Maandag maakte de familie Rothschild het overlijden bekend van Lord Jacob Rothschild. Hij werd 87 jaar oud.

De Rothschilds stammen af van de in 1744 geboren Mayer Amschel, die in Frankfurt in geld handelde in een huis met een rood schild. Zijn vijf zonen richtten banken op in Frankfurt, Wenen, Napels, Londen en Parijs.

Daar begon het niet. De Rothschilds zijn Chazaren die zich bekeerden tot het Jodendom. Hoewel dit een gevoelig onderwerp is – voor je het weet word je ervan beticht een complotdenker of antisemiet te zijn – waarschuwt de Bijbel voor mensen die zich voordoen als Joden, maar dat niet echt zijn.

“Ik ken uw werken, verdrukking en armoede – u bent echter rijk – en Ik ken de lastering van hen die zeggen dat zij Joden zijn, maar het niet zijn; zij zijn namelijk een synagoge van de satan.” – Openbaring 2:9

“Ik zal mensen naar u toesturen die bij Satan horen. Zij doen zich voor als Joden, als kinderen van God, maar het zijn leugenaars. Ik zal hen aan uw voeten laten neerknielen, zij zullen niet anders kunnen dan erkennen dat Ik u liefheb.” – Openbaring 3:9

President Lincoln

Hun naam is eigenlijk niet Rothschild, maar Bauer. Ze waren niet alleen betrokken bij de opium- en slavenhandel, maar financierden ook de Amerikaanse kolonies en de Amerikaanse Burgeroorlog. Ze steunden en financierden beide kanten. Oorlog is big business, aangezien de banken verdienen aan rente.

Op een gegeven moment had Abraham Lincoln meer geld nodig. De rentes die de bankiers in New York rekenden, waren te hoog. En dus begon hij zelf overheidsgeld te drukken. Hij rekende geen rente en wist zo de Rothschilds te omzeilen.

Minder dan twee maanden voor het einde van de Amerikaanse Burgeroorlog werd president Lincoln vermoord. Zie je een patroon ontstaan? Hun strategie is: oorlogen uitlokken, verstrek beide kanten leningen tegen exorbitante rentes en als overheden de leningen niet kunnen terugbetalen, installeren de Rothschilds een door henzelf gecreëerde centrale bank.

Hitler

Een jaar na de oprichting van de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank, brak de Eerste Wereldoorlog uit. De Rothschilds financierden beide kanten. En wie financierden tijdens de Tweede Wereldoorlog zowel de asmogendheden als de geallieerden? Je raadt het al. De Rothschild-bankiers.

Ze verstrekten tijdens de Tweede Wereldoorlog niet alleen leningen. In zijn boek ‘The Mind of Adolf Hitler: The Secret Wartime Report’ schrijft psychoanalyticus Walter C. Langer dat Hitler niet alleen gesteund werd door de Rothschilds, maar zelf ook een Rothschild was. Na de Tweede Wereldoorlog werd de staat Israël gesticht.

President Kennedy

Hoeveel levens zijn er verloren gegaan bij oorlogen die gefinancierd zijn door bankiers? Zonder oorlog droogt de geldstroom op. En dat is een groot probleem voor degenen die afhankelijk zijn van oorlog.

Op 4 juni 1963 tekende president John F. Kennedy een decreet dat de bevoegdheid om geld uit te geven teruggaf aan de overheid, wat betekende dat ze niet meer hoefden aan te kloppen bij de Federal Reserve van de Rothschilds.

Enkele maanden later werd JFK vermoord.

In de decennia daarna schoten centrale banken als paddenstoelen uit de grond. In 1998 werd de Europese Centrale Bank opgezet in Frankfurt, waar het ooit begon…

4.8

Beoordeel dit artikel

Ach, verheugen, leedvermaak is waarschijnlijk het enige dat zal resten. Eigenlijk vraag ik me elke dag af wanneer de eerste atoombom zal vallen om het beginsein te geven voor de grootscheepse verwoesting die we kennelijk nog te goed hebben. Was driemaal altijd niet scheepsrecht? Twee oefenoorlogen hebben we gehad. Het lijkt erop dat we het nu eindelijk echt gaan doen.

Toch is het niet de eerste keer dat er een overigens mislukte poging is gedaan om de ozo lastige mensheid te vernietigen. Zelfs met gebruikmaking van dezelfde wapens voor massavernietiging. De bijbelse bombardementen op de oude steden Sodom en Chomorra, die trouwens blijken geen lokale brandjes te hebben veroorzaakt, maar ten aanzien waarvan nu sterke bewijzen bestaan dat het totale gebied van zowel Irak als Iran voor honderden jaren onbewoonbaar is geweest. Het buitenaardse volk, de Anunnaki, dat ons als slaven creëerde had wat het gebruik van dit soort wapens betreft ook nogal een kort lontje. Atoomgeweld is op onze planeet vaker voorgekomen. Die twee bommetjes op Hiroshima en Nagasaki stelden op de geweldschaal van wat de Aarde al voor de kiezen had gekregen eigenlijk vrij weinig voor.

Ook in de tijd waarin onze soort gecreëerd werd was er eigenlijk al sprake van de zelfde soort sociale variatie onder het volk. Natuurlijk waren er de “Goden” die hier uitsluitend te eigen bate verkeerden. Een lekker leventje op een planeetje met veel natuurlijke rijkdommen en een heel plezierig, zij het wat wisselend klimaat. Dan had je natuurlijk de prettige Goden van het type Pygmalion – ach, je weet wel, die mythologische beeldhouwer die verliefd werd op zijn eigen schepping. Dat waren in de tijd van die Anunnaki die broer en zus, wetenschappers, die ons creëerden. Noeste werkers. Gelukkig konden ze zelf een paar duizend jaar oud worden, maar ga er gerust maar van uit de het maken van een enigszins hebbelijke en bruikbare homo sapiëns de nodige jaren heeft gekost, zeker om een genetisch redelijk betrouwbare en buikbare bevolking op te bouwen en ze ook nog een paar nuttige dingen te leren. En vast en zeker zijn er voorafgaand aan dat succes nog wel mislukkingen geweest die dan ofwel werden vernietigd of – in geval van een bijna gelukte soort – gewoon uitstierven of nog slechts als reserve kweekmateriaal werden gebruikt. Een ongelooflijke en tot nu toe nimmer geëvenaarde prestatie. Het was echter wel zo dat de grote baas die hier toen meende alles voor het zeggen te hebben voortdurend in oncontroleerbare woede ontstak als hij zag wat de creaties van bovengenoemde wetenschappers geheel zelfstandig begonnen uit te halen waarvan hij in het geheel niet gediend was. Het antwoord van deze bovenbaas was dan eigenlijk onveranderlijk vernietigen via allerlei methoden: plagen van ziekten, hongersnood, atoombommen. De man die ons nog uit de Bijbelverhalen bekend is als Noach had als wetenschapper het nodige genetische materiaal verzameld voordat de Aarde getroffen werd door een gigantische ramp. Door een vrij snel zich ontwikkelende verschuiving in de krachten die op de Aarde werden uitgeoefend gebeurde het dat nagenoeg al het landijs van de Zuidpool in vrij korte tijd in de oceaan schoof een massale Aarde omspannende tsunami veroorzakend. Uiteraard waren er best nog wel plekken op de planeet die heel weinig te lijden hadden gehad, maar de gebieden waar de Anunnaki met al hun slaven, waarvan de meesten zich overigens allang geen slaaf meer voelden, die zaten voor het merendeel in het overstromingsgebied en verdronken. De Anunnaki zelf hadden zich voor de duur van de overstromingsramp teruggetrokken in hun ruimteschepen in een parkeerbaan om de Aarde.

Het verhaal gaat – staat trouwens letterlijk in de Bijbel in de eerste verzen van Genesis 6 – dat de altijd gramstorige baas, die door zijn eigen mensen Enlil werd genoemd, gezegd moet hebben: ‘Ik kan niet altijd strijden met de mens, maar zijn dagen zullen geteld zijn op honderd en twintig jaar.’ Nou, als we naar ons genetisch materiaal kijken dan is dat nog steeds het maximale aantal jaren dat we kunnen leven, maar dan moet alles wel meezitten.

Dat er in 1945 atoombommen op Aarde vielen was dus niet de eerste keer. Ik schat dat het ook niet de laatste keer zal zijn want helaas bestaat de mensheid niet uit een homogene groep individuen die elkaar vrede en geluk gunnen.

Eigenlijk is er een universeel probleem waaraan veel van onze soortgenoten lijden. Of lijden is misschien niet het goede woord. Er is een kleine groep mensen op de wereld die zich als personen afzijdig houden van de rest van de wereldbevolking. Wij noemen die mensen onder andere de wereldelite in de onterechte veronderstelling dat ze een echte eenheid vormen en dat ze over veruit de meeste dingen hetzelfde denken, maar dat is niet zo. In één opzicht lijken ze qua leefstijl wel op elkaar: ze zijn allemaal onvoorstelbaar rijk in die zin dat ze over zeer veel geld kunnen beschikken. Feitelijk kijken ze op ons neer, maar ze beseffen wel dat wij er met elkaar voor zorgen dat ze rijk blijven.

De manier waarop de aardmens tot stand is gebracht heeft het in het verre verleden noodzakelijk gemaakt dat de redelijk probleemloze mensachtige levensvormen die er al op onze planeet waren voordat de Anunnaki hier kwamen genetisch gemanipuleerd werden. Zij hadden wezens nodig die voor hen konden werken. Daarvoor was het noodzakelijk dat ze ook een redelijk gecompliceerde conversatie met hen konden hebben. Er zijn, naar ik uit oude geschriften begrepen heb allerlei vreemde kruisingen tussen de Anunnaki en levende wezens hier op aarde gemaakt. Misschien wilden ze in eerste instantie wel alleen maar weten of DNA van aardse wezens wel te combineren viel met het hunne. Een paard met een mensenhoofd kennen we uit de mythologie als een centaur; een leeuw met een mensenhoofd als een sfinx. Je kunt natuurlijk denken dat de figuren uit de mythologie verzonnen wezens waren en dus als sprookjesfiguren beschouwd kunnen worden. Ik zie die mening echter als een misvatting. Als we alleen maar kijken naar de afschuwelijke mensonterende proeven die mensen als Mengele gedurende de tweede wereldoorlog op gevangenen in de concentratiekampen deden en je stelt je, denkend aan Sodom en Chomorra de gewelddadigheid van de Anunnaki voor, dan zul je wellicht sneller tot de conclusie komen dat deze lieden zich helemaal niet aan wetten of gewetensbezwaren hielden en gewoon deden waar ze zin in hadden. Er is eigenlijk betrekkelijk veel dat we niet alleen niet weten, maar waar we vermoedelijk ook moeilijk achter komen. Ongetwijfeld hebben de Anunnaki elektronische dataopslag gebruikt die tot nu toe bij mijn weten nog niet gevonden, laat staan ontcijferd is. Vast lijkt in elk geval wel te staan dat de enige mogelijkheid om een wezen te creëren dat kon leren praten was dat in elk geval die eerste prototypes, zeg maar Adam, uit een Anunnaki draagmoeder voortkwamen. Als het DNA van een Anunnaki man kwam en in een homonide tot leven kwam, dan kon de nakomeling niet leren praten. Vrouwen leveren trouwens sowieso meer erfelijk materiaal. Denk aan de mitochondriën, die in groten getale in de eicel voorkomen, maar niet in de spermacel.

Het resultaat, de homo sapiëns, wij dus is dus eigenlijk een genetisch experiment. Wij mogen hier dan als soort mogelijk een aantal tienduizenden jaren rondlopen, wij blijven echter een exoot, een soort dat hier met kunst – en vliegwerk is gemaakt, maar dat nooit natuurlijk in de Aardse ecologie heeft gepast. Ik las bijvoorbeeld ook eens ergens dat er in het DNA van chimpansees enkele fouten zitten, maar het DNA van de mens barst van de fouten. Daarbij komt het hele rassen verhaal met alle verschillen in uiterlijk. Misschien zijn de verschillen ontstaan door natuurlijke selectie op basis van de klimatologische omstandigheden. Lijkt me niet onmogelijk. Anderzijds lijkt het ook niet vreemd als verschillende experimenten door onze scheppers, uitgaande van gedifferentieerde doelstellingen – wat moest die mens kunnen? – tot de verschillende rassen hebben geleid. Daarna zullen ongetwijfeld de spontane kruisingen tot het eindresultaat hebben geleid dat geen enkel mens gelijk is aan enig ander mens.

Niettemin moeten we niet vergeten dat er een belangrijke fase in het bestaan van onze soort is geweest dat er een groot aantal serieuze pogingen is gedaan om ons te vernietigen. Ik ga ervan uit dat in elk geval het hoogste gezag bij de Anunnaki op enig moment heeft besloten dat het project was mislukt en dat de resterende resultaten moest worden vernietigd. Overigens staat er in de Bijbel wel iets over wat er gedaan werd met ongewenste kruisingen. Toen de mensen zich begonnen te vermeerderen werd er toezicht gehouden op de verschillende groepen. Die groepen nieuwe mensen zaten vaak verspreid over vrij grote gebieden. Te voet of met een landvoertuig het gebied in trekken was waarschijnlijk geen handige optie. Vanuit de lucht ging sneller. Om die reden leerden de Anunnaki de mensen vuur maken dat flink moest roken. Op die manier waren de mensenconcentraties van uit de lucht gemakkelijk te vinden en onder controle te houden. Wanneer er echter van tijd tot tijd terug kruisingen met de natuurlijke homoniden plaatsvonden dan leverde dat een genetisch ongewenst resultaat. De Bijbel zegt daarover dat die ongewenste gevolgen van wat wij nu bestialiteit zouden noemen werden mee genomen en uitgeworpen in de buitenste duisternis. Je kunt er dus van uitgaan dat de Anunnaki dat soort door de ongehoorzame mens zelf veroorzaakte kruisingen tussen mens en homonide niet toestonden maar in de ruimte uit het ruimteschip wierpen, een vorm van ultieme wreedheid. Veel genadeloze wreedheid ligt dus aan de basis van onze soort. Duidelijk is in elk geval wel dat wij niet echt veel liefde en belangeloze zorg van onze makers hebben meegekregen. Als we maar iets van de erfelijke eigenschappen en de aard van de Anunnaki hebben geërfd dan zit daar toch in elk geval een flinke dosis onvriendelijke egoïstische agressie in, kortom de eigenschappen die nodig zijn om moeilijkheden te overwinnen en vijanden natuurlijk.

Wat kan er nu in deze grimmige tijd waar, zoals altijd de leiders die zich met de ellebogen naar voren hebben gewerkt – andere leiders hebben we eigenlijk nooit – en die zich op basis van hun bevoorrechte positie het langs veilig kunnen voelen, verwachten. Tja, dat ziet er voor ons, de gewone mensen niet al te best uit. De oorlogsspanning wordt alsmaar opgevoerd. De wapenindustrie, die in handen is van de wereldelite, vindt verdienen over de gebroken lichamen van soldaten en andere oorlogsslachtoffers het allerbelangrijkste. Hun motto lijkt te zijn: als zij sterven voel ik daar niets van. Het ruimt lekker op en ik houd er veel rijkdom aan over. En ja, helaas is dat meedogenloos waar.

Wordt dit nou sciencefiction of pure fantasie of misschien wel een mogelijke werkelijkheid? De tijd zal het leren.

Mijn idee – of ideeën kan ik beter zeggen over de werkelijkheid botsen eigenlijk met alles wat ik geleerd heb enerzijds en anderzijds passen ze in het geheel waarin de normale werkelijkheid zich afspeelt. Ik heb het over de schalen binnen en daarmee ook weer buiten  de normaliteit, wat de toestand betreft die we in gewone uitingen van onze medemensen aantreffen.

Wat ik mij altijd heb afgevraagd is of de stoffelijke werkelijkheid die wij kennen en ervaren de enige werkelijkheid is, of dat er misschien in andere frequentiebereiken meer materiële werkelijkheden mogelijk zijn.

Als je met dergelijke vraagstukken in je hoofd rond loopt kun je niet zomaar even iets op het internet opzoeken. Daarvoor heb je iemand nodig van wie verwacht kan worden dat de portee van de vraag wordt begrepen. Ik had het geluk dat ik eenmaal iemand ontmoette die ik over dit onderwerp vragen kon stellen. Hij was een hoogleraar theoretische fysica en wiskunde met emeritaat. Klinkt geweldig hoogdravend als ik het zo neerschrijf want hoe kom ik bij zo iemand terecht.

Nou ja, hij kwam min of meer toevallig bij mij terecht.                 Mijn vrouw had een bedrijf waarin zij bij kortlopende onroerend goed huur bemiddelde. Deze hoogleraar was, zoals gezegd, met pensioen. Zijn dochter bezat een appartement in onze woonplaats Hilversum dat zij wilde verhuren. Maar omdat ze zelf druk met haar werk was had ze haar vader gevraagd bij mijn vrouw in de zaak de verhuur te regelen.

Af en toe hielp ik wel in de zaak en toen deze man binnen kwam zat ik toevallig achter een van de computers en ontving hem, noteerde zijn gegevens, maar raakte daarna ook met hem aan de praat. Toen ik hoorde en begreep wat hij in zijn werkende leven had gedaan besloot ik hem een vraag te stellen. Ik zal hieronder die vraag formuleren, maar eerst lijkt het me nuttig om uit te leggen waarover en waarom ik een vraag wilde stellen.

In de eerste plaats moet ik vertellen waar dit deel van de fysica over gaat: De theoretische natuurkunde of theoretische fysica is de tak van de natuurkunde die zich bezighoudt met het vormen van nieuwe natuurkundige theorieën. Daarmee onderscheidt deze tak zich van de experimentele natuurkunde, die theorieën door middel van experimenten bevestigt of weerlegt, en de technische natuurkunde, die de ontdekte natuurkundige wetten toepast in bijvoorbeeld de machine-industrie, de vliegtuigbouw of in energiecentrales. (dit stukje kon ik gelukkig wel van het internet halen)

Ik wilde dus een vraag naar een theoretische mogelijkheid stellen:

De materie bestaat, zoals de meeste mensen wel weten, uit moleculen die weer uit atomen bestaan. Die atomen bestaan uit zogenaamde subatomaire deeltjes: protonen, elektronen en meer. Die elektronen worden geacht als planeten rond een kern van protonen te draaien. Die deeltjes bestaan echter niet zoals we ons misschien voorstellen uit vaste stof. Het zijn elektromagnetische golfjes die om hun eigen as draaien heel klein en heel snel. We kunnen wat de afmetingen betreft dan ook niet spreken van centimeters of millimeters. Die kleine afstanden worden gemeten in ‘Ångström’, dat is een honderd miljoenste van een centimeter. Dat is behoorlijk klein en het zit allemaal zo dicht op elkaar dat wij het waarnemen als een vaste en ondoordringbare stof, behalve natuurlijk als we met vloeistoffen te maken hebben.

Nu ja, mijn vraag zal de meeste mensen wel wat vreemd voorkomen, maar ik moest denken aan de verhoudingen tussen de klanken die we horen kunnen en de kleuren die we zien kunnen. Bij de klanken die we kunnen horen hebben we aardig wat ruimte, zeker als we nog jong zijn en onze oren niet door snoeiharde muziek of ander lawaai bedorven zijn dan kunnen we wel acht of negen octaven horen. Sommigen van ons staan te lang bloot aan gehoor beschadigend lawaai maar zullen dan toch altijd nog meerdere octaven kunnen horen.

Als we dan naar de prestaties van onze ogen kijken dan bereiken we daarmee maar één enkel octaaf: van donkerrood (infrarood wat een lagere frequentie heeft voelen we wel als warmte, maar zien we niet) tot violet (van ultra violet worden we wel bruin of verbranden we zelfs, maar zien we niet). De frequentie van donkerrood, het aantal trillingen per seconde tot aan het einde van het zichtbare spectrum is ongeveer tweemaal zo groot. Overigens drukken we de kleuren meestal uit in hun golflente waardoor de golflengte van rood licht ongeveer tweemaal zo lang is als die van violet licht. Maar één octaaf dus.

Nou goed die elektronen en protonen hebben zo’n kleine golflengte dat wij ze allemaal als één geheel zien, een stuk ijzer of een houten plank. Die atomen en die subatomaire deeltjes zijn voor onze ogen te klein.

Wat ik nu echter van die hoogleraar theoretische fysica wilde weten was of het misschien ook mogelijk was dat die subatomaire deeltjes eventueel ook in hogere of juist lagere octaven zouden kunnen bestaan. Per slot van rekening moeten we er toch niet van uit gaan dat iets wat wij niet kunnen waarnemen daarom ook niet bestaat. Als ze namelijk in lagere octaven kunnen bestaan worden hun golflengtes, dus ook hun formaat steeds een factor 2 groter of misschien nog wel meer, maar wel onzichtbaar – nou ja, voor ons dan.

Gelukkig begreep deze hoogleraar mijn vraag, al moest hij toegeven dat hij daarover nog nooit had nagedacht. Hij zei dan ook: dat zou best kunnen, maar dan is de materie die daarmee gevormd kan worden voor ons te ijl om te zien. Nou, je begrijpt wel dat ik voor zulke theoretische materie die wij wel is waar niet kunnen waarnemen, maar die toch kan bestaan, een naam moest bedenken en hoe de fysica die daarover gaat dan zou moeten heten. En toen kwam ik uit op “Megafysica”. (mega is groot, maar dat wist je waarschijnlijk wel)

In die nieuwe natuurkunde die ik zojuist had verzonnen zouden in principe de zelfde mogelijkheden zijn die in de ons bekende natuurkunde mogelijk zijn. Het zou tenslotte gewoon een andere werkelijkheid zijn. We hebben alleen nog niet bedacht hoe we dat waar kunnen nemen, maar zeg nou maar eens – nou ja voor de aardigheid dan he – dat onze werkelijkheid zich afspeelt binnen een heel groot megafysich levend lichaam dat wij niet kunnen waarnemen, maar dat zich bijvoorbeeld dezelfde dingen afvraagt als ik en zich dus ook van ons bestaan bewust is. Nou, als ik nou verder fantaseer dan kan zo’n wezen ook ziek worden waardoor er dan in onze werkelijkheid weer allerlei onbegrijpelijke dingen gebeuren die we pas kunnen snappen als we die hele megafysica die ik nou net heb verzonnen, maar die misschien wel bestaat, ook helemaal begrijpen.

Nou, dat vraag ik me dan af, snap je?

Trouwens, dit oude idee, waarvan ik me herinner dat ik er wel eens meer over heb geschreven, kwam weer bij me op toen ik begon met het boek ‘De Droom’ van David Icke te lezen. Hij is al veel langer bezig met andere – en voor ons niet zo gemakkelijk waarneembare bewoners van onze en andere planeten.

Wat ik nu met dit soort merkwaardige schrijfsels wil bereiken, vraag je jezelf misschien af. Tja, helemaal precies kan ik dat eigenlijk niet zeggen. Ik denk dat ik gewoon probeer af te tasten of er misschien nog iemand van die vreemde fantasieën heeft als ik. En dat die dan contact met me zoekt of zoiets…

Als we geloof hechten aan de euforische manier waarop we worden overgehaald om maar vooral ruimhartig te doneren aan de potten die kennelijk nodig zijn om allerlei ziekten te bestrijden, dan ontstaat in onze geest het beeld van nijvere geleerden die zich dag in dag uit met grote inspanning bezig houden, zich ook voortdurend hevige zorgen makend, met de gepassioneerde zoektocht naar genezingsmogelijkheden voor onze ergste kwalen.    Wel nu, dat een flink aantal van hen gepassioneerd bezig is valt niet te ontkennen. Maar dat het over een eerlijke strijd tegen de ons bedreigende ziekten gaat is zeer de vraag.

Laatst werd mij een boek onder de aandacht gebracht van een in 1905 geboren schrijfster, Eleanor McBean. Eerder bracht ik dit boek al onder de aandacht. Het boek was in de vijftiger jaren uitgekomen onder de titel “De Giftige Naald”. Een behoorlijk oud verhaal, dacht ik toen ik het las. Wat zou daar nou allemaal helemaal van waar zijn. Eerlijk gezegd ben ik blij dat ik datgene wat deze schrijfster allemaal aan onderzoeksresultaten bijeen heeft gebracht niet zelf heb hoeven verzamelen. Het is echter een pijnlijke draai om de oren van de toenmalige en nog veel meer van de huidige gezondheidsindustrie. Want een industrie blijkt het te zijn, met alle commerciële belangen en slechts twee duidelijke doelen: macht en rijkdom. Voor het bereiken van deze doelen gaat deze inmiddels oppermachtige multinational die ik meestal BigFarma noem letterlijk over lijken.

Hoe doen ze dat dan, kun je je afvragen. Eigenlijk heel eenvoudig namelijk door de regels van gewone commercie te volgen. Als je iets wilt verkopen omdat het verkopen van artikelen en daar winst op maken je manier is om in je levensonderhoud te voorzien, dan zullen wij, mensen die geen verstand van commercie hebben, maar gewoon elke maand onze portemonnee dunner zien worden, daar niet zo snel tegen te hoop lopen. Wij begrijpen best dat een koopman iets moet verdienen en dat kan alleen door in te kopen of te fabriceren om vervolgens je kosten te berekenen en die prijs te verhogen met wat we de winst noemen, want daar moet je van leven. En ja, hoe meer winst hoe mooier natuurlijk.

Eigenlijk is het in de medicijnenhandel niet anders. Ja, maar nu vergeet ik iets belangrijks. Je kunt er natuurlijk – nou ja, netjes is dat natuurlijk niet hoor – eens aan denken om dingen te doen waardoor de behoefte aan sommige medicijnen groeit. Weliswaar ben je er dan verantwoordelijk voor dat meer mensen ziek worden of zich ziek of bedreigd voelen door ziekte, maar jij verdient dan wel meer. Is dat vals of niet? Nou ja weet je, de meeste mensen – en daarbij horen ook politici en gezagsdragers – hebben geen verstand van gezondheid en ziekte en zeker niet van medicijnen. Je kan dan bijvoorbeeld zeggen dat je iets hebt uitgevonden en heel grondig getest om een gevaarlijke ziekte te voorkomen. Ja, daar heb je vast wel vaak van gehoord. Dat heet vaccinatie. Niemand wil natuurlijk ziek worden dus als er verder niemand hoort van die ziekte waar die vaccinatie tegen moet werken, dan blijf je uiteraard met die hele partij vaccins als een enorme verliespost zitten en dan verdien je niet alleen niks, maar het kost je veel geld. In dat geval is het handig als publiciteitsmedia en overheden worden overgehaald om aan het hele volk duidelijk te maken dat die ziekte bezig is heel erg veel mensen ziek te maken. Dat hoeft uiteraard helemaal niet waar te zijn. Het gaat er maar om wat de meeste mensen het gaan geloven. Als bijvoorbeeld de hele regering van zo’n land zegt dat die ziekte dreigt en dat er allerlei desnoods heel idiote maatregelen moeten worden genomen dan kun je met je vaccins op de proppen komen en binnen de kortste keren ben je uitverkocht. Zo kun je in ieder geval lekker winst maken.

Nou goed. Stel nou dat je het hele spelletje zo hebt gespeeld, maar dat er in die vaccins van jou alleen maar een beetje gesteriliseerd water zit, dan geloven de mensen die zich dat water – wat ze natuurlijk niet mochten weten – hebben laten inspuiten dat ze nu niet meer ziek kunnen worden. Dat heet het placebo effect. Mensen krijgen een middel dat eigenlijk geen werking heeft, maar omdat ze geloven dat dat wel zo is werkt het toch een beetje. We zeggen dan mind over matter of wel de geest is de baas over het lichaam.

In het hier beschreven geval ben je eigenlijk een oneerlijke dokter, we zouden zeggen een kwakzalver. Je maakt misbruik van het vertrouwen dat de mensen in de geneeskunde hebben, maar gelukkig doe je geen kwaad met dat spuitje water. En soms helpt het toch een beetje omdat je lichaam dan gefopt wordt.

Het zou prachtig zijn als het daarbij bleef. BigFarma heeft echter altijd meer honger naar macht en geld. Wat nou als je mensen duidelijk maakt dat ze jouw vaccinatie moeten nemen en dat de meeste mensen je ook geloven, maar dat jij als fabrikant al weet dat ze er ziek van zullen worden en dat je dan tegen de ziekte die ze van jouw vaccinatie hebben gekregen – wat ze natuurlijk niet mogen weten – dat jij dan daar tegen ook weer medicijnen hebt. Dat is dan voor jou als medicijnenboer dubbele pret, dubbele verdienste. En die gewone onwetende mensen geloven toch alle prietpraat die uit een hoofd boven een witte jas komt. Kortom je loopt jaar in jaar uit binnen.

Bovenstaande gang van zaken noemen we onethisch. Nou ja. Oneerlijk is het in elk geval wel en ook gevaarlijk. Maar het kan echt nog erger

Wat we in de afgelopen paar jaar hebben gezien is eigenlijk het resultaat van een ontwikkeling die al vele jaren aan de gang is niet zo’n goede ontwikkeling kunnen we wel stellen. Met ongerustheid kunnen we vaststellen dat de kosten voor de gezondheidszorg en dus ook onze verzekeringspremies elk jaar flink duurder worden. Eerlijk gezegd heb ik daarover vanuit onze overheid allerlei verklaringen over gehoord. We kunnen echter vaststellen dat de overheid dat hele kostenverhaal jaar in jaar uit vergoelijkt zo’n beetje in de trant van: de medische wetenschap kan steeds meer en de mensen willen dan ook dat ze die meerdere kennis toepassen en dan is het natuurlijk vanzelfsprekend dat daar aan kosten zitten aan zitten. Nou ja, dat meer krijgen meer kost, dat slikken we voor zoete koek. Dat de prijzen voor medicijnen soms tientallen keren over de kop gaan om de winst van BigFarma te spekken horen wij natuurlijk niet. We begrijpen natuurlijk wel wat er gebeurt als we zien dat de hele medische wereld een monopoly positie inneemt en dat ze maar kunnen vragen wat ze willen en dat doen ze ook. Wij geven daarvoor ook de ruimte. In de houding die veruit de meeste mensen ten opzichte van gezondheid hebben zit toch vaak een belangrijke angstfactor. Overduidelijk hebben we dat gezien bij de geschiedenis van de toepassing van vaccins. Waar ik zelf vroeger als kind alle zogenaamde kinderziekten doormaakte en daarvan doorgaans na een week of twee volledig genezen was en ook tegen die ziekte immuun voor de rest van mijn leven, daar is ons nu wijsgemaakt dat kinderziekten gevaarlijk kunnen zijn en dodelijke slachtoffertjes kunnen kosten. Tja, een waarheid als een koe is dat je onder heel beroerde omstandigheden aan elke ziekte kunt sterven. Als we echter bijvoorbeeld kijken naar een kinderziekte als mazelen ben je doorgaans voor de rest van je leven immuun als je het gehad hebt. Na vaccinatie tegen mazelen blijkt die immuniteit maar een jaar of twee te duren. Ik vermoed dat het voor de andere kinderziekten niet veel beter is. Veel vaccinaties zijn erdoor gedrukt met behulp van bangmakerij door het gevaar van een ziekte zwaar te overdrijven. Ja, zeggen ze dan, je kunt nooit weten of het mis gaat. Mensen hebben door dat bedrieglijk optreden van BigFarma geleerd om voortdurend naar zekerheid te verlangen. Maar die zekerheid is er natuurlijk niet. Als je voor je dierbaren de zekerheid verlangt dat je niet sterft door onder de bus te lopen, dan moet je nooit je huis uitgaan. Maar daar houdt elke mogelijke zekerheid wel op. En toch heeft BigFarma het in de afgelopen jaren gepresteerd om scheepsladingen schijnzekerheid te verkopen tegen een veel te hoge prijs en daarvan zelf heel rijk en machtig van te worden. De gezondheidszorg is een inhalige wereldmacht geworden.

Er is echter een moment in onze nabije geschiedenis geweest dat er iets werd ontdekt dat uitgegroeid is tot een monster dat het leven van de mensen op Aarde bedreigt en dat ons allemaal gevangen probeert te houden.

Veel mensen zullen het zich niet meer herinneren, maar in het midden van de vorige eeuw leed Australië onder een konijnenplaag. Al jaren moest en moet dat land het hebben van de schapenteelt voor het vlees en de wol. Schapen eten voornamelijk gras, zoals iedereen wel weet. Nu had ooit een dwaze niet nadenkende Engelsman wat konijnen mee genomen naar Australië. Hij vond konijnenjacht wel leuk en een gebraden konijntje vond hij ook niet te versmaden. Waar hij echter niet aan had gedacht was dat konijnen in Australië geen natuurlijke vijanden hebben en dat ze bovendien zes tot acht keer per jaar jongen krijgen.

Kortom, miljoenen konijnen vraten al het gras op dat nodig was voor de schapen. Goede raad was duur totdat een geleerde in Australië, meneer Burnet, ontdekte hoe de konijnenplaag bestreden kon worden met een ziekteverwekker, Myxomatose, waarmee inderdaad vijfennegentig procent van de Australische konijnen het loodje legden. Deze besmetting breidde zich echter uit over bijna de hele wereld, want in 1953 liep ik als dertienjarig jongetje in de duinen bij mijn woonplaats Den, Helder, samen met een aantal vriendjes zieltogende konijnen met allerlei smerige zichtbare gebreken uit hun lijden te helpen.

Die Burnet toonde overigens aan dat myxomatose niet gevaarlijk was voor mensen door er zichzelf mee in te spuiten.

Wat daar dus duidelijk werd was dat sommige ziekten niet op de mens overgingen.

Nu moet ik even een contact uitleggen. Deze Burnet was namelijk een vriend van de vader van Bill Gates. Die vader van Bill was advocaat heb ik begrepen. Ik vermoed dus dat hij en Burnet elkaar tijdens hun universitaire studie hadden ontmoet. Er was echter nog iets dat ze gemeen hadden. Zij waren geïnteresseerd in de eugenetica.

Om nu te vermijden dat hier een lange en vooral langdradige uitleg over dit begrip volgt volsta ik hier met te zeggen dat eugenetica een soort wetenschap is die onder anderen wil proberen de menselijke erfelijke eigenschappen te verbeteren door ze te veranderen.

Wat hier goed begrepen moet worden en waar het om gat is dat Bill Gates opgevoed is in de sfeer van de eugenetica dus van het knutselen (in zijn geval knoeien) aan de mens. Bovendien waren de eugenetici sedert het begin van mening dat er onder de mensen soorten waren bij wie het wenselijk was dat ze zicht voortplantten en soorten die er beter niet konden zijn en die zich dus liever niet moesten voortplanten.

Als we nu kijken naar de werkelijke bijdrage van Bill Gates aan de hele gang van zaken bij de zogenaamde Covid pandemie dan kunnen we het volgende vaststellen en wat inmiddels is toegegeven: In een laboratorium in Wuhan in China is een onschuldig virus dat in grote getale bij honden voorkomt bewerkt met een techniek die ‘Gain of Function’ wordt genoemd.

Dat wil in de praktijk zeggen dat het oorspronkelijk voor mensen ongevaarlijk was en dat het na bewerking voor mensen wel gevaarlijk was en luchtweginfecties veroorzaakte. Het werk werd gefinancierd door Bill Gates en Antony Faucy de Amerikaanse RIVM baas.

Nu weten we wel dat het verbod op het maken en toepassen van biologische strijdmiddelen in alle anti-oorlog verdragen verboden is, maar oorlogszuchtige mensen op zoek naar macht doen het toch.

Overigens is dit de eerste keer geweest dat er een wereldwijde pandemie poging is gedaan met een relatief onschuldig virus. In werkelijkheid kon je er als gezond mens hoogstens een paar dagen een beetje ziek van zijn, maar er is werkelijk alles aan gedaan met leugenachtige publiciteit en met medewerking van alle overheden om het erger te maken. Dat – en dat moet maar eens duidelijk worden gezegd – heeft waarschijnlijk wereldwijd aan rond zeventien miljoen mensen het leven gekost.

Echter, het was niet de eerste keer dat een dergelijke proef werd gedaan. Met een veel gevaarlijker ziekteverwekker is een jaar of tien geleden een proef gedaan in West Afrika. Daar ging het toen om de besmettelijke ziekte Ebola en daar is toen ongeveer de halve bevolking mee uitgeroeid. Gemakkelijk was toen voor de veroorzakers dat ze de ontwikkeling daar konden toeschrijven aan de gebrekkige hygiënische toestand te plekke. Het was echte net zo opzettelijk veroorzaakt als de zogenaamde Covid pandemie.

Zo moet ik helaas naar het einde van dit stuk toe langzamerhand tot de conclusie komen dat inderdaad de gezondheidszorg in onze samenleving op een heel gevaarlijke manier de macht over leven en dood heeft gegrepen. Met zijn allen zijn we maar maandelijks nauwelijks nog in staat de kosten voor de verzekeringspremie op te hoesten terwijl de praktijken van BigFarma steeds meer op het originele voorbeeld van de Maffia beginnen te lijken. Een waarschuwing is dan ook op zijn plaats. De eugenetici – dat is het merendeel van de wereldelite – is van mening dat er veel te veel van ons zijn en dat een groot aantal van ons nodig moet worden geruimd. Zo ga je met vee om en zij zijn arrogant genoeg om ons als vee te beschouwen.

Hoe dat nou allemaal ooit goed moet komen weet ik ook niet want het is namelijk eigenlijk nooit goed geweest. Het wordt nu echter wel steeds erger. Ik kan zo gauw maar één advies geven: Laat je in elk geval nooit meer vaccineren, want daarmee komt BigFarma in opdracht van die wereldelite met heel foute spullen je lichaam binnen. Oprotten s.v.p.

Helaas is het niet voor de eerste maal wat er op dit moment ten koste van onze gezondheid wordt geprobeerd. Reden om echt goed wakker te worden. Het onderstaande artikel heb ik weer geleend van Nine For News.

De vaccinatie-industrie is een Frankensteinmonster Advertorial2 januari 2024 11:00

283 3 minuten leestijd

De Giftige naald

Eleanor McBean was 13 jaar toen de Spaanse griep van 1918 de wereld teisterde. Haar ouders hielpen destijds veel mensen die er slecht aan toe waren. Ze waren zelf ongevaccineerd, maar kregen nooit de Spaanse griep. Haar ouders geloofden niet in vaccinatie, want ze zagen met eigen ogen dat alleen degenen die de vaccins kregen ziek werden en stierven.

Het bleef McBean in haar latere leven intrigeren waarom zo veel mensen die niet waren gevaccineerd geen griep kregen en mensen die wél gevaccineerd waren ziek werden. Na vele jaren onderzoek ontdekte ze dat vaccinaties niet beschermen, maar juist ziekte veroorzaken.

De vaccinatie-industrie is een zeer winstgevende industrie, maar het is nog nooit bewezen dat vaccineren voordelen heeft. Dit wordt alleen beweerd door de industrie zelf, door de overheid en door vele medici.

Vaccineren is een geloof, aldus McBean. Ze heeft al haar bevindingen in het boek, De giftige naald, vastgelegd, met gedegen wetenschappelijke onderbouwing en harde cijfers. Haar vele bronnen zijn indrukwekkend.

Vaccinatie is bloedvergiftiging

McBean levert in ‘De giftige naald‘ onomstotelijk bewijs voor het leed en de desastreuze gevolgen die deze industrie op haar geweten heeft. Het aantal doden en zieken gaat gelijk op met de stijging van het aantal vaccinaties, wereldwijd, al vele generaties lang. Als in een land polio of de pokken uitbrak, was dat vaak nadat er weer een vaccinatiecampagne was uitgerold.

McBean stoorde zich enorm aan de onwetenschappelijke beweringen van de medische autoriteiten. Volgens haar waren het ronduit leugens, waarbij artsen – uit onwetendheid of hebzucht – over lijken gingen. Een kogel in de rug zou minder laf zijn dan mensen misleiden zich met dodelijk gif te laten inspuiten, verzucht ze in haar boek.

Ze noemt de theorie dat vaccinaties – welke vaccinatie dan ook – kunnen beschermen tegen welke ziekte dan ook, de grootste medische leugen is. Het is de omgekeerde wereld, zegt ze. Je kunt ziekte niet genezen of preventief voor zijn door gif in te spuiten. Vaccinatie is bloedvergiftiging, stelt ze boud.

De geschiedenis herhaalt zich

Dit boek is ruim 70 jaar geleden geschreven. Vele passages lezen als dat het in de huidige tijd is geschreven. De geschiedenis herhaalt zich. Op dezelfde manier als ruim 100 jaar geleden wordt er angst aangejaagd. Er werd een tweedeling in de maatschappij gecreëerd. Mondkapjes werden verplicht. Er was zelfs van 1872 tot 1928 een vaccinatieplicht in Nederland dat voor het pokkenvaccin gold, net als in veel andere landen, terwijl nooit bewezen is dat het pokkenvaccin de pokken voorkwam.

Het aantal sterfgevallen aan ‘de pokken’ steeg nádat de massale vaccinatiecampagnes waren uitgerold, maar de medische autoriteiten, regeringen en de media ontkenden dat in alle toonaarden, omdat er zoveel geld mee verdiend werd.

Duizenden medici, auteurs en regeringsbeambten waarschuwden tijdens de wereldwijde pokken- en polio-vaccinatiecampagnes van de vorige eeuw voor de zwendel en fraude van de vaccinatie-industrie en de zeer ernstige gevolgen voor de gezondheid van de mens.

Velen van deze moedige, integere mensen werden bedreigd, gearresteerd, opgesloten, gecanceld, zwartgemaakt en soms vermoord.

Klinkt bekend?

Realiseer je je, zo gaat het al meer dan 200 jaar. De vaccinatie-industrie is al heel lang een van de meest winstgevende industrieën en haar macht wordt steeds groter. Steeds opnieuw wordt dezelfde truc uitgehaald:

• Creëer een probleem in de vorm van een pandemie die vreselijke ziekte teweegbrengt;
• De reactie is angst;
• De oplossing is een vaccin, waar de mensen zelf om vragen.

Eleanor McBean bestudeerde voor haar boek vooral de periode 1885-1955. De gezondheid van de mensheid holde even hard achteruit als dat de vaccinatie-industrie zich uitbreidde. Deze trend zet zich tot op de dag van vandaag voort, ondanks de inspanningen van McBean en duizenden medici die waarschuwden voor wat McBean ‘een Frankensteinmonster van immense proporties’ noemt: de vaccinatie-industrie.

De meeste mensen hebben geen idee van de desastreuze effecten van vaccinaties – niet alleen de coronaprikken, maar letterlijk alle vaccinaties. Dit boek brengt daar verandering in. McBean heeft voor ons de feiten op een rijtje gezet, in de hoop dat ze ons op tijd wakker kon schudden en ze ons zou kunnen behoeden voor de ellende die zij in haar leven heeft gezien. Een nobel streven. Het tij is te keren, als we ‘nee’ zeggen.

Ja, en dan tenslotte: dit stukje heb ik eerder gepubliceerd, maar omdat ik zeker weet dat BigFarma nooit zal stoppen met het propageren van het gebruik van hun uiterst dubieuze producten die vaak schadelijk maar doorgaans nutteloos zijn en omdat ik al even zeker weet dat de leugenachtige strijd om zich te verdedigen tegen de terechte beschuldiging dat het hier gaat om genocide, massamoord dus, vind ik het nodig om nogmaals mijn lezers met de neus op de morbide feiten te drukken. Pas op mensen, BigFarma bestaat helaas en vormt met alle vertakkingen de grootste bedreiging van ons welzijn.

Voortdurend neem ik bij mensen om mij heen een ietwat krampachtige reactie waar. Niet bij iedereen moet ik zeggen, maar toch veel vaker dan volgens mij goed is.

In de hele zogenaamde pandemie die nu achter ons lijkt te liggen is het mij opgevallen dat heel veel mensen geloofden in de medisch gezien volstrekt onzinnige verplichtingen, de mondkapjes, die van overheidswege ons werden opgelegd. Zelfs ondanks het feit dat een daarover beslissende minister toegaf dat de maatregel was opgelegd om gehoorzaamheid af te dwingen ging er nog steeds niemand over tot het stellen van kritische vragen, laat staan tot ongehoorzaamheid. Dat laatste had absoluut de te verwachten reactie geweest moeten zijn. Stel je voor zeg een overheid die je dwingt tot volkomen onnodige gehoorzaamheid en een bevolking die daarin gedwee mee gaat.

Als je nog in staat bent een klein beetje logisch na te denken, dan zul je begrijpen dat geen overheid dingen zo maar doet of oplegt. Dit was een gehoorzaamheidstraining, opgelegd door een overheid die aan het uitproberen is hoever zij gaan kan in het doen gehoorzamen van een kennelijk gedweeë bevolking. Mij is duidelijk dat ons hele volk van meet af aan nee had moeten zeggen. Zelf heb ik dat ook vanaf het begin gedaan. Natuurlijk was ik wel zo verstandig om in te zien dat mijn mondkapjes weigering mij dagelijks in conflict zou brengen met een leger aan blinde gehoorzamers om mij heen. Argumenteren heeft dan geen zin. Maar, geloof het of niet, die zelfde naar gehoorzaamheid strevende overheid had al voorzien dat redelijke en oplettende mensen die de onzin doorhadden een ontsnappingsmogelijkheid moesten hebben waarmee zij onnodige agressie en conflicten konden pareren en vermijden. Je kon in die tijd – erg veel doorzichtiger kon het al niet – een kaartje downloaden waarop te lezen was dat je om medische redenen geen mondkapje kon dragen. Om privacy redenen was het uiteraard mensen die je het kaartje liet zien niet toegestaan naar die medische reden te vragen. Zo heb ik in die tijd dus niet hoeven uitleggen dat ik geen mondkapje droeg omdat ik niet zwakzinnig genoeg was om medische onzin te geloven. Nou, was dat een medische reden of niet?

Toch geloof ik niet dat we nu van deze dwaze dwingelandij af zijn. Helaas zijn we al lange tijd opgezadeld met een overheid die kennelijk een eigen koers vaart die niets met het belang van de bevolking te maken heeft, maar die ruimte maakt om allerlei onzinnige dingen af te dwingen.

Nu we inmiddels wel zeker weten dat het wereldwijd gebruikte Coronavirus een opzettelijk in Wuhan in China gemanipuleerd (van nature was het vrij onschadelijk) virus was, dat eigenlijk alleen heel zwakke mensen kon doden door de bestaande en noodzakelijke geneesmiddelen te verbieden, is het misschien ook wel tijd om te kijken naar wat nog een lelijke voorbereidende rotstreek is geweest. In 2014, nu bijna 10 jaar geleden, is een soortgelijk experiment in West-Afrika uitgevoerd met een veel gevaarlijker virus, Ebola. Ik hoop dat je het je zult herinneren en geloof me: het was een expres gemanipuleerd virus dat daar de halve bevolking heeft gedood. Een experiment van de wereldelite om te zien of het mogelijk is een groot deel van de bevolking uit te roeien op een manier waarbij de hele sukkelige bevolking moet geloven dat het een natuurramp is.

Inmiddels wordt duidelijk dat de WHO, de zogenaamde World Health Organisation, onderdeel van de Verenigde Naties, ernaar streeft om wereldwijd, in alle landen dus, boven de grondwet van de afzonderlijke landen te staan. Die club, die voor een groot deel wordt gefinancierd door de vaccinmaker en miljardair Bill Gates, wil graag de macht hebben over de wereld pandemieën af te kondigen met de daarbij behorende verplichte vaccinaties.

Nu dacht ik dat je misschien al in de gaten hebt gekregen dat de nu gebruikte vaccinaties met de zogenaamde mRNA middelen nogal wat bijwerking en oversterfte veroorzaken, hoewel de overheid er alles aan doet om dat te ontkennen.

Het echte gevaar dat ons allemaal bedreigt is onder andere Bill Gates die maar naarstig op zoek is naar manieren om ons ongemerkt, bijvoorbeeld via voedsel, te vaccineren. Goed, een laatste opmerking daarover. Ken je die grootgrutter organisatie die met die kleine elektrische autootjes alles thuis komt brengen een ook nog ozo goedkoop is, Picknick? Nou, die organisatie is van Bill Gates.

Dat je het maar weet!

Deze uitdrukking ligt veel mensen in de mond bestorven. Ik heb altijd sterk de indruk dat er een zekere berusting vanuit gaat. Eigenlijk is het een taalpatroon waarmee mensen elkaar manipuleren om ten aanzien van het genoemde de gedachte aan twijfel aan de juistheid op te geven. Instemmen met: ‘het is nu eenmaal zo dat…’ en vul maar in probeert de toehoorder duidelijk te maken dat de spreker zeker weet dat discussie over het genoemde zinloos is en daarom probeert de gesprekspartner over te halen in te stemmen, zodat het onderhavige onderwerp kan worden afgesloten.

Ik vermoed dat niet heel veel mensen zich bewust zijn van de manipulatieve kracht van taalpatronen. Dat is jammer, want alle commerciële boodschappen die via de media dagelijks over ons worden uitgestort staan bol van de taalpatronen die bijna altijd en allemaal bedoeld zijn om het publiek te ontmoedigen zelf na te denken over het nut en de kwaliteiten van de producten die worden aangeprezen. Doordat we dagelijks worden overspoeld door dit soort taalpatronen hebben helaas veel mensen zich neergelegd bij zekerheden die geen zekerheden zijn, maar die door handige taalmanipulatie in hun bewustzijn zijn vastgezet.

Nu, het laatste wat ik wil is mensen de voor hen noodzakelijke en geijkte zekerheden ontnemen, dat zou maar onrust scheppen. Zo meen ik bijvoorbeeld dat het in veruit de meeste gevallen niet is aan te raden om zekerheden ter discussie te stellen die met religie te maken hebben. Hier gaat het immers niet om zekerheden die met bewijzen moeten worden gestaafd. Geloven doet een mens omdat men er steun aan ondervindt en omdat het klaarblijkelijk voor miljoenen mensen steun biedt. We hebben het hierbij niet over objectieve en bewijsbare feiten, maar over verhalen die de mensheid al eeuwen een goed gevoel kunnen geven. Bovendien is geloven vaak een groepsproces dat door een hele gemeenschap vaak in gezamenlijkheid wordt beleefd. Gezamenlijkheid, groepsprocessen geven aan veel mensen een gevoel van geborgenheid, veiligheid en zekerheid, gevoelens die mensen niet graag zullen willen opgeven.

Er zijn helaas in onze samenleving veel onschuldig ogende bedreigingen van ons welbevinden, onze veiligheid en onze gezondheid. Allemaal hebben ze te maken met signalen en zogenaamde informatie die ons van buitenaf bereikt, die we nooit zelf verzonnen zouden hebben, maar die we niettemin zijn gaan geloven.

Laten we maar beginnen bij de meest dagelijks binnendringende bedriegers, de grootgrutters over de leugenachtige reclames over hun supermarkten. Supermarkten verkopen in ieder geval alles wat met voedsel te maken heeft. Om hun producten aan te prijzen gebruiken ze sfeer. Nee, niet de sfeer bij u thuis als u om half zes de aardappelen op zet en dan verder naar de tv gaat zitten kijken. Ze toveren u het beeld voor van een gezellige ietwat kneuterige familie die aan een feestelijk gedekte tafel – dat komt bij u thuis zelden voor – waar een gezinnetje heel genoeglijk zit te smikkelen. De bedoeling is natuurlijk dat u er dan zo lang mogelijk niet aan denkt dat al die verdomde supermarkten hun prijzen alweer hebben verhoogd. De reclame biedt u steeds weer een kijkje in de droomwereld van gezelligheid op voorwaarde natuurlijk dat u het advies volgt en bij die grootgrutter de aanbevolen artikelen koopt zodat de getoonde warme kneuterigheid ook bij u thuis beleefd kan worden.

En dan is er natuurlijk de vermoedelijk meest bedrieglijke bron, althans in de afgelopen drie jaar is dat zo geweest, de politiek. Hoewel er nog heel veel mensen zijn die oprecht geloven dat de achter ons liggende covid-19 pandemie echt ging om een gevaarlijke wereldbedreigende infectieziekte, beginnen er gelukkig toch scheurtjes in deze inktzwarte sluier van bedrog te komen. Overigens is het nog steeds een lastig verhaal. Een Amerikaanse schrijver, Marc Twain, zei eens: Het is gemakkelijker een heel volk te bedriegen dan mensen duidelijk te maken en te laten inzien dat ze bedrogen zijn. En natuurlijk is dat eigenlijk ook wel begrijpelijk, want wie geeft nou graag toe dat hij zich heeft laten bedriegen. Dat staat natuurlijk dom. Ach, een illusionist of een goochelaar kan ermee wegkomen, omdat we daar zijn om bij de neus te worden genomen en tegen elkaar kunnen zeggen: ‘tjee, knap hoor, je weet dat het niet kan en ik snap er niks van hoe hij dat doet. Bij de maatschappelijke illusionisten, die we gewoonlijk oplichters noemen is dat toch anders. Nog veel ernstiger is het als het bedrog, zoals de afgelopen drie jaar, wereldwijd plaats vindt en door de overheid wordt gesteund. Wij hebben daar onze minister-president, gesteund door de toenmalige minister van volksgezondheid zich horen uiten met gebruikmaking van een uiterst verdacht taalpatroon: “Alleen met zijn allen kunnen we dit virus verslaan.” Dit is een uitspraak die een nog sterkere werking kan hebben dan ‘het is nu eenmaal zo’. Deze formulering, uitgesproken door de hoogste politicus van het land dwingt tot volgen door de belofte tot succes.

Ook zullen vele Kamerleden bewust hebben meegewerkt – of in elk geval niet duidelijk hebben geprotesteerd tegen, zoals het voortdurend in de media genoemd werd, het Covid narratief. Nou ja, het feit dat staatssecretaris Mona Keizer op staande voet werd ontslagen omdat ze het waagde het niet met de minister-president eens te zijn had voor iedere weldenkende landgenoot duidelijk als een woedende paniekreactie gezien moeten worden. Kortom, eigenlijk was iedereen in ons land die geen medische kennis had overtuigd van het in werkelijkheid niet bestaande gevaar. Alles en iedereen volgde gedwee. Berichten die slechts spaarzaam doorkomen beweren nu dat het Covid narratief een vooroefening was voor de echte aanval op ons welbevinden. Gezien de nog steeds gedweeë volgzaamheid van de meeste mensen vermoed ik dat de volgende aanval van de wereldleiders, gebruikmakend van alle medisch-technische kennis de omvang kan hebben van de Bijbelse zondvloed.

Hoopgevend in deze is evenwel – en dat ik dit schrijf zal vele wenkbrauwen omhoog doen schieten – dat deel van de zogenaamde beschaving dat ons nu welbewust bedreigt is de westerse, aan Amerika gelieerde beschaving. Dat deel wordt namelijk gekenmerkt door rücksichtsloos winstbejag dat in feite ook vanaf het begin wordt verheerlijkt. Rijk worden ten koste van alles en iedereen toont macht en kracht en geldt als goed. Kenmerkend voor deze mentaliteit is ook het voortdurend oorlog voeren onder valse motieven, maar in werkelijkheid uitsluitend voor de winst. Amerikanen hebben door de jaren heen eindeloze oorlogen gevoerd om de winst van militaire wapenindustrie en wat daarmee samenhangt. Hoeveel goedgelovige sukkelaars als soldaat het leven lieten deed er niet toe. Ach ja, wat krokodillentranen bij een kist met een Amerikaanse vlag erover. Zo moedertje, jouw zoon is eervol gestorven hoor. Wat zeg je, was hij de hoop en de toekomt van je familie? Nou, jammer hoor, sterkte.

Heel lang is dit schandelijke wereldbedrog op alle mogelijke manieren voorbereid. We kunnen ons allemaal de vele rampenfilms herinneren die ook met regelmaat aan de televisiestations ter beschikking werden gesteld en die gingen over een door een misdadige organisatie moedwillig verspreid virus. Ach, we keken er allemaal naar en dachten meestal ‘ach, het is maar een film en in het echt gebeurt dat natuurlijk niet.’ Die twijfel is echter op een gruwelijke manier onderuit gehaald. Daarvoor heeft BigFarma dan wel de halve bevolking van een West-Afrikaans land opgeofferd.

Wat zegt u nu? Weet u dat niet meer? Weet u niet meer dat in Afrika toen ineens een ebola epidemie was. Het was in 2014. Toen werd uit puur schijn mededogen de halve verpleegwereld die kant op gestuurd en liep daar toen in de bloedhitte in plastic isolatiepakken rond, en dat er desondanks toch meer dan een miljoen van die arme onschuldige drommels daar gestorven zijn?

U dacht natuurlijk, trouwhartig en eerlijk als u bent, dat buitengewoon ongelukkige maar niettemin natuurlijke omstandigheden tot deze uitbraak hadden geleid. Maar dat is helaas niet het geval. Ebola in West-Afrika was een proef om te zien of het mogelijk was, is moet ik eigenlijk zeggen, om een enorme epidemie te veroorzaken. Dat al die hulpvaardige artsen en verplegers daar rondliepen dat was natuurlijk om de indruk te versterken dat deze epidemie een rampzalig natuurverschijnsel was. De meeste van die trouwhartige helpers geloofden dat waarschijnlijk zelf ook. De epidemie was echter opzettelijk veroorzaakt.

Wat langzamerhand duidelijk is geworden is dat ons natuurlijke afweersysteem betrekkelijk weinig moeite heeft met veruit de meeste virussen die in de natuur voorkomen. Een verkoudheidsvirus bijvoorbeeld behoort tot de zelfde groep als de coronavirussen. Honden zitten er bijvoorbeeld meestal vol mee en het zal duidelijk zijn dat veruit de meeste mensen niet ziek worden van een hond.

Vervelend wordt het echter als de natuur wordt gebruikt om op een heel stiekeme en eigenlijk heel smerige manier oorlogstuig te maken. We spreken dan van biologische wapens, maar eigenlijk hebben we dan te maken met biologie waarmee geknoeid is. Zo is tenslotte in kleine kring bekend geworden dat de Ebola uitbraak in West-Afrika veroorzaakt werd door een gemanipuleerd virus, een biologisch wapen dus. Maar dat is toch moord, zult u vertwijfeld roepen. En dat is het ook. De vraag is waarom. Het vermoedelijke antwoord – ik ken de daders natuurlijk niet persoonlijk – is dat de altijd verborgen leiders van deze wereld een aantal mogelijkheden willen hebben om grip te hebben en te houden op de bevolking en met name op de bevolkingsgroei. Het principe van survival of the fittest is al lang vervangen door het principe van survival of the choosen.

De wereldleiders, dat zijn heus niet de politici die bij iedereen bekend zijn en die slechts de opdrachten uitvoeren die ze van de werkelijke leiders krijgen, willen het leven op onze planeet volledig beheersen. In werkelijkheid zien zij alle mensen die niet tot hun elitaire gezelschap behoren als een soort veredeld gebruiksvee.

Om deze werkelijkheid te verbergen hebben zij heel slim allerlei afleidende onzin bedacht. Daar heb je bijvoorbeeld de wetenschappelijk volkomen belachelijke klimaat onzin die ten koste van het geld en de welstand van alle burgers erdoor wordt gedramd: de CO2 quatsch, het ergerlijke geteut over stikstof, dit alles terwijl glashelder vaststaat dat 99,99% van ons klimaat wordt bepaald door de fluctuaties van onze energiebron, de zon, waarop wij geen enkele invloed kunnen uitoefenen.

Het aloude verdeel-en-heers principe wordt met succes toegepast. Allerlei belangengroepen worden doordrongen van waanzin en gaan dan ten strijde. Zo hebben we volstrekte idioten die uit volle overtuiging snelwegen blokkeren omdat ze denken dat het verkeer dat gebruik maakt van klassieke brandstoffen niet goed is. Zij roepen dan dat fossiele brandstoffen niet meer mogen. Olie en olieproducten en gas zijn echter helemaal geen fossiele brandstoffen, omdat ze in de bodem nog steeds geproduceerd worden.

Kortom met leugens en schijnlogica waarmee simpele mensen met weinig kennis voor de gek kunnen worden gehouden pogen de wereldleiders een dodelijke grip op de bevolking te krijgen.

Ben ik nu op mijn drieëntachtigste een zwartgallige brompot geworden? Ach, een beetje wel misschien, maar ik zie helderder dan vroeger wat mensen andere mensen aandoen uit eigenbelang. Dat is heel erg uit de hand gelopen en ik vermoed dat gelukkig leven in goede gezondheid voor alle mensen mogelijk kan zijn als we ieder ander gunnen wat we onszelf gunnen en daarvoor ook moeite doen. Toch denk ik dat het een goed advies is als ik zeg: Luister goed naar wat je hoort zeggen en als je dan de indrukkrijgt dat er beweerd wordt dat iets onbetwijfelbaar waar is of alleen maar voordeel heeft…twijfel daar dan aan.

Uit cijfers van Helsana, de grootste Zwitserse zorgverzekeraar, blijkt een duizelingwekkende toename van het aantal mensen dat kankermedicijnen krijgt voorgeschreven.

Gezondheidseconoom Konstantin Beck van de Universiteit van Luzern trekt aan de alarmbel. In een publicatie van 30 november valt te lezen hoeveel mensen de afgelopen jaren kankermedicijnen hebben gekregen.

Bijna een verdubbeling

Van 2013 tot 2016 nam dat aantal toe van 90.000 tot bijna 107.000. In coronajaar 2020 steeg het aantal iets, maar in 2021, na de uitrol van de coronavaccins, schoot de lijn als een raket omhoog naar meer dan 150.000, laat Beck zien in een presentatie.

Hij becijferde dat het aantal van 2017 tot 2022 met maar liefst 94 procent is gestegen: bijna een verdubbeling. Er zijn dus twee keer zoveel mensen afhankelijk van kankermedicijnen en -behandelingen.

Plotselinge en extreme stijging

Wat zou deze plotselinge en extreme stijging kunnen veroorzaken? De gezondheidseconoom vraagt of vaccinatie de oorzaak is.

Eerder ontdekte data-analist Wouter Aukema dat het aantal kinderen dat het middel ondansetron neemt, sinds 2021 is verdubbeld. Het gaat om ruim 15.000 kinderen méér. “Wie zo’n signaal negeert, schendt mensenrechtenverdragen,” schreef Aukema. Ondansetron is een middel om braken en misselijkheid tijdens chemotherapie te voorkomen.

Begrijp je nu dat het Coronabedrog een mes met twee snijkanten is. BigFarma heeft miljarden verdiend aan zogenaamde vaccins die niemand beter hebben gemaakt, maar wel veel dood en ziekte hebben veroorzaakt. En nu valt er weer veel geld te verdienen aan de kankermedicijnen ter behandeling van de kankers die BigFarma op grote schaal zelf heeft veroorzaakt.

En wij maar betalen!

Voor ons, de gewone mensen, gewoontedieren eigenlijk, herhaalt zich weer de geschiedenis. Waarschijnlijk voor de zoveelste keer. Telkens weer komt de zelfde boodschap bij het merendeel van de mensen als ongeloofwaardig binnen.

Het heeft te maken met de vermoedelijk al heel vaak ondernomen poging om de grenzen van wat wij kunnen en wat mogelijk lijkt definitief te overschrijden. De religie, zoals ons voorgehouden door de professionele interpretators van de Bijbel, een overigens uiterst nuttig geschrift, verkleint en vernauwd de betekenis van dit verhaal waarin de mensheid probeert de hemel te bereiken, of met andere woorden zichzelf te overstijgen.

Gelukkig is de Bijbel waar een dergelijke poging wordt beschreven niet uniek in dit type allegorische waarschuwingen. In de zogenaamde metamorfosen, geschreven door de Romeinse Publius Ovidius Naso, komen we de legendarische Griekse Icarus tegen, zoon van Koning Daedalus, die tegen alle goede raad en waarschuwingen uit zijn omgeving in probeert te vliegen en zo de hemel te bereiken.

Significant lijkt mij nu de gelijkenis – als je er tenminste oog voor hebt – van beide verhalen. De toren van Babel wordt bij de bouw getroffen door de zogenaamde Babylonische spraakverwarring, een gebeurtenis die we met de kennis van nu niet anders kunnen interpreteren als een grootscheepse storing, mogelijk zelfs geheel plat gaan van de toenmalige communicatiesystemen. In het verhaal van Icarus wordt diens van meet af aan overduidelijke overmoed gestraft doordat hij te dicht bij de zon komt en de was waarmee zijn vleugels aan zijn schouders bevestigd zijn smelt en Icarus in de zee stort die naar hem sedertdien de Icarische zee wordt genoemd.

Beide verhalen kunnen en worden ook doorgaans als aardige allegorische verhalen beschouwd. Hoewel, in de westerse en door de eeuwen heen opgebouwde religieuze traditie is toch heel duidelijk een bedoeling gestopt. Deze bedoeling is mijns inziens de trotse en overmoedige mens klein te houden en te waarschuwen dat hij moet afzien van elke poging het Goddelijke te benaderen. En wat is dan tenslotte dat Goddelijke?

Ach, we kunnen er natuurlijkprachtige esoterische verhalen omheen bedenken, maar dat is al meer dan genoeg gedaan met als kennelijk doel de verwarring in stand te houden. Mooi, maar al weer een te hoog gegrepen poging naar mijn mening tot nodeloze mystificatie.

Laten we nu eens met beide benen op de grond bedenken wat er in onze eigen werkelijkheid voor ons verborgen wordt gehouden. Al die vele zaken waarover de meest onzinnige kulverhalen de wereld in worden gestuurd omdat enige niet te beïnvloeden boven ons gestelde instantie niet wil dat we het weten, al was het alleen al omdat we er ons dan op mogelijk hinderlijke – of zelfs verhinderende wijze mee zouden kunnen gaan bemoeien.

Tegenwoordig zien en horen we in de media twijfelende en soms zelfs angstige verhalen opduiken over Artificiële intelligentie. Verhalen in de sfeer van: we mogen wel oppassen. Straks overvleugelt de artificiële intelligentie ons nog en zijn wij niet meer nodig. Ik heb altijd gedacht dat het verhaal van de onhandige en overmoedige tovenaarsleerling deze koudwatervrees wel uit de lucht zou halen, maar dat blijkt toch niet het geval te zijn.

Volgens mij is de echte vraag die we eindelijk moeten oplossen: waarom en op wiens gezag moeten wij bescheiden, klein en voor een belangrijk deel onwetend blijven. Ik weet bijna zeker dat het antwoord op die vraag ontluisterend duidelijk zal zijn en de mensheid op een nieuw en tot nu toe ongekend ontwikkelingsniveau zal brengen.

Ach, men zegt toch gedeelde smart is halve smart en gedeelde vreugde is dubbele vreugde, maar gedeelde kennis die echt belangrijk is en die volgens het zelfde principe dubbele kennis zou zijn… daarmee is men helaas vaak erg krenterig. Jammer.

Jan.

Het moet meer dan twintig jaar geleden zijn, maar soms moet ik nog wel eens aan Jan denken. Hij speelde banjo en slagwerk en hij zong. Met zijn zware doorrookte en door de whisky verder prachtig geïntoneerde vocale rasp zong hij bijvoorbeeld op onnavolgbare wijze het mooie dixielandnummer “Rosetta’’. Voor Jan was de muziek een tweede thuis, waaraan hij vaak de voorkeur gaf boven het huis waar hij woonde, maar waar hij al sinds heel lang niet meer vond wat hij nodig had.

Eigenlijk was Jan in de allereerste plaats vader, en dan een vader van het soort waarmee de boze buitenwereld maar beter geen ruzie kon maken, want met zijn commandotraining en BVD-achtergrond was hij een vervaarlijk tegenstander.

Ooit was Jan getrouwd geweest met een vrouw die hem vier kinderen schonk, maar die hem daarnaast voortdurend op allerlei manieren belazerde. Toen het Jan allemaal te veel en te machtig werd en het mens bij hem weggelopen was met medeneming van letterlijk alle huisraad, zorgde hij ervoor dat hij zo ongeveer de eerste vader in Nederland was die van de rechter zijn kinderen kreeg toegewezen.

Tja, en toen was Marijke gekomen. Ze kwam als huishoudster en om te helpen de kinderen op te voeden. Ze was lerares en wat kinderen betreft wel wat gewend.

Uiteindelijk trouwde Jan maar met haar omdat ze – zoals hij het uitdrukte – dat wel verdiende. Maar eigenlijk werd het nooit echt wat tussen Jan en Marijke. Altijd, als hij over Marijke sprak zei hij: ‘weet je, ze is een fantastische moeder voor de kinderen en ik zal haar nooit in de steek laten, want dat verdient ze niet. Maar ze is zo verdomde saai.

Jan was van ons kwintetje eigenlijk de Godfather. Toen onze blinde saxofonist bij zijn nymfomane vriendin weg liep om met een andere vriendin verder te gaan waren er urenlange verantwoordingsgesprekken met Jan geweest. Er moest net zo lang gepraat worden tot Jan erachter kon staan en het begreep.

Toen ik mijn tweede huwelijk voor gezien hield, omdat ik eindelijk de vrouw van mijn leven had gevonden, kondigde Jan aan dat hij kwam praten en ik verzeker je dat ik me daar toen behoorlijk zenuwachtig over maakte. Na een avond lang en stevig bomen kregen we zijn zegen.

Voor mij betekende dat, dat ik het goed had gedaan, want Jan kon niet leven met mensen die valse rotstreken uithaalden.

Jan werkte bij een grote krant. Toen hij zestig werd mocht hij in de VUT. Hij had een huisje gekocht in Frankrijk, in de buurt van de plek waar zijn zoon en diens vrouw op tamelijk armelijke wijze aan het boeren waren. Jan was daar vele malen naar toe gereden om te helpen met het verbouwen van de boerderij en wat verder de hand te doen vond.

Het huisje in Frankrijk stond klaar en de jonge opvolger van de zwarte labrador, Tjoin had er ook veel zin in. Vlak voor Jan echt zou vertrekken reed hij zich op de grote weg kapot.

Jan werd begraven in Den Haag, op Okkenburg. Ik ben niet gegaan, lafaard die ik ben, want als ze daar – wat stellig te verwachten was – mooie jazz hadden gespeeld, was ik nooit meer opgehouden met huilen. Ik hoop maar dat hij nu niet meer zo eenzaam is.

Van vrienden die wel naar zijn begrafenis waren gegaan heb ik trouwens later gehoord dat er wat klassieke muziek was gedraaid. Vermoedelijk vond Marijke het passender. Jan was na het vertrek uit huis van alle kinderen inmiddels toch niet meer met haar samen.

Klassieke muziek! Jan moet hebben liggen vloeken, daar in die kist. Zo verdomde saai.