende rotstreek is geweest. In 2014, nu bijna 10 jaar geleden, is een soortgelijk experiment in West-Afrika uitgevoerd met een veel gevaarlijker virus, Ebola. Ik hoop dat je het je zult herinneren en geloof me: het was een expres gemanipuleerd virus dat daar de halve bevolking heeft gedood. Een experiment van de wereldelite om te zien of het mogelijk is een groot deel van de bevolking uit te roeien op een manier waarbij de hele sukkelige bevolking moet geloven dat het een natuurramp is.

Inmiddels wordt duidelijk dat de WHO, de zogenaamde World Health Organisation, onderdeel van de Verenigde Naties, ernaar streeft om wereldwijd, in alle landen dus, boven de grondwet van de afzonderlijke landen te staan. Die club, die voor een groot deel wordt gefinancierd door de vaccinmaker en miljardair Bill Gates, wil graag de macht hebben over de wereld pandemieën af te kondigen met de daarbij behorende verplichte vaccinaties.

Nu dacht ik dat je misschien al in de gaten hebt gekregen dat de nu gebruikte vaccinaties met de zogenaamde mRNA middelen nogal wat bijwerking en oversterfte veroorzaken, hoewel de overheid er alles aan doet om dat te ontkennen.

Het echte gevaar dat ons allemaal bedreigt is onder andere Bill Gates die maar naarstig op zoek is naar manieren om ons ongemerkt, bijvoorbeeld via voedsel, te vaccineren. Goed, een laatste opmerking daarover. Ken je die grootgrutter organisatie die met die kleine elektrische autootjes alles thuis komt brengen een ook nog ozo goedkoop is, Picknick? Nou, die organisatie is van Bill Gates.

Dat je het maar weet!

Deze uitdrukking ligt veel mensen in de mond bestorven. Ik heb altijd sterk de indruk dat er een zekere berusting vanuit gaat. Eigenlijk is het een taalpatroon waarmee mensen elkaar manipuleren om ten aanzien van het genoemde de gedachte aan twijfel aan de juistheid op te geven. Instemmen met: ‘het is nu eenmaal zo dat…’ en vul maar in probeert de toehoorder duidelijk te maken dat de spreker zeker weet dat discussie over het genoemde zinloos is en daarom probeert de gesprekspartner over te halen in te stemmen, zodat het onderhavige onderwerp kan worden afgesloten.

Ik vermoed dat niet heel veel mensen zich bewust zijn van de manipulatieve kracht van taalpatronen. Dat is jammer, want alle commerciële boodschappen die via de media dagelijks over ons worden uitgestort staan bol van de taalpatronen die bijna altijd en allemaal bedoeld zijn om het publiek te ontmoedigen zelf na te denken over het nut en de kwaliteiten van de producten die worden aangeprezen. Doordat we dagelijks worden overspoeld door dit soort taalpatronen hebben helaas veel mensen zich neergelegd bij zekerheden die geen zekerheden zijn, maar die door handige taalmanipulatie in hun bewustzijn zijn vastgezet.

Nu, het laatste wat ik wil is mensen de voor hen noodzakelijke en geijkte zekerheden ontnemen, dat zou maar onrust scheppen. Zo meen ik bijvoorbeeld dat het in veruit de meeste gevallen niet is aan te raden om zekerheden ter discussie te stellen die met religie te maken hebben. Hier gaat het immers niet om zekerheden die met bewijzen moeten worden gestaafd. Geloven doet een mens omdat men er steun aan ondervindt en omdat het klaarblijkelijk voor miljoenen mensen steun biedt. We hebben het hierbij niet over objectieve en bewijsbare feiten, maar over verhalen die de mensheid al eeuwen een goed gevoel kunnen geven. Bovendien is geloven vaak een groepsproces dat door een hele gemeenschap vaak in gezamenlijkheid wordt beleefd. Gezamenlijkheid, groepsprocessen geven aan veel mensen een gevoel van geborgenheid, veiligheid en zekerheid, gevoelens die mensen niet graag zullen willen opgeven.

Er zijn helaas in onze samenleving veel onschuldig ogende bedreigingen van ons welbevinden, onze veiligheid en onze gezondheid. Allemaal hebben ze te maken met signalen en zogenaamde informatie die ons van buitenaf bereikt, die we nooit zelf verzonnen zouden hebben, maar die we niettemin zijn gaan geloven.

Laten we maar beginnen bij de meest dagelijks binnendringende bedriegers, de grootgrutters over de leugenachtige reclames over hun supermarkten. Supermarkten verkopen in ieder geval alles wat met voedsel te maken heeft. Om hun producten aan te prijzen gebruiken ze sfeer. Nee, niet de sfeer bij u thuis als u om half zes de aardappelen op zet en dan verder naar de tv gaat zitten kijken. Ze toveren u het beeld voor van een gezellige ietwat kneuterige familie die aan een feestelijk gedekte tafel – dat komt bij u thuis zelden voor – waar een gezinnetje heel genoeglijk zit te smikkelen. De bedoeling is natuurlijk dat u er dan zo lang mogelijk niet aan denkt dat al die verdomde supermarkten hun prijzen alweer hebben verhoogd. De reclame biedt u steeds weer een kijkje in de droomwereld van gezelligheid op voorwaarde natuurlijk dat u het advies volgt en bij die grootgrutter de aanbevolen artikelen koopt zodat de getoonde warme kneuterigheid ook bij u thuis beleefd kan worden.

En dan is er natuurlijk de vermoedelijk meest bedrieglijke bron, althans in de afgelopen drie jaar is dat zo geweest, de politiek. Hoewel er nog heel veel mensen zijn die oprecht geloven dat de achter ons liggende covid-19 pandemie echt ging om een gevaarlijke wereldbedreigende infectieziekte, beginnen er gelukkig toch scheurtjes in deze inktzwarte sluier van bedrog te komen. Overigens is het nog steeds een lastig verhaal. Een Amerikaanse schrijver, Marc Twain, zei eens: Het is gemakkelijker een heel volk te bedriegen dan mensen duidelijk te maken en te laten inzien dat ze bedrogen zijn. En natuurlijk is dat eigenlijk ook wel begrijpelijk, want wie geeft nou graag toe dat hij zich heeft laten bedriegen. Dat staat natuurlijk dom. Ach, een illusionist of een goochelaar kan ermee wegkomen, omdat we daar zijn om bij de neus te worden genomen en tegen elkaar kunnen zeggen: ‘tjee, knap hoor, je weet dat het niet kan en ik snap er niks van hoe hij dat doet. Bij de maatschappelijke illusionisten, die we gewoonlijk oplichters noemen is dat toch anders. Nog veel ernstiger is het als het bedrog, zoals de afgelopen drie jaar, wereldwijd plaats vindt en door de overheid wordt gesteund. Wij hebben daar onze minister-president, gesteund door de toenmalige minister van volksgezondheid zich horen uiten met gebruikmaking van een uiterst verdacht taalpatroon: “Alleen met zijn allen kunnen we dit virus verslaan.” Dit is een uitspraak die een nog sterkere werking kan hebben dan ‘het is nu eenmaal zo’. Deze formulering, uitgesproken door de hoogste politicus van het land dwingt tot volgen door de belofte tot succes.

Ook zullen vele Kamerleden bewust hebben meegewerkt – of in elk geval niet duidelijk hebben geprotesteerd tegen, zoals het voortdurend in de media genoemd werd, het Covid narratief. Nou ja, het feit dat staatssecretaris Mona Keizer op staande voet werd ontslagen omdat ze het waagde het niet met de minister-president eens te zijn had voor iedere weldenkende landgenoot duidelijk als een woedende paniekreactie gezien moeten worden. Kortom, eigenlijk was iedereen in ons land die geen medische kennis had overtuigd van het in werkelijkheid niet bestaande gevaar. Alles en iedereen volgde gedwee. Berichten die slechts spaarzaam doorkomen beweren nu dat het Covid narratief een vooroefening was voor de echte aanval op ons welbevinden. Gezien de nog steeds gedweeë volgzaamheid van de meeste mensen vermoed ik dat de volgende aanval van de wereldleiders, gebruikmakend van alle medisch-technische kennis de omvang kan hebben van de Bijbelse zondvloed.

Hoopgevend in deze is evenwel – en dat ik dit schrijf zal vele wenkbrauwen omhoog doen schieten – dat deel van de zogenaamde beschaving dat ons nu welbewust bedreigt is de westerse, aan Amerika gelieerde beschaving. Dat deel wordt namelijk gekenmerkt door rücksichtsloos winstbejag dat in feite ook vanaf het begin wordt verheerlijkt. Rijk worden ten koste van alles en iedereen toont macht en kracht en geldt als goed. Kenmerkend voor deze mentaliteit is ook het voortdurend oorlog voeren onder valse motieven, maar in werkelijkheid uitsluitend voor de winst. Amerikanen hebben door de jaren heen eindeloze oorlogen gevoerd om de winst van militaire wapenindustrie en wat daarmee samenhangt. Hoeveel goedgelovige sukkelaars als soldaat het leven lieten deed er niet toe. Ach ja, wat krokodillentranen bij een kist met een Amerikaanse vlag erover. Zo moedertje, jouw zoon is eervol gestorven hoor. Wat zeg je, was hij de hoop en de toekomt van je familie? Nou, jammer hoor, sterkte.

Heel lang is dit schandelijke wereldbedrog op alle mogelijke manieren voorbereid. We kunnen ons allemaal de vele rampenfilms herinneren die ook met regelmaat aan de televisiestations ter beschikking werden gesteld en die gingen over een door een misdadige organisatie moedwillig verspreid virus. Ach, we keken er allemaal naar en dachten meestal ‘ach, het is maar een film en in het echt gebeurt dat natuurlijk niet.’ Die twijfel is echter op een gruwelijke manier onderuit gehaald. Daarvoor heeft BigFarma dan wel de halve bevolking van een West-Afrikaans land opgeofferd.

Wat zegt u nu? Weet u dat niet meer? Weet u niet meer dat in Afrika toen ineens een ebola epidemie was. Het was in 2014. Toen werd uit puur schijn mededogen de halve verpleegwereld die kant op gestuurd en liep daar toen in de bloedhitte in plastic isolatiepakken rond, en dat er desondanks toch meer dan een miljoen van die arme onschuldige drommels daar gestorven zijn?

U dacht natuurlijk, trouwhartig en eerlijk als u bent, dat buitengewoon ongelukkige maar niettemin natuurlijke omstandigheden tot deze uitbraak hadden geleid. Maar dat is helaas niet het geval. Ebola in West-Afrika was een proef om te zien of het mogelijk was, is moet ik eigenlijk zeggen, om een enorme epidemie te veroorzaken. Dat al die hulpvaardige artsen en verplegers daar rondliepen dat was natuurlijk om de indruk te versterken dat deze epidemie een rampzalig natuurverschijnsel was. De meeste van die trouwhartige helpers geloofden dat waarschijnlijk zelf ook. De epidemie was echter opzettelijk veroorzaakt.

Wat langzamerhand duidelijk is geworden is dat ons natuurlijke afweersysteem betrekkelijk weinig moeite heeft met veruit de meeste virussen die in de natuur voorkomen. Een verkoudheidsvirus bijvoorbeeld behoort tot de zelfde groep als de coronavirussen. Honden zitten er bijvoorbeeld meestal vol mee en het zal duidelijk zijn dat veruit de meeste mensen niet ziek worden van een hond.

Vervelend wordt het echter als de natuur wordt gebruikt om op een heel stiekeme en eigenlijk heel smerige manier oorlogstuig te maken. We spreken dan van biologische wapens, maar eigenlijk hebben we dan te maken met biologie waarmee geknoeid is. Zo is tenslotte in kleine kring bekend geworden dat de Ebola uitbraak in West-Afrika veroorzaakt werd door een gemanipuleerd virus, een biologisch wapen dus. Maar dat is toch moord, zult u vertwijfeld roepen. En dat is het ook. De vraag is waarom. Het vermoedelijke antwoord – ik ken de daders natuurlijk niet persoonlijk – is dat de altijd verborgen leiders van deze wereld een aantal mogelijkheden willen hebben om grip te hebben en te houden op de bevolking en met name op de bevolkingsgroei. Het principe van survival of the fittest is al lang vervangen door het principe van survival of the choosen.

De wereldleiders, dat zijn heus niet de politici die bij iedereen bekend zijn en die slechts de opdrachten uitvoeren die ze van de werkelijke leiders krijgen, willen het leven op onze planeet volledig beheersen. In werkelijkheid zien zij alle mensen die niet tot hun elitaire gezelschap behoren als een soort veredeld gebruiksvee.

Om deze werkelijkheid te verbergen hebben zij heel slim allerlei afleidende onzin bedacht. Daar heb je bijvoorbeeld de wetenschappelijk volkomen belachelijke klimaat onzin die ten koste van het geld en de welstand van alle burgers erdoor wordt gedramd: de CO2 quatsch, het ergerlijke geteut over stikstof, dit alles terwijl glashelder vaststaat dat 99,99% van ons klimaat wordt bepaald door de fluctuaties van onze energiebron, de zon, waarop wij geen enkele invloed kunnen uitoefenen.

Het aloude verdeel-en-heers principe wordt met succes toegepast. Allerlei belangengroepen worden doordrongen van waanzin en gaan dan ten strijde. Zo hebben we volstrekte idioten die uit volle overtuiging snelwegen blokkeren omdat ze denken dat het verkeer dat gebruik maakt van klassieke brandstoffen niet goed is. Zij roepen dan dat fossiele brandstoffen niet meer mogen. Olie en olieproducten en gas zijn echter helemaal geen fossiele brandstoffen, omdat ze in de bodem nog steeds geproduceerd worden.

Kortom met leugens en schijnlogica waarmee simpele mensen met weinig kennis voor de gek kunnen worden gehouden pogen de wereldleiders een dodelijke grip op de bevolking te krijgen.

Ben ik nu op mijn drieëntachtigste een zwartgallige brompot geworden? Ach, een beetje wel misschien, maar ik zie helderder dan vroeger wat mensen andere mensen aandoen uit eigenbelang. Dat is heel erg uit de hand gelopen en ik vermoed dat gelukkig leven in goede gezondheid voor alle mensen mogelijk kan zijn als we ieder ander gunnen wat we onszelf gunnen en daarvoor ook moeite doen. Toch denk ik dat het een goed advies is als ik zeg: Luister goed naar wat je hoort zeggen en als je dan de indrukkrijgt dat er beweerd wordt dat iets onbetwijfelbaar waar is of alleen maar voordeel heeft…twijfel daar dan aan.

Uit cijfers van Helsana, de grootste Zwitserse zorgverzekeraar, blijkt een duizelingwekkende toename van het aantal mensen dat kankermedicijnen krijgt voorgeschreven.

Gezondheidseconoom Konstantin Beck van de Universiteit van Luzern trekt aan de alarmbel. In een publicatie van 30 november valt te lezen hoeveel mensen de afgelopen jaren kankermedicijnen hebben gekregen.

Bijna een verdubbeling

Van 2013 tot 2016 nam dat aantal toe van 90.000 tot bijna 107.000. In coronajaar 2020 steeg het aantal iets, maar in 2021, na de uitrol van de coronavaccins, schoot de lijn als een raket omhoog naar meer dan 150.000, laat Beck zien in een presentatie.

Hij becijferde dat het aantal van 2017 tot 2022 met maar liefst 94 procent is gestegen: bijna een verdubbeling. Er zijn dus twee keer zoveel mensen afhankelijk van kankermedicijnen en -behandelingen.

Plotselinge en extreme stijging

Wat zou deze plotselinge en extreme stijging kunnen veroorzaken? De gezondheidseconoom vraagt of vaccinatie de oorzaak is.

Eerder ontdekte data-analist Wouter Aukema dat het aantal kinderen dat het middel ondansetron neemt, sinds 2021 is verdubbeld. Het gaat om ruim 15.000 kinderen méér. “Wie zo’n signaal negeert, schendt mensenrechtenverdragen,” schreef Aukema. Ondansetron is een middel om braken en misselijkheid tijdens chemotherapie te voorkomen.

Begrijp je nu dat het Coronabedrog een mes met twee snijkanten is. BigFarma heeft miljarden verdiend aan zogenaamde vaccins die niemand beter hebben gemaakt, maar wel veel dood en ziekte hebben veroorzaakt. En nu valt er weer veel geld te verdienen aan de kankermedicijnen ter behandeling van de kankers die BigFarma op grote schaal zelf heeft veroorzaakt.

En wij maar betalen!

Voor ons, de gewone mensen, gewoontedieren eigenlijk, herhaalt zich weer de geschiedenis. Waarschijnlijk voor de zoveelste keer. Telkens weer komt de zelfde boodschap bij het merendeel van de mensen als ongeloofwaardig binnen.

Het heeft te maken met de vermoedelijk al heel vaak ondernomen poging om de grenzen van wat wij kunnen en wat mogelijk lijkt definitief te overschrijden. De religie, zoals ons voorgehouden door de professionele interpretators van de Bijbel, een overigens uiterst nuttig geschrift, verkleint en vernauwd de betekenis van dit verhaal waarin de mensheid probeert de hemel te bereiken, of met andere woorden zichzelf te overstijgen.

Gelukkig is de Bijbel waar een dergelijke poging wordt beschreven niet uniek in dit type allegorische waarschuwingen. In de zogenaamde metamorfosen, geschreven door de Romeinse Publius Ovidius Naso, komen we de legendarische Griekse Icarus tegen, zoon van Koning Daedalus, die tegen alle goede raad en waarschuwingen uit zijn omgeving in probeert te vliegen en zo de hemel te bereiken.

Significant lijkt mij nu de gelijkenis – als je er tenminste oog voor hebt – van beide verhalen. De toren van Babel wordt bij de bouw getroffen door de zogenaamde Babylonische spraakverwarring, een gebeurtenis die we met de kennis van nu niet anders kunnen interpreteren als een grootscheepse storing, mogelijk zelfs geheel plat gaan van de toenmalige communicatiesystemen. In het verhaal van Icarus wordt diens van meet af aan overduidelijke overmoed gestraft doordat hij te dicht bij de zon komt en de was waarmee zijn vleugels aan zijn schouders bevestigd zijn smelt en Icarus in de zee stort die naar hem sedertdien de Icarische zee wordt genoemd.

Beide verhalen kunnen en worden ook doorgaans als aardige allegorische verhalen beschouwd. Hoewel, in de westerse en door de eeuwen heen opgebouwde religieuze traditie is toch heel duidelijk een bedoeling gestopt. Deze bedoeling is mijns inziens de trotse en overmoedige mens klein te houden en te waarschuwen dat hij moet afzien van elke poging het Goddelijke te benaderen. En wat is dan tenslotte dat Goddelijke?

Ach, we kunnen er natuurlijkprachtige esoterische verhalen omheen bedenken, maar dat is al meer dan genoeg gedaan met als kennelijk doel de verwarring in stand te houden. Mooi, maar al weer een te hoog gegrepen poging naar mijn mening tot nodeloze mystificatie.

Laten we nu eens met beide benen op de grond bedenken wat er in onze eigen werkelijkheid voor ons verborgen wordt gehouden. Al die vele zaken waarover de meest onzinnige kulverhalen de wereld in worden gestuurd omdat enige niet te beïnvloeden boven ons gestelde instantie niet wil dat we het weten, al was het alleen al omdat we er ons dan op mogelijk hinderlijke – of zelfs verhinderende wijze mee zouden kunnen gaan bemoeien.

Tegenwoordig zien en horen we in de media twijfelende en soms zelfs angstige verhalen opduiken over Artificiële intelligentie. Verhalen in de sfeer van: we mogen wel oppassen. Straks overvleugelt de artificiële intelligentie ons nog en zijn wij niet meer nodig. Ik heb altijd gedacht dat het verhaal van de onhandige en overmoedige tovenaarsleerling deze koudwatervrees wel uit de lucht zou halen, maar dat blijkt toch niet het geval te zijn.

Volgens mij is de echte vraag die we eindelijk moeten oplossen: waarom en op wiens gezag moeten wij bescheiden, klein en voor een belangrijk deel onwetend blijven. Ik weet bijna zeker dat het antwoord op die vraag ontluisterend duidelijk zal zijn en de mensheid op een nieuw en tot nu toe ongekend ontwikkelingsniveau zal brengen.

Ach, men zegt toch gedeelde smart is halve smart en gedeelde vreugde is dubbele vreugde, maar gedeelde kennis die echt belangrijk is en die volgens het zelfde principe dubbele kennis zou zijn… daarmee is men helaas vaak erg krenterig. Jammer.

Jan.

Het moet meer dan twintig jaar geleden zijn, maar soms moet ik nog wel eens aan Jan denken. Hij speelde banjo en slagwerk en hij zong. Met zijn zware doorrookte en door de whisky verder prachtig geïntoneerde vocale rasp zong hij bijvoorbeeld op onnavolgbare wijze het mooie dixielandnummer “Rosetta’’. Voor Jan was de muziek een tweede thuis, waaraan hij vaak de voorkeur gaf boven het huis waar hij woonde, maar waar hij al sinds heel lang niet meer vond wat hij nodig had.

Eigenlijk was Jan in de allereerste plaats vader, en dan een vader van het soort waarmee de boze buitenwereld maar beter geen ruzie kon maken, want met zijn commandotraining en BVD-achtergrond was hij een vervaarlijk tegenstander.

Ooit was Jan getrouwd geweest met een vrouw die hem vier kinderen schonk, maar die hem daarnaast voortdurend op allerlei manieren belazerde. Toen het Jan allemaal te veel en te machtig werd en het mens bij hem weggelopen was met medeneming van letterlijk alle huisraad, zorgde hij ervoor dat hij zo ongeveer de eerste vader in Nederland was die van de rechter zijn kinderen kreeg toegewezen.

Tja, en toen was Marijke gekomen. Ze kwam als huishoudster en om te helpen de kinderen op te voeden. Ze was lerares en wat kinderen betreft wel wat gewend.

Uiteindelijk trouwde Jan maar met haar omdat ze – zoals hij het uitdrukte – dat wel verdiende. Maar eigenlijk werd het nooit echt wat tussen Jan en Marijke. Altijd, als hij over Marijke sprak zei hij: ‘weet je, ze is een fantastische moeder voor de kinderen en ik zal haar nooit in de steek laten, want dat verdient ze niet. Maar ze is zo verdomde saai.

Jan was van ons kwintetje eigenlijk de Godfather. Toen onze blinde saxofonist bij zijn nymfomane vriendin weg liep om met een andere vriendin verder te gaan waren er urenlange verantwoordingsgesprekken met Jan geweest. Er moest net zo lang gepraat worden tot Jan erachter kon staan en het begreep.

Toen ik mijn tweede huwelijk voor gezien hield, omdat ik eindelijk de vrouw van mijn leven had gevonden, kondigde Jan aan dat hij kwam praten en ik verzeker je dat ik me daar toen behoorlijk zenuwachtig over maakte. Na een avond lang en stevig bomen kregen we zijn zegen.

Voor mij betekende dat, dat ik het goed had gedaan, want Jan kon niet leven met mensen die valse rotstreken uithaalden.

Jan werkte bij een grote krant. Toen hij zestig werd mocht hij in de VUT. Hij had een huisje gekocht in Frankrijk, in de buurt van de plek waar zijn zoon en diens vrouw op tamelijk armelijke wijze aan het boeren waren. Jan was daar vele malen naar toe gereden om te helpen met het verbouwen van de boerderij en wat verder de hand te doen vond.

Het huisje in Frankrijk stond klaar en de jonge opvolger van de zwarte labrador, Tjoin had er ook veel zin in. Vlak voor Jan echt zou vertrekken reed hij zich op de grote weg kapot.

Jan werd begraven in Den Haag, op Okkenburg. Ik ben niet gegaan, lafaard die ik ben, want als ze daar – wat stellig te verwachten was – mooie jazz hadden gespeeld, was ik nooit meer opgehouden met huilen. Ik hoop maar dat hij nu niet meer zo eenzaam is.

Van vrienden die wel naar zijn begrafenis waren gegaan heb ik trouwens later gehoord dat er wat klassieke muziek was gedraaid. Vermoedelijk vond Marijke het passender. Jan was na het vertrek uit huis van alle kinderen inmiddels toch niet meer met haar samen.

Klassieke muziek! Jan moet hebben liggen vloeken, daar in die kist. Zo verdomde saai.

Dit boek van enoch lijkt de herinneringen te bevatten van een groep creaturen die gezien kunnen worden als directe voorlopers of mogelijk parallelle producten van onze creators, in de somerische geschriften genoemd als de Anunnaki, afkomstig van enige andere planeet, mogelijk in ons zonnestelsel. Gezien de afstanden lijkt dit laatste niet onlogisch, omdat de ontwikkeling van ons zonnestelsel toestaat dat buitenplaneten eerder de gunstige plaats ten opzichte van de zon hebben ingenomen die wij nu als sedert millennia innemen. Het is volstrekt niet onlogisch dat zich op een dergelijke planeet (Niburu???) een soort van menselijk leven heeft ontwikkeld dat onze ontwikkeling enkele miljoenen jaren voor ging.

Evenmin ondenkbaar is, onze aard in ogenschouw nemende, dat deze Niburu mensen, in de Soemerische geschriften aangeduid als Anunnaki, hier gekomen zijn nadat zij op hun eigen planeet de noodzaak tot buiten planetaire exploratie hadden ondervonden op basis van het feit dat zij daar, net als wij overigens, van alles verwoest hadden.

Zij kwamen aan op onze zeer toegankelijke en plezierige planeet en hadden goud nodig om de atmosfeer van hun eigen planeet te redden, die door voortdurende atoomoorlogen ernstig beschadigd was. Goud-ionen in de atmosfeer van hun thuisplaneet leek een goede oplossing.

Duizenden jaren hebben hun eigen mijnwerkers hier goud gedolven, voornamelijk in Zuid Afrika.

De Soemerische kleitabletten maken echter gewag van een opstand onder hun mijnwerkers, die het zware werk in de mijnen niet meer wilden doen. Dit dilemma heeft de Anunnaki genoopt een oplossing te vinden. Die oplossing bestond hierin dat ze, waarschijnlijk meerdere honderden jaren bezig zijn geweest – was niet heel vreselijk, zijzelf konden duizenden aardjaren oud worden – vermoedelijk door een ander soort telomerase als wij hebben – een soort slaven te creëren uit hun eigen vrouwen en de hier aanwezige homoniden. Dat is uiteindelijk gelukt. Wij zij dus gemaakt als slaven van de Anunnaki. Oorspronkelijk werden wij per stuk gemaakt als ongeslachtelijke slaven. Denk hierbij aan de ongeslachtelijke helpers die wij zelf vaak kweken in de vorm van muildieren en muilezels.

De leider van de Anunnaki schijnt geen voorstander geweest te zijn van geslachtelijke voortplanting van de nieuwe slaven, omdat hij heel goed besefte dat hij dan de productie niet meer in de hand kon houden.

Zijn eigen wetenschappers – mogelijk moederlijke vrouwen die het nieuwe soort werkelijk schattig en aandoenlijk vonden gingen daar buiten zijn medeweten tegenin. Het moment dat hi, Enlil, een stel nieuwe slaafjes bezig zag met de geslachtsdaad (kijk daar is de appel van Eva) wordt hij woedend en gooit ze uit de laboratorium omgeving waar ze tot dat moment verblijven. (Adam en Eva worden uit

Dan gebeurt het, wat vaak met exoten gebeurt. Ze hebben geen natuurlijke vijanden, afgezien van wat roofdieren en ze vermeerderen zich op een manier waar moderne konijnen mogelijk jaloers op zouden zijn.

 Wij zij geboren en vermeerderen ons met een snelheid waarop de makers niet hadden gerekend. Zoveel goud gravende slaafjes hadden ze niet nodig. Op sommige plekken van de wereld beginnen opstandige Anunnaki die nieuwe soort te ontwikkelen naar hun eigen niveau.

De baas, Enlil vindt het echter helemaal niets. Hij ziet het hele verhaal met de nieuwe mensen als een mislukt experiment en probeert uit alle machte er een eind aan te maken, maar hij is te laat. Weliswaar heeft hij van meet af aan geregeld dat wij niet ouder dan 120 jaar kunnen worden (Genesis 6 vers 3), maar vernietigen met plagen, atoombommen op Sodom en Chomorra en zelfs de zondvloed zijn wegens tegenwerking van de groep in de Bijbel wordt aangeduid als Noach niet voldoende effectief om uiteindelijk een einde te maken aan het experiment dat aan de basis stond van ons bestaan.

Goed, Enlil trekt zich teleurgesteld terug, maar anderen, van wie we de namen niet meer precies weten hebben ongetwijfeld het toezicht en mogelijk de macht over ons behouden.

Misschien is dat nou juist de reden dat ik altijd het gevoel heb dat er heel in het geheim bazen over ons heersen.

Dat zei De Graaff dinsdag tijdens een persconferentie in het Europees Parlement.

“Allereerst stelt het EMA expliciet dat zij de coronavaccins alleen en uitsluitend op de markt heeft toegelaten voor individuele immunisatie en absoluut niet voor beheersing van besmetting en het voorkomen of verminderen van besmettingen,” onthulde het Europarlementslid.

Dit is vernietigend voor regeringen die vol op het campagneorgel zijn gegaan met de boodschap: je doet het voor een ander. “Niets daarvan klopt.”

Volkomen onzin en niet gebaseerd op feiten

Het agentschap gaat nóg verder: ‘Beoordelingsrapporten over de toelating van vaccins benadrukken het gebrek aan gegevens over besmettelijkheid’.

Met andere woorden: de vaccins waren niet bedoeld voor het voorkomen van besmettingen en er zijn al helemaal geen gegevens die onderbouwen dat de vaccins helpen tegen besmettingen.

Sterker nog: EMA verklaart dat herhaalde blootstelling aan het virus de kans op infecties zelfs bij gevaccineerden verhoogt. “De massale overheidscampagnes […] waren niet alleen ongeautoriseerd, maar ook volkomen onzin en niet gebaseerd op feiten,” benadrukte De Graaff.

Compleet in strijd

Het wordt nog erger. EMA zegt dat de vaccinaties uitsluitend voor de bescherming van het gevaccineerde individu zijn. Daarnaast moet voor vaccinatie ‘alle veiligheidsinformatie zorgvuldig worden overwogen alvorens een vaccinatie toe te dienen of aan te bevelen’.

“Je mocht dus alleen in aanmerking komen voor een vaccinatie nadat een arts had vastgesteld dat dit in jouw geval verstandig was,” aldus de Europarlementariër. “De sporthallen vol met vaccinprikkers waren compleet in strijd met het gebruik waarvoor de vaccins waren toegestaan door het EMA.”

Het wordt nóg erger. Om de veiligheid van de vaccins te beoordelen, was het voor EMA essentieel dat bijwerkingen goed zouden worden geregistreerd. ‘Wij verwachten vele rapportages van bijwerkingen die optreden tijdens of kort na vaccinatie’, schrijft het agentschap in de brief. Dat betekent dat juist in de eerste periode vanaf vaccinatie de klachten moeten worden gemeld.

Moedwillig in gevaar brengen van mensenlevens

De regering steunde echter een beleid waarbij de klachten de eerste 14 dagen na vaccinatie juist níet werden gemeld omdat het vaccin 10 tot 14 dagen nodig zou hebben om effectief te worden. “Alle klachten in die periode werden juist aan het coronavirus toegeschreven,” zei De Graaff. “Dat is niet alleen frauduleus, het is moedwillig in gevaar brengen van mensenlevens. En ik herinner u er nog maar eens aan dat we nog steeds kampen met een gigantische, zogenaamd onverklaarde oversterfte.”

De Graaff vat samen: deze informatie van EMA is vernietigend voor het gevoerde vaccinatiebeleid van Rutte en De Jonge. De regering wist dat de vaccins niet zouden beschermen tegen de verspreiding van het virus, maar deelde deze informatie niet met de burgers. Integendeel: men drong de vaccins aan onze burgers op met leugens, verdoezelde de bijwerkingen en bracht hiermee de gezondheid van iedereen die zo’n vaccin genomen heeft, in gevaar. De vaccinatiecampagnes dienen zo snel mogelijk stopgezet te worden. Het is gewoonweg niet veilig en ze voldoen niet aan de eisen die EMA stelt. De regering en alle politieke partijen die dit steunden, behoren op hun leugens en bedrog afgerekend te worden.

Wereldschandaal van ongekende grootte

De persconferentie maakt veel reacties los. “Ongelooflijk. Het medisch schandaal van de eeuw,” reageert Tweede Kamerlid Pepijn van Houwelingen (FVD).

Ondernemerscoach Fiona Zwart schrijft: “Dit is een wereldschandaal van ongekende grootte. Maar zoals we zien, vindt de waarheid altijd haar weg.”

Opzienbarende antwoorden die toch niet stroken met wat sommige politici en rondetafelartsen zoal verkondigden, merkt onderzoeksjournalist Marc van der Vegt op.

Ik droomde weer eens. In mijn droom belde ik een vriend omdat ik twijfelde of ik hem wel een bepaald papier had meegegeven. Dat papier ging over de wezenlijke aard van mitochondriën. Hun wezen is geven, voedsel maken. Het drong tot mij door wat het effect en de geestelijke gevolgen zijn als dat wat wordt gegeven niet in dank wordt aanvaard en gebruikt, namelijk teleurstelling en stil verdriet en daaraan ten onder gaan.

Eigenlijk zijn mitochondriën symbionten van ons. In tegenstelling tot het miljardenleger van bacteriën die ons lichaam – en dan met name onze ingewanden bewonen, leven zij als oudste symbionten in onze cellen. Het is eigenlijk heel bijzonder dat zij in onze cellen leven, maar wel een eigen DNA hebben. Als je nu spreekt van identiteit, dan zijn zij eigenlijk iemand anders. Wel apart trouwens hoor. Auteur en bioloog Brian Sykes beschrijft in zijn boek “Zeven dochters van Eva” hoe de mensheid zich over de wereld verspreidde aan de hand van de kenmerken van het DNA van de mitochondriën die je alleen van je moeder mee krijgt, omdat de mannelijke spermacellen eigenlijk geen ruimte hebben om tijdens de zwemwedstrijd op leven en dood richting de gretig wachtende eicel ook nog mitochondriën mee te nemen. Die krijg je dus altijd alleen maar van je moeder mee. Interessant is trouwens wel dat uit het onderzoek van Sykes blijkt dat er slechts zeven verschillende soorten Mitochondriaal DNA zijn. Zij boek beschrijft dan ook hoe aan het onderzoek van dat DNA te zien is hoe de mensheid zich over de wereld heeft verspreid. De mitochondriën vermeerderen zich namelijk ongeslachtelijk en niet zoals wij, waarbij het DNA van twee ouders steeds weer kinderen oplevert met een eigen type DNA, wat dan weer de oorzaak is van het feit dat het DNA van de mens in ontelbare verschillende combinaties voorkomt.

Misschien is dat wel – maar nu speculeer ik – wel de oorzaak van het sterk individualistische karakter van de mens.

Net als eigenlijk het gewone DNA in de kern van onze cellen dat onze erfelijke eigenschappen bevat en bepaalt kan het cirkelvormige DNA van de mitochondriën beschadigd zijn als gevolg waarvan een aantal tamelijk ernstige erfelijke ziekten kunnen ontstaan.

Ik heb die hieronder genoemd met daarbij de belangrijkste ziekteverschijnselen.

Mitochondriën zijn betrokken bij de volgende ziekten:

• syndroom van Kearns-Sayre: Bij het syndroom van Kearns-Sayre zijn de klachten vaak spierklachten, hartklachten, hangende oogleden, hersenfunctiestoornissen leidend tot geestelijke achterstand, bewegingsstoornissen en soms zelfs epileptische aanvallen.
• MELAS syndroom: De encefalopathie wordt gekenmerkt door epilepsie of dementie, vaak met extra neurologische symptomen zoals migraine of psychiatrische problemen. Verhoogd melkzuur, hetzij gemeten in bloed of in hersenvocht, is aanwezig bij de meeste patiënten. Stroke –like episodes (beroerte-achtige klachten) kunnen ontstaan op elke leeftijd (meestal voor de leeftijd van 40 jaar). Na een beroerte-achtige episode behouden sommige patiënten hun normale intelligentie, terwijl anderen er een ernstige mentale en/of lichamelijke handicap aan over houden. Andere verschijnselen die bij MELAS kunnen optreden zijn: hartfalen, nierfunctiestoornissen, diabetes, gehoorverlies en stoornissen in de hormoonhuishouding.
• erfelijke opticusneuropathie van Leber: Alleen moeders geven het door aan hun kinderen. Zowel dochters als zoons zijn dan drager en kunnen ooit slechtziend worden.
• syndroom van Pearson: een zeer zeldzame aandoening die leidt tot afwijkingen in het beenmerg en de alvleesklier. Door de afwijkingen in het beenmerg ontstaat bloedarmoede. Door de afwijkingen in de alvleesklier ontstaat ondervoeding en vaak ook suikerziekte. De aandoening leidt meestal al op zeer jonge leeftijd tot ernstige klachten en afwijkingen.
• progressive external ophthalmoplegia: Chronisch progressieve externe oftalmoplegie (CPEO) is een zeldzame aangeboren aandoening die leidt tot een langzaam toenemende verzwakking van de oogspieren. Als daarnaast nog andere symptomen of ziekteverschijnselen optreden wordt wel gesproken van CPEO plus.
• mitochondriaal-DNA depletiesyndromen: Mitochondriaal DNA depletie syndroom 4A begint meestal op jonge leeftijd. Iemand heeft dan meestal de volgende kenmerken: epilepsie die vaak moeilijk te behandelen is, problemen met het maken van bewegingen en (in de loop van de tijd) een verstandelijke beperking. Verder hebben de meeste mensen problemen met de lever.

Goed, uit bovenstaande opsomming van de menselijke ellende die kan voortkomen uit gemankeerde en daardoor slecht of niet functionerende medewerkers die onze mitochondriën tenslotte zijn mag je opmaken dat het verstandig is om goed voor je mitochondriën te zorgen en in elk geval er zorg voor te dragen dat ze zich blijven vermenigvuldigen. Naar hun aard hebben ze geen geslachtelijke voortplanting, zoals wij, maar vermenigvuldigen ze zich op de zelfde wijze als bacteriën namelijk door deling. De voornaamste prikkel hiertoe is noodzaak. Ik bedoel daarmee dat er een toestand moet zijn die veel ATP, de energiebron voor onze cellen die zij maken nodig is. Dat is iets wat elk gezond mens gemakkelijk zelf kan regelen, omdat de meeste mitochondriën in onze spiercellen leven. Veel bewegen doet het aantal mitochondriën toenemen, maar er is meer. Er is een belangrijk enzym: NAD (Nicotinamide Adenine Dinucleotide) dat afneemt in ons lichaam naarmate we ouder worden en dat is nu net de stof die mitochondriën nodig hebben om hun werk te kunnen doen. Recent onderzoek heeft aangetoond dat toediening van deze stof een belangrijke verjongende werking op het hele lichaam laat zien, doordat de werking van de mitochondriën er sterk door verbetert.

Mooi toch dat de moderne wetenschap wegen heeft gevonden om onze mitochondriën die nimmer klagen, maar tenslotte toch ongemerkt uitgeput raken te helpen en daarmee ons hele lichaam een verjongginsboost te geven.

Veel vitaminewinkels hebben NAD (nog) niet op de plank staan, maar via het internet kun je er gemakkelijk aan komen.

Daarnet keek ik naar een filmpje op YouTube. Een Amerikaanse professor werd geïnterviewd door een heel enthousiaste verslaggever over het onderwerp “mitochondriën” en ik dacht: dit is nou typisch een onderwerp dat het overgrote merendeel van de mensen op Aarde waarschijnlijk helemaal niets zegt.

Nou, het zal je niet zijn ontgaan, wanneer je vaker mijn blogs leest, dat ik heel vaak schrijf over juist dat soort onderwerpen. Dus ik dacht: weet je wat, ik ga schrijven over mitochondriën op een niet wetenschappelijke manier, maar juist op een filosofische manier. Niet dat ik de wetenschappelijke manier niet belangrijk vind, natuurlijk wel. Ik weet echter dat andere mensen, echte wetenschappers dat veel beter kunnen dan ik, gewoon omdat het daar gaat om feitenkennis. Goed, laat ik eerst dan maar het kleine beetje dat ik weet over mitochondriën even overzichtelijk neerleggen:

Mitochondriën horen bij de zogenaamde organellen, kleine aparte levensvormen met een eigen DNA die in nagenoeg al onze lichaamscellen leven. Eigenlijk zou ik in de vorige zin het woord “aparte” hebben moeten onderstrepen, zo bijzonder zijn ze, die mitochondriën.

Om een duidelijke vergelijking te maken moet ik zeggen dat de lichamen waarin wij leven vanaf de oorsprong bestaan uit een baas en een dienaar, een Heer en een knecht, een kapitein en een machinist. Ja, zo zou je het kunnen zeggen.

Het leven op onze planeet is ooit een keer ontstaan. Daarover zijn veel theorieën, maar erg veel absolute duidelijkheid over het allereerste begin is er niet, Daar moeten we het doen met aannames. Als we dan echter gaan kijken naar de periode vlak na dat begin, dan zien we dat er in de zeeën eencellige wezentjes zijn. De conclusie die door veel onderzoekers wordt ondersteund is dat in elk geval de warmbloedige dieren, waartoe wij natuurlijk ook behoren, niet uit slechts één enkel eencellig wezentje in die oersoep in de oceaan kan zijn ontstaan.

Er waren vele eencelligen die we tegenwoordig gist – of schimmelcellen zouden noemen, maar die produceren maar heel weinig energie. Warmbloedige dieren zoals wij hebben wel twintig maal zoveel energie nodig, alleen al om onze lichaamstemperatuur constant op 36 graden te houden.

De veronderstelde geschiedenis van hoe dat dan in die oersoep in de oceaan is gegaan is dan als volgt: Er is een gistcel en er is een celletje dat instaat is veel energie te genereren. Dat laatste celletje kruipt nu naar binnen bij die gistcel. Die kan daardoor ineens veel meer energie maken.

Maar omdat ik hierboven al schreef dat het een filosofisch verhaal zou worden moet ik nu toch even de koers verleggen. Ik weet werkelijk niet of ik nu bij op deze manier in elkaar geschoven eencelligen kan spreken van een bedoeling, maar als we er ons bewust van zijn dat wij tenslotte uit een soort verzamel en vermeerderingsneiging van oorspronkelijke eencelligen voortgekomen zijn, dan zou je toch bijna geneigd zijn om te denken dat er vanaf het prille begin een soort overkoepelend bewustzijn bezig is geweest met een duidelijk doel voor ogen. Dat doel, voor zover we het tot nu toe kunnen overzien was ons tot stand brengen, waarbij ik wel duidelijk wil opmerken dat het einddoel van dat oorspronkelijke bewuste plan mij in elk geval nog lang niet voor ogen staat. Ik heb werkelijk geen idee wat het doel van dat universele bewustzijn is waanneer ik in elk geval met enig historisch besef kan vaststellen dat de natuur de neiging vertoont wezens steeds verder te ontwikkelen en steeds gecompliceerder te maken.

Toch kom ik nu weer terug bij die twee eerste eencelligen die met het oog op toekomstige energetische mogelijkheden zich tot één cel verenigden, waarbij de ene, oorspronkelijke gistcel het doel gehad moet hebben de leiding te nemen en de andere niets mooiers in het bestaan wist dan te dienen.

Wel, die eerste cel is wat we nu kennen als Ik, de mens. Die laatste is wat we nu zien, bij honderden in nagenoeg al onze cellen als de energie makers en leveranciers, de mitochondriën. Die celletjes hebben een eigen achtvormig DNA. Ze mopperen nooit over hun ondergeschikte rol, maar eigenlijk vind ik wel dat wij als oorspronkelijk bazige gistcellen ons wel bewust moeten zijn dat wij, parasieten op deze wereld als we nu eenmaal zijn, maar eens een dankbaar voorbeeld zouden moeten nemen aan al die onvermoeibare zelfstandige wezentjes die bij miljarden ons leven mogelijk maken: de mitochondriën.