Onder de titel “De Medische Omerta” kwam kort geleden een boek uit van de hand van oud hoogleraar interventieradiologie, Jim Reekers over horen zien en zwijgen in de zorg. Een verhelderend boek dat ik met rode oren gelezen heb. Deze moedige dokter heeft het zwijgen doorbroken dat algemeen gebruik is in medische kringen wanneer het gaat om zaken of gebeurtenissen die discutabel zijn of zelfs fout. We kunnen daarin, volgens Reekers, een aantal categorieën onderscheiden.

Ten eerste zijn er fouten door onwetendheid dan wel slordigheid, die in de gewone maatschappij op zijn minst zouden worden aangemerkt als: dood door schuld, of indien minder ernstig, onnodig letsel bezorgend medisch handelen. Zelf heb ik daar een levenslang voorbeeld van mee te dragen. Weliswaar kent de medische stand een eigen tuchtraad die de mogelijkheid biedt aan mensen die menen redenen tot klagen te hebben, maar volgens Reekers worden de leden van het artsenvolkje door het verzwijgen van feiten en valse argumenten beschermd. Als reden hiervoor wordt in uiterst geval aangevoerd dat er op medisch handelen onmogelijk garantiebepalingen kunnen gelden, omdat te veel factoren door de nog vaak onbegrepen complexiteit van de menselijke natuur niet onderworpen kunnen worden aan beoordelingen aangaande wanprestatie. Een heel effectieve dekmantel die volgens Reekers slechts ten dele terecht wordt aangevoerd. Met andere woorden: protectionisme ten onrechte. Hierdoor is en wordt veel mensen onnodig leed berokkend. Onbestraft blijven als regel stomme en door onnadenkendheid ontstane fouten en, erger nog, koppig ontkennen en verzwijgen. Alleen bij opvallende herhaling wordt vaak een carrière elders geadviseerd.

Hiermee zijn we er volgens Reekers echter nog lang niet. De medische wereld verschuilt zich en masse achter de term “wetenschappelijkheid”. In die zin wordt vaak alle handelen bedoeld om ziekte te genezen zoals het volgens de beroepsgroep idealiter behoort te wezen. De termen wetenschappelijk en onwetenschappelijk worden met grote ijver en regelmaat gebezigd door een club, waarover Reekers niet spreekt en die al jaren met een duidelijk fanatisme probeert alles en iedereen die zich lijkt bezig te houden met het bevorderen van de menselijke gezondheidszorg die niet beschikt over een artsenbul neer te zetten als kwakzalver en waar mogelijk het werken onmogelijk te maken: de Vereniging tegen de kwakzalverij. Uiteraard staat alleen de term al in een kwalijke reuk. Kwakzalvers worden geacht lieden te zijn die zich door list en bedrog, gebruik makend van valse beloften te verrijken ten koste van zieke mensen. In werkelijkheid kan ik echter niet ontkomen aan de indruk dat deze vereniging fungeert als een extra waakhond om de medische stand te beschermen met het motto: wat wij niet kunnen of verprutsen mag niemand anders proberen goed te maken anders gaan onze beperkingen zo opvallen. Jullie, amateurs, kwakzalvers kunnen onmogelijk in staat zijn genezing te brengen. Jullie moeten verboden worden. Waarheid in de wetenschappelijke zin dient bewezen te worden door middel van herhaalbare experimenten die altijd een gelijk of overeenkomstig resultaat laten zien. Een stellingname die slechts voor een betrekkelijk klein deel van de werkelijkheid van toepassing is, omdat in de werkelijkheid nooit iets ook maar een fractie van een seconde gelijk blijft en omdat het kenmerk van de echte werkelijkheid nu eenmaal ‘verandering’ is.

Reekers beschrijft in zijn boek echter veel van de eigenlijk corrupte pogingen van onder meer BigFarma om de schijn van wetenschappelijkheid hoog te houden door bijvoorbeeld de beoordelingen van nieuw ontwikkelde medicamenten te laten schrijven door mensen die zij in dienst hebben of die zij extern subsidiëren voor het beschrijven van onderzoeksresultaten. We kennen toch allemaal wel de uitdrukking: Wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Als je belang hebt bij de verkoop van een geneesmiddel dan moet je, gebruik makend van slimme reclametechnieken, veel mensen duidelijk maken dat ze eigenijk ziek zijn en dat juist dit geneesmiddel de enige uitkomst brengt.

Kortom, de medische wereld zit tjokvol met belangenverstrengeling. Prijzen worden met de natte vinger bepaald en er is totaal geen transparantie. Zo zag ik de kosten voor een blindedarmoperatie, een ingreep die ongeveer 20 minuten duurt en wordt uitgevoerd door een chirurg plus assistent plus anesthesist, want je moet tenslotte onder narcose, vervolgens naar de verkoeverkamer tot je weer bij je positieven bent en dan tegenwoordig vaak de zelfde dag naar huis voor een prijsje van € 5049,- . Of er dan nog een opnamedag van tussen de € 400,- en € 900,- wordt berekend weet ik niet, maar dat zou me niet verbazen.

Er wordt geen gespecificeerde rekening gestuurd, de prijzen van zorg en medicijnen gaan elk jaar flink omhoog als ook de premies voor de ziektekostenverzekering.

Wij, zorg gebruikers krijgen totaal geen inzicht in de manier waarop de prijzen bepaald worden. Wel weten we door onderhandse berichten dat sommige specialisten soms jaarlijks meer dan een half miljoen verdienen en dat er daarnaast voortdurend geknepen wordt op de inkomens van de mensen die in de zorg werken en die niet zelf hun prijzen kunnen bepalen. Vandaar de leegloop bij het verzorgend personeel.

Overigens is de basis van het systeem pijnlijk overeenkomstig met de uitspraak die Jozef Göbbels, Hitlers propagandaminister ooit deed: ‘als je wilt dat mensen gehoorzamen moet je ze bang maken’, een beschamende waarheid die we in de achter ons liggende twee jaar pijnlijk hebben ondervonden.

Ik kan iedereen aanraden het boek van Jim Reekers, De Medische Omerta, te lezen, want hij is een moedige oud hoogleraar die hier de rol van klokkenluider op zich neemt, wetende dat hij daarmee het risico loopt een paria in zijn vrienden – en kennissenkring te worden.

Met haar kind zat ze aan de tafel naast ons in het etablissement aan het strand. Het kind, een meisje van een jaar of zes had zo’n computer met een los toetsenbord waarmee ze rustig speelde. Moeder, slank, lang blond haar rond de veertig had voortdurend haar telefoon aan haar oor. Het leek haar maar niet te lukken de persoon te bereiken die ze spreken wilde. Telkens luisterde ze een poosje, om vervolgens weer een nummer in te toetsen.

Na ongeveer een uur leek ze eindelijk iemand te pakken te hebben. Heel af en toe zag ik haar even kort lachen. De bediening kwam vragen of ze nog iets drinken wilde, wat ze met een gebaartje alsof de vraag haar stoorde bevestigde. Even later werd er een glas witte wijn gebracht, waaruit ze een klein slokje nam. Geen moment zag ik haar naar het kind in het stoeltje naast haar kijken. De telefoon vroeg blijkbaar al haar aandacht.

Ik kon niet nalaten te fantaseren wat het verhaal bij deze verveeld, ongerust, geagiteerde moeder en kind situatie zou kunnen zijn. Ik dacht: Hier zit een gescheiden vrouw, aan de kleding en verschijning te zien wel een ietwat luxe vrouwtje uit de betere kringen. Ze heeft één kind overgehouden aan de vorige relatie en nu had ze vanmiddag afgesproken met een nieuwe kanshebber in dit etablissement aan het strand, om niet door bekende gespot te worden. Blijkbaar liet de nieuwe potentiële minnaar echter op zich wachten, want ze probeerde hem voortdurend te bellen.

Het was een dag dat storm en regen het bezoeken van dat riante kustetablissement toch wel tot een opgave maakten en ik vermoed – maar dat hoort natuurlijk bij dat verhaal dat ik verzin – dat die man waarmee ze had afgesproken, naar buiten heeft gekeken en bij zichzelf dacht: ik heb geen zin om voor een vrouwtje dat haar kind mee neemt naar een eerste date me aan de kust vol stuifzand en Kletsnat te laten stormen.

Nou ja, of dat nou allemaal zo gegaan is weet ik natuurlijk niet, maar op een gegeven moment ging ze met het kind naar de andere kant van de ruimte, waar gegeten kan worden. Een poos zag ik ze niet, maar plotseling kwam ze haastig voorbij lopen met de telefoon aan haar oor en verdween in de hal bij de ingang. Het kind moet ze alleen aan een tafel hebben gelaten.

Toen we de zaak verlieten zag ik haar in de hal tegen de voorwand met opgetrokken knieën op de grond zitten. Met een strakke blik hield ze met twee handen de telefoon voor zich uit, somber naar het scherm kijkend.

Hij had eindelijk opgenomen en gezegd dat hij bij nader inzien niet kwam.

Klimaatverandering – Het hele zonnesysteem verandert.

Ga er maar van uit dat de klimaatboeven die met hun leugens jou geld uit de zak kloppen niet willen dat je dit weet.

september 9, 2023

6558

42

PLANETEN en dwergplaneten in het zonnestelsel. De grootte van de planeten is op schaal, maar niet hun relatieve afstand tot de zon. Illustratie: NASA.

De afgelopen jaren is de activiteit van de zon drastisch veranderd. Dit is vooral duidelijk op de buitenplaneten van het zonnestelsel, en Free West Media presenteert een unieke compilatie van de drastische veranderingen die sommige planeten momenteel ondergaan en die de Aarde waarschijnlijk ook te wachten staan, schrijft Freewestmedia.com.

De activiteit van de zon is drastisch afgenomen, wat zonnewetenschappers zorgen baart. De vorige zonnecyclus, cyclus 24, van december 2008 tot december 2019, was de zwakste in een eeuw. De zon bevindt zich momenteel in de actieve fase van de zwakke cyclus 25, dus we kunnen de komende minder actieve jaren meer neerslag en koudere temperaturen verwachten.

Een klein aantal zonnevlekken geeft aan dat de magnetische activiteit van de zon laag is, net als het aantal geladen deeltjes dat de zon uitstoot, de zogenaamde zonnewind. De zonnewind bestaat voornamelijk uit elektronen en protonen en reikt veel verder dan de Aarde, waardoor alle planeten in ons zonnestelsel erdoor beïnvloed worden.

Daarom vult de zonnewind de ruimte binnen het zonnestelsel en is het een belangrijk onderdeel van het “interplanetaire medium”. Het gebied dat gedomineerd wordt door de zonnewind heet de heliosfeer en strekt zich gewoonlijk uit tot ver voorbij de baan van Pluto. Als de zonnewind afneemt, krimpt de heliosfeer. Dit betekent dat de planeten die het verst van de zon af staan het eerst en het meest beïnvloed worden, hoewel de effecten kunnen verschillen van die op Aarde vanwege de verschillende omstandigheden op elke planeet.

De invloed van de zon wordt versterkt door het feit dat veel planeten geen beschermende atmosfeer hebben zoals die van de aarde, dus ondergaan ze aanzienlijke veranderingen in hun magnetische velden, poolverschuivingen, planetaire materialen, atmosferen en klimaten. Planeten met weerpatronen, zoals wolken en stormen, ondergaan dramatische veranderingen die kunnen worden waargenomen en gemeten vanaf de Aarde en de ruimtesondes die de mensheid heeft uitgezonden. Dit is ook iets waar het establishment stilletjes grote belangstelling voor toont, terwijl het grote publiek grotendeels ongeïnformeerd blijft.

Er was de Russische oorlog in Oekraïne voor nodig om de zwendel met “groene” energie bloot te leggen

Dit bewijst meer dan wat dan ook dat de escalerende extreme weersomstandigheden en klimaatveranderingen niet veroorzaakt worden door auto’s, vliegreizen of onze levensstijl. Zelfs de meest vurige klimaatalarmist kan niet geloven of beweren dat mensen of dieren verantwoordelijk zijn voor de veranderingen op Pluto of de planeten in ons zonnestelsel. De zon ontmaskert hun bluf, en daarom proberen ze die wanhopig te negeren – iets waar geen enkele echte klimaatwetenschapper ooit van zou durven denken te doen.

De zon, de planeten en het zonnestelsel ondergaan grote veranderingen, en het publiek is zich daar niet van bewust.

Net nu de Aarde getuige is van het begin van dramatische klimaatveranderingen door de verminderde activiteit van de Zon, worden het hele zonnestelsel en de magnetische velden van alle planeten beïnvloed. Op de planeten in ons zonnestelsel zijn de afgelopen jaren belangrijke en in veel gevallen onverwachte veranderingen begonnen. New Times heeft voor onze lezers een overzicht gemaakt van alle planeten (vanaf de zon naar buiten toe):

Van Mercurius zijn nog geen veranderingen bekend, maar Mercurius is klein en staat het dichtst bij de zon en biedt de beste “bescherming” tegen kosmische straling. Het is logisch dat Mercurius als laatste wordt beïnvloed.

Venus heeft veranderde windsnelheden, 33 procent sneller dan voorheen(!), en haar rotatie is vertraagd. Merk op dat Venus in tegenovergestelde richting draait dan alle andere planeten.

De Aarde heeft een verzwakt magnetisch veld, met de polen die dichter naar elkaar toe bewegen en een versnellende verandering in rotatiesnelheid. Het resultaat is veranderde straalstromen in de atmosfeer, meer bewolking, meer water in de atmosfeer, meer neerslag (sneeuw, hagel en regen), grotere hagel, verminderde zonnestraling, koeler klimaat, extremere temperaturen en luchtdruk, extreem weer, veranderde oceaanstromingen, sterkere en kleurrijkere aurora’s (omdat kosmische deeltjes dieper in de atmosfeer doordringen), en een snel dunner wordende ozonlaag (vooral op het zuidelijk halfrond), actievere vulkanen (er barsten er 50 uit), en waarschijnlijk binnenkort meer en grotere aardbevingen.

DONKERE DAGEN: Biden wil de zon blokkeren, en de gevolgen zijn veel erger dan aanvankelijk gedacht

Mars ondergaat klimaatveranderingen die veel dramatischer zijn dan de veranderingen die tot nu toe op Aarde zijn waargenomen. De Rode Planeet heeft veranderde windpatronen, onverwachte seismische activiteit met een nu actieve mantel(!), en is ook sneller gaan draaien.

Jupiter heeft zijn magnetische veld veranderd, wat leidt tot zichtbaar veranderde weerpatronen en radiogolven. De bekende Rode Vlek, een hogedrukgebied in Jupiters atmosfeer, begint te vervagen. Tegelijkertijd is er een nieuwe verschenen, genaamd “Red Spot Jr.”.

Saturnus heeft andere stormen, met een cyclische superstorm die tien jaar eerder dan gepland plaatsvindt.

Uranus heeft recordbrekende stormen en aurora’s (noorderlicht).

Neptunus heeft een sterke storm die in de tegenovergestelde richting van normaal beweegt, veranderde aurora’s (noorderlicht) en een verschuiving/tip van 90 graden van de polen van de planeet! De eerste en laatste van deze veranderingen kunnen duiden op een voortdurende poolverschuiving. De wolken zijn ook verdwenen sinds de zwakke Cyclus 25 in 2019 begon. NASA heeft dit jaar een reden bedacht: Het is de zon… terwijl ze tegelijkertijd beweert dat de zon de bewolking op Aarde niet kan beïnvloeden.

DE ZON CONTROLEERT WOLKENONTWIKKELING, zegt NASA… op Neptunus. Dit werd onthuld in een rapport dat op 17 augustus werd vrijgegeven en op de website van het ruimteagentschap werd gepresenteerd onder de titel “Neptune’s Vanishing Clouds Linked to the Solar Cycle. Op beelden van de Hubble ruimtetelescoop zijn sinds 1994 veranderingen in de bewolking van de planeet te zien, maar pas nu realiseerden de “experts” zich dat dit aan de zon lag. Screenshot: NASA.

Pluto heeft een ineenstorting van zijn atmosfeer meegemaakt!

Het is de moeite waard om op te merken dat deze veranderingen van buiten naar binnen in ons zonnestelsel lijken te gebeuren. Dit wordt verklaard door het feit dat verzwakte zonneactiviteit eerst merkbaar wordt aan de buitenste uithoeken van het zonnestelsel, waar de invloed van de zon al het zwakst is. Uiteindelijk wordt het te zwak om de voorheen normale magnetische velden in stand te houden en de bescherming die ze bieden tegen kosmische straling vanuit het melkwegstelsel. Op dat moment kunnen we veranderingen in het weer en de magnetische velden van de planeten waarnemen, iets wat we op Aarde al kunnen zien.

De opkomst van Thunberg werd vanaf het begin door camera’s begeleid

Zelfs het sterrenstelsel zelf heeft een overkoepelend en cyclisch magnetisch veld dat invloed heeft op de zon, die aanzienlijke veranderingen begint te vertonen in haar magnetische veld en chemische processen in de corona (de “atmosfeer” van de zon). We zien hierdoor ook veranderingen in het zonnestelsel zelf, waaronder een toegenomen opeenhoping van ruimtestof, vooral in de buurt van de zon. Dit laatste punt is zeer alarmerend en iets waar New Times in de toekomst verslag van zal doen.

Concluderend is het duidelijk dat deze dramatische veranderingen in ons zonnestelsel nauwelijks veroorzaakt worden door door de mens geproduceerde kooldioxide-uitstoot of koeienvlaaien, maar eerder door de gemeenschappelijke noemer van alle planeten: de zon. Daarom worden deze sensationele veranderingen op de planeten in ons zonnestelsel, die wetenschappers hebben verrast en geschokt en die zeer interessant ruimtevaart- en wetenschapsnieuws zouden kunnen worden, niet met het publiek gedeeld.

Onderzoeksbronnen van New Times beweren dat NASA het nog steeds gedeeltelijk bij het verkeerde eind heeft, omdat zij dit jaar beelden hebben gezien die niet overeenkomen met NASA’s nieuwe rapport. We zullen in de toekomst verschillende van hun zeer interessante observaties en onthullingen met onze lezers delen.

Dit is de cover van mijn eerste sciencefiction roman. Ik heb dit boek zelf voorgelezen voor de audioversie evenals nog 28 andere boeken die ik succesievelijk hier zal tonen. Helaas kun je met het pijltje in het rode cirkeltje niet een stukje proefluisteren. Dat kan wel als je naar de site van Luisterrijk gaat en mijn naam: Peter van Oosterum intikt.

Eerlijk gezegd hoop ik dat je dat doet want het is een spannend verhaal.

Ik ben iemand die ziet, begrijpt en waarschuwt. Dat is van tijd tot tijd buitengewoon irritant voor mijn vrienden en bekenden. Ik wil evenwel de risico’s evalueren van het omgaan met iemand zoals ik. Zijn die er dan? Ja natuurlijk, alles wat je in het leven ontmoet brengt risico’s met zich mee.

Goed dan: ik zie, begrijp en waarschuw.

1. Stel: het klopt waarvoor ik waarschuw en je hebt ook nog naar me geluisterd omdat je vond dat ik wel eens gelijk kon hebben. Dan ben je in elk geval een gewaarschuwd mens en telt, zoals het spreekwoord zegt voor twee.
2. Stel: er klopt geen spat van mijn waarschuwing, terwijl jij naar me geluisterd hebt. Dan heb ik mij in jouw ogen zwaar vergist, maar verder is er gelukkig geen man overboord.
3. Stel: Het klopt waarvoor ik waarschuw en je hebt niet naar me geluisterd, dan heb je waarschijnlijk spijt of schade, of allebei.
4. Stel: er klopt niets van mijn waarschuwing, maar je hebt gelukkig ook niet naar me geluisterd. Niets aan de hand, toch? Gewoon uitlachen die man.

Logisch redenerend met de bovenstaande vier punten in gedachten is mijn conclusie dat luisteren naar iemand en die persoon precies even serieus nemen als je zelf genomen wilt worden eigenlijk de minste risico’s oplevert.

Goed, dan nu even over de toestand in de wereld van dit moment. Ik geef hier mijn mening zoals ik op dit moment die toestand inschat. Het is mijn bedoeling dat je erover gaat denken en praten, want stel dat je mijn inzicht deelt dan kan praten erover bij heel veel mensen een stuk bewustwording te weeg brengen waardoor mensen de opzet van het moment zoals die gecreëerd is door de grote machten op deze wereld gaan doorzien, waardoor die opzet mogelijk kan mislukken.

Visie:

De oorlog die op het ogenblik in Oekraïne woedt is natuurlijk voor de Oekraïners verschrikkelijk. Deze oorlog is evenwel bewust uitgelokt en wordt ook om in toenemende mate onzinniger redenen op gang gehouden, omdat de hele oorlog bedoeld is als een afleidingsmanoeuvre voor wat de grote machten op de wereld achter de schermen proberen te regelen.

Omdat onze aandacht wordt getrokken naar die zinloze – en tienduizenden levens kostende oorlog, zijn de meeste westerse regeringen bezig in opdracht van de wereldelite ons de meest onzinnige dingen door de strot te duwen met als doel te komen tot een veel kleinere slaafs volgzame mensheid die leeft op een manier waardoor de elite zich verder kan verrijken.

Voor mijn hierna volgende beweringen zijn bewijzen te over, maar erger nog de bewijzen die moeten ondersteunen wat er aan idiote maatregelen worden getroffen staan in een gesloten front aaneen en zijn niet toegankelijk voor overtuigende bewijzen van het tegendeel, die er overigens door wetenschappers van naam in ruime mate voorhanden zijn.

Goed

Ik zie, ik begrijp, en ik waarschuw.

Het klimaat verhaal is een leugen en de volgelingen staan niet open voor de overvloed aan tegenbewijzen. Ook is het een verdienmodel waaraan we allemaal meebetalen zonder dat we ooit resultaten zullen zien, omdat we ongemerkt betalen voor bedoelingen die nooit uit zullen komen.

Het stikstofverhaal is een leugen en de volgelingen houden allerlei noodzakelijke ontwikkelingen tegen en brengen bovendien onze voedselzekerheid in gevaar ten gunste van een geplande industrialisering ter bereiding van goedkoop synthetisch voedsel, waaraan bovendien allerlei de geestelijke en lichamelijke toestand beïnvloedende stoffen, als mede medicijnen kunnen worden toegevoegd waarop wij geen invloed meer hebben en die we derhalve onmogelijk kunnen willen.

Het CO2 verhaal is een leugen en de volgelingen proberen op deze wijze het klimaat voor plantengroei op Aarde ongunstig te beïnvloeden in samenhang met de in het vorige punt beschreven doel ons wereldwijd te dwingen synthetisch voedsel te gebruiken, waardoor we zeker geen baas in ons eigen leven meer zullen zijn.

Dit alles ten gunste van een kleine groep puissant rijke mensen die, zoals blijkt, niets ontziend en totaal uit het meest uitgesproken eigenbelang ons gewone mensen alles willen afnemen wat het leven als mens de moeite waard maakt en ons als een uitzichtloze massa vee willen onderhouden tot hun eigen voordeel.

Ik heb in dit weblog vaker waarschuwingen geschreven en ik moet zeggen: ik ben nu 83 en ik heb voor een belangrijk deel bewust de tweede wereldoorlog meegemaakt, vooral ook om dat ik vanaf mijn vijfde jaar moest leven onder het wispelturige en soms beangstigende regiem van een oorlogsvader, maar een zwaardere dreiging van hopeloze uitzichtloosheid als vandaag heb ik nog niet meegemaakt. Ik zeg dan ook: mensen wordt wakker voor het te laat is.

Och ja, vergeet ik nog bijna de prikken. Daar gaan ze voorlopig nog mee door, maar ze stoppen het niet bij de overigens nutteloze griepprikken. Het was in eerste instantie zo dat 80% van de prikken helemaal niets deed en 20% een potentieel moordwapen was met een uitgestelde werking want ja, de elite vindt dat er te veel van ons zijn. Hoe die verhouding nu bij de nieuwe griepprikken is weet ik nog niet, al moet je wel bedenken dat de toevoegingen die in al die prikken zitten (de adjuvans) erg schadelijk voor je kunnen zijn en een mogelijke verklaring vormen voor het steeds vaker voorkomen van de ziekte van Alzheimer.

Hoeveel mensen kennen hem inmiddels niet, of kennen… ze hebben een beeld en een oordeel over deze multimiljardair. Uiteraard denken wij meestal dat mensen die zo rijk zijn dat vast niet op een eerlijke, vriendelijke en menslievende manier geworden zijn. En meestal is dat ook zo.

Vroeger, in de tijd dat hij Microsoft ontwikkelde – liet ontwikkelen kan ik waarschijnlijk beter zeggen – ging het verhaal dat hij ooit met een vriend samen in de garage van zijn ouderlijk huis was begonnen. Wij zien dan een doorsnee Amerikaans gezin voor ons, wonend in een huis waar inderdaad een garage bij is. Niemand zal snel op het idee komen dat Gates uit een zeer welgestelde en ook invloedrijke familie kwam. De partner waarmee Bill het Microsoft avontuur begon heeft hij volgens de verhalen overigens op een tamelijk onelegante manier geloosd toen de zaak succesvol begon te worden, een daad waarin we natuurlijk gemakkelijk het verwende rijke jongetje herkennen, die alles lekker voor zichzelf wil houden.

Belangrijker om iets van het streven van deze man te begrijpen is echter het nest waaruit hij kwam. Beide ouders waren zeer invloedrijke mensen die in Amerika een belangrijke rol speelden. Meer nog echter is het van belang te weten dat Bill opgroeide in een omgeving waar het trans-humanistische gedachtegoed een overheersende rol speelde. Het is nu belangrijk om te begrijpen wat deze filosofie in grote lijnen inhoudt.

1. De trans-humanisten zijn van mening dat de evolutie, ook wel de natuurlijke ontwikkeling van de mens klaar is en dat derhalve ontwikkelingen van en in onze soort die tot enige verbetering kunnen leiden niet te verwachten vallen.
2. Om deze reden menen de trans-humanisten dan ook dat er ter verbetering van de menselijke soort op technische en medische wijze kan en moet worden ingegrepen.
3. Tevens menen de trans-humanisten dat er veel te veel van onze soort op de wereld zijn. Enkele jaren geleden was er op een heuvel in de Amerikaanse staat Georgia een enorm stenen monument geplaatst, waarop een tekst gebeiteld stond die onder andere stelde dat de wereldbevolking zou moeten worden teruggebracht naar vijfhonderd miljoen. Dat is een zestiende deel van het aantal mensen dat nu op Aarde leeft.

Volgens de opvattingen van deze mensen, waarbij dus ook Bill Gates hoort, zal er dus alles aan gedaan moeten worden om de bevolking te verminderen. Overigens is dat monument door blijkbaar verstandige slopers vernietigd.

Navrant is nu wel het feit dat de God in de Bijbel, de God van het Oude Testament, ook genoeg kreeg van onze soort en het experiment Aardmens wenste te beëindigen. Er waren allerlei plagen, ziektes misoogsten en noem maar op, maar de meest rigoureuze poging was toch wel de zondvloed, die bedoeld was om de hele mensheid in één keer te verdrinken.

Natuurlijk hebben de trouwe Bijbel aanhangers allerlei aanvaardbare excuses voor die oudtestamentische God, maar gelukkig waren er anderen, die waarschijnlijk hadden geholpen met veel liefde en toewijding om onze soort te ontwikkelen die moedig tegen hun baas ingingen –het verhaal van Noach, dat mogelijk een veel technischer verhaal is geweest dan de schrijvers van de Bijbel konden begrijpen – waardoor er in elk geval genoeg van onze soort overbleven om weer tot een flinke bevolking uit te groeien.

Ik keer weer terug naar Bill Gates. In het huidig wereldgebeuren kan hij gezien worden als dienend en meewerkend aan het trans-humanistische gedachtegoed dat zijn podium heeft gevonden in het W.E.F., het Wereld Economisch Forum onder leiding van Klaus Schwab.

Ogenschijnlijk komen er mooie, menslievende geluiden uit die club, maar in werkelijkheid behelzen de daar gedebiteerde meningen een weergave van de wensen van de kleine groep die eigenlijk de steenrijke wereldelite vormt en die nu een heel bedrieglijke en vaak goed gemaskeerde poging doet om onze wereld te veranderen in een lusthof die slecht hen ten dienste staat en waarin de nog resterende kunstmatig aangepaste en niet tot de elite behorende mensen een dienende, waarschijnlijk slaafse en uitzichtloze rol mogen vervullen in een leven dat duurzaam heet, omdat er niets meer aan te veranderen valt. Kortom, de wereldelite is nu na al het geld verdienen met oorlog voeren en financieren eindelijk toe aan rust. Soldaten die als kanonnenvlees kunnen dienen zijn niet meer nodig en hoeven derhalve ook niet meer geboren te worden.

We hebben gezien, als we tenminste goed hebben opgelet en ook durfden geloven wat we zagen, dat de zogenaamde corona pandemie helemaal geen pandemie was, maar een uiterst bedrieglijke manier om mensen zo bang te maken dat ze gevaarlijke en zogenaamd ongeteste injecties namen. Heel slim deed de elite dat. BigFarma maakte 20% van de injecties gevaarlijk en zelfs dodelijk, zodat 80% van de geprikte mensen konden zeggen: ‘gevaarlijk, hoe kom je erbij? Ik heb nergens last van gehad.’ Een doortrapt truukje van Bill Gates.

Je kunt natuurlijk niet iedereen na de prik dood laten vallen of onvruchtbaar maken. De meeste mensen moeten denken dat de prik hen beschermt. Maar intussen is er een zodanige oversterfte dat de wereldelite waarschijnlijk al in de handjes zit te wrijven en tegen elkaar onder het genot van een slokje of een prikje adrenochroom zegt: ‘Goeie truc van Bill toch? Zo begint het lekker op te ruimen. Maar wat is er nog allemachtig veel te doen voordat we eindelijk rust op deze aardkloot krijgen. Nou ja, met onze adrenochroom industrie kunnen we gelukkig zelf nog veel arme kinderen uit hun lijden helpen. Wat is het leven toch prachtig.

Nou ja, zum Kotzen.

Onderstaande alinea haalde ik van het internet. Cellen die een kwaadaardige transformatie ondergaan, moeten replicatieve senescentie en uiteindelijke celdood, geassocieerd met progressieve telomeerverkorting die optreedt door opeenvolgende celdeling, omzeilen. Om dit te doen, reactiveren kwaadaardige cellen telomerase om hun telomeren uit te breiden en cellulaire onsterfelijkheid te bereiken, wat een “kenmerk van kanker” is. Hier bespreken we de telomeerafhankelijke en -onafhankelijke functies van telomerase bij kanker, evenals het potentieel ervan als biomarker en therapeutisch doelwit om kankerpatiënten te diagnosticeren en te behandelen.

Bovenstaand stukje haalde ik van het internet. Ik ben altijd nieuwsgierig naar het proces dat in werking treedt als er sprake is van kanker. Bij deze ziekte hebben we te maken met ongewenste en ongebreidelde celgroei. Hoe kan dat nu gebeuren? Een heel belangrijk woord dat ik steeds weer tegenkom is “telomerase”, een enzym dat bij ons voornamelijk in de geslachtscellen voorkomt en dat er daar voor zorgt dat de productie van spermacellen en eicellen op gang blijft. Speciaal bij de man is duidelijk dat er tijdens de geslachtsrijpe periode in het leven miljarden van deze celletjes geproduceerd worden.

Nu weten we dat een mens bij de conceptie de heft van het DNA van zijn moeder en de andere helft van zijn vader krijgt. En in dat woord ‘helft’ ligt nu het probleem en misschien in de toekomst ook wel de oplossing. De eicellen en spermacellen bevatten namelijk een over de hele lengte gespleten DNA molecuul. Immers, bij de bevruchting komen die helften – een van de moeder en een van de vader – bij elkaar om samen die prachtige dubbele helix te vormen die ons DNA molecuul vormt. In die geslachtscellen zorg het enzym telomerase ervoor dat er perfecte ‘halve’ uiteinden (telomeren) worden gemaakt zodat de overvloedige en daar ook noodzakelijke voortgaande reproducerende celdelingen altijd maar doorgaan.

Die over de lengte gedeelde halve telomeren zijn natuurlijk niet geschikt als uiteinden van de complete dubbele DNA strengen. In onze gewone lichaamscellen blijkt dat soort halve telomeren aanleiding te kunnen vormen voor ongebreidelde groei.

De vraag is nu: hoe komt het nu dat gewone, normale, gezonde lichaamscellen van die rare over de lengte gespleten halve telomeren maken, waardoor ze kans maken straks kankercellen te worden. Mijn antwoord daarop is – daarin ben ik eerlijk – door mij verzonnen en nooit onderzocht. Het is dus een onbewezen theorie, maar daarom niet onlogisch.

Ik vermoed dat bij de afnemende seksuele activiteit die bij de meeste mensen te constateren valt de productie van het enzym Telomerase in de geslachtscellen geen gelijke tred houdt. Met andere woorden, dat enzym is daar overvloedig en niet meer nodig in productie en kan daardoor gewoon via de bloedbaan in de rest van het lichaam komen. Het dichtste bij is dan natuurlijk bij de man de prostaat, de klier die zorgt voor de transportvloeistof voor de spermacellen en bij de vrouw de tegenhanger van de prostaat, de baarmoeder. En juist in die organen zien we zich heel vaak kanker ontwikkelen. Mijn onbewezen theorie betreffende de oorzaken van in ieder geval deze vormen van kanker berust dus op de overproductie van niet meer noodzakelijke telomerase, waardoor ongeschikte rare halve telomeren de ongebreidelde celgroei doet ontstaan.

Eigenlijk bekruipt mij bij een ziekte als kanker een vreemd gevoel, een gevoel van afscheiding. Een deel van de totale georganiseerde eenheid ‘Mens’ begint voor zichzelf, treedt op als een parasiet. Van symbiose in de zin van een gemeenschappelijk belang is geen sprake. De kanker bereidt zich uit, begint overal in het lichaam waar daarvoor de gelegenheid is het ene na het andere filiaal, bekend onder de naam metastase (uitzaaiing). Het is onwijs en derhalve destructief. Het zou gezien kunnen worden als een domme en derhalve heilloze concurrentiestrijd. De kanker groeit ten koste van het lichaam dat hem voedt. Er valt dus slechts tijdelijke winst te behalen. Daarom kun je kanker ook wel zien als een leger van opstandelingen zonder visie, een leger dat onbeheerst de eigen noodzakelijke bronnen vernietigt en daarmee het leven van de gastgever beëindigt, hooligans eigenlijk.

Nu hoop ik in al het bovenstaande enige instemming te hebben bewerkt met mijn idee dat de verkeerde telomerase die geschikt is om halve telomeren te doen ontstaan die op hun beurt weer kunnen leiden tot ongewenste en niet meer te controleren celgroei minstens als ongewenst is te bestempelen. En dat laatste brengt mij in dit betoog nu bij het kweekvlees.

Jaren is er geëxperimenteerd om te zien of het mogelijk zou zijn om in een industriële omgeving spiercellen tot groei te laten komen.

Nu hebben spiercellen, net als veruit de meeste levende cellen een beperkte groeimogelijkheid. Na elke deling van de cel breekt er een telomeer af en aangezien gewone niet geslachtscellen geen telomerase maken raken de telomeren na verloop van tijd op en dat is dan het einde van de reproductieve groei.

Als je nu echter met de telomerase zoals die in de geslachtscellen wordt geproduceerd de gewone spiercellen gaat bewerken – een niet heel simpel proces, maar het lijkt toch te werken – dan gaan die spiercellen alsmaar door met groeien. Het gaat er dan uitzien als vlees, het gaat ruiken als vlees, het gaat smaken als vlees en erger nog, het gaat straks worden verkocht als vlees. Ja, en dan hebben we zonder dat we het kunnen zien, zonder dat we het kunnen ruiken, zonder dat we het kunnen proeven te maken met (kweek)vlees waarin telomerase zit dat onze eigen trouwe lichaamscellen kan verleiden tot onbeheersbare groei, kankervorming dus. Ik geloof namelijk nooit dat de kweekvlees industrie ervoor gaat zorgen dat er geen telomerase voor halve telomeren meer in hun produkt zit voor het naar de winkel gaat. Niemand ziet het, ruikt het of proeft het, toch?

Ik zeg: ik weet dat dit hele verhaal weliswaar op bestaande kennis berust, maar nooit bewezen is, maar toch zeg ik: KWEEKVLEES, NIET ETEN.

Een afgeleid verhaal, geïnspireerd op de schepper die zijn eigen schepping ging verheerlijken, er verliefd op werd en niet kon komen tot het loslaten. Kijk nou toch hoe mooi deze mythologische figuur ons weer ideeën aanreikt die zouden kunnen dienen tot het vinden van oplossingen maar ook het creëren van wereldwijde ellende op een manier die sterk doet denken aan datgene wat we al duizenden jaren aan het doen zijn. Tja, wat is dat dan? Nou bijvoorbeeld met een grote boog om heilige huisjes heenlopen en nooit willen begrijpen wat echt er staat.

Voor heel veel Christelijke mensen is de Bijbel een boek dat letterlijk genomen en geloofd moet worden. Dat doen ze echter niet. Veruit de meeste van die mensen geloven wat hen door kerk en opvoeding is voorgekauwd. Zij lezen en interpreteren dus niet zelf. Ik geef een voorbeeld waarbij ik letterlijk aanneem wat er staat, daarmee ongetwijfeld de afkeer van de Christelijke gemeenschap op mijn hals halend: “God schiep de mens naar zijn beeld en gelijkenis.” Dat staat letterlijk in de Bijbel en zou dus geloofd moeten worden. Omdat ik niet zo’n Christelijke opvoeding heb gehad neem ik dat citaat letterlijk en concludeer: De mens, dat slaat dus ook op mij. Ik mag dus zeggen: “en God schiep mij naar zijn beeld en gelijkenis.” Ja, wacht nou even, ik zie er dus net zo uit als de God uit de Bijbel… Nee, brave traditionele Christen, begin nou niet te zeuren van zo is het niet bedoeld, want dan had het maar anders opgeschreven moeten worden. Ik wil dit citaat gewoon letterlijk nemen. Dat moet toch volgens jullie, letterlijk geloven wat er staat?

Al moet ik toegeven dat er dan bij mij natuurlijk toch wel een paar vragen rijzen. Tja, het lijkt er sterk op dat er een soort mens of misschien meerdere van dat soort mensen waren die blijkbaar een nieuw soort mensen nodig hadden. Waarom? Nou wat denk je van slaafjes…nou vooruit knechtjes dan.

Gelukkig geeft het levenswerk van de wetenschapper Zecharia Sitchin, de analyse van de oudste geschreven teksten ter wereld, de kleitabletten uit de Soemerische beschaving, een heleboel duidelijkheid. De kennis die hieruit te putten valt is grotendeels gemakkelijk via het internet te vinden. Daar wordt duidelijk gesproken van een volk dat met toestellen uit de hemel kwam en een belangrijke leidende rol vervulde voor de wezens – mensen dus – die ze gemaakt hadden. Je kunt het natuurlijk ook allemaal naar de prullenbak verwijzen en vasthouden aan je eigen onwrikbare geloofsovertuigingen. Daar ga ik gelukkig niet over.

Tja, waarom ben ik nou uitgerekend met Pygmalion begonnen? Dat heeft te maken met de bezetenheid en de onbespreekbare affiniteit met het eigen werk dat zo kenmerkend is voor niet alleen vele kunstenaars, maar ook voor veel mensen die lang en ingespannen een doel nastreven. Zij hanteren standpunten als: het is waar en alle moeite waard en het moet behouden blijven omdat het… nou ja, vul maar in.

Als je trouwens die Bijbel leest – en dat heb ik gedaan, van kaft tot kaft – dan vind ik persoonlijk het Oude Testament het interessantst. Dat is ook de reden dat ik over de Griekse Pygmalion ben begonnen, die helemaal verliefd werd op zijn eigen schepping. In het Oude Testament komt namelijk meermaals een situatie voor dat die God, die dus volgens mij gewoon een soort mens was, en ook nog al een kort door de bocht achtig type, besloot om het experiment Aardmens als mislukt te beschouwen en derhalve te vernietigen. Nou ja, het verhaal van de zondvloed en de Ark van Noach kent iedereen. Maar daar komt dus het Pygmalion principe om de hoek. Noach en de zijnen hadden met zoveel liefde en toewijding die nieuwe mens gemaakt dat ze het experiment met alle geweld wilden redden. Dat allegorische verhaal van die ark zal mogelijk technisch een stuk ingewikkelder in elkaar gezeten hebben. Waar het in wezen op neer komt is dat ze de baas te vlug af moesten zijn om te redden wat er te redden viel, terwijl de baas met behulp van waarschijnlijk atoombommen en een boel kunstmatig opgewekt natuurgeweld (denk tegenwoordig aan H.A.A.R.P.) meer dan genoeg had van wat hij als een mislukking ervoer. Waar het op neer komt is dat er voldoende werd gered om het voortbestaan van onze soort veilig te stellen

Ach weet je, als het over scheppen gaat denk ik nog vaak aan mijn vader. Hij was kunstschilder gedurende de laatste dertig jaar van zijn leven. Hij wist heel goed dat niet elk doek dat hij schilderde een succes was. Zo’n doek bleef dan een poosje in een van de wandrekken in zijn atelier staan. Als hij dan even geen nieuw doek wilde gebruiken en het doek had de juiste afmetingen dan kwastte hij grondverf over de mislukking heen en schilderde er een nieuw tafereel overheen.

Een schepping vernietigen kan best ook wat minder gramstorig en gewelddadig

denk ik dan.

Rockefeller, oliemiljardair, ontdekte meer dan een halve eeuw geleden dat er van olie ook medicijnen konden worden gemaakt. Dus regelde hij dat de wereld ging geloven dat alle geneesmiddelen die niet van olie werden gemaakt het stempel “KWAKZALVERIJ” kregen. Deze KWAKZALVERIJ werd strafbaar. Dat was beter voor de winst van de farmaceutische industrie. Hij begon universiteiten te financieren  – eerst in Amerika – later ook hier waar de studenten medicijnen studeerden, in plaats van geneeskunde zoals vroeger.

De farmaceutische industrie, die ook wel BigFarma wordt genoemd heeft natuurlijk helemaal geen belang bij gezondheid. Stel je voor zeg, iedereen gezond. Dan kan BigFarma alle miljardenwinsten verder wel vergeten. De meeste middelen die ze maken zijn ook onderhoudsmiddelen. Je bent bijvoorbeeld een diabetespatiënt. Nou dan kan het zijn dat je voor de rest van je leven insuline toegediend moet krijgen. Paar keer per dag spuiten. In dat geval is BigFarma wel zo handig om het allemaal voor jou een beetje prettiger te maken. Je kunt tegenwoordig pompjes krijgen die je insuline in je bloed meten en dan automatisch toedienen wat je nodig hebt. Je hebt er bijna geen omkijken naar. Maar ja, het is wel weer een beetje duurder dan gewoon spuiten en meten met vingerprik en stripjes, wat trouwens ook al niet goedkoop was. Maar ja, wat moet je hè? Het is spuiten of sterven.

Door sommige politieke partijen, die doorgaans ook maar wat wervende teksten voor het publiek wauwelen, wordt weleens geroepen dat gezondheid een recht is. Dat is natuurlijk flauwe kul, waarop zou een dergelijk recht gebaseerd moeten zijn. Moet je dan soms je vader en moeder voor de rechter slepen als je met een erfelijke afwijking geboren bent? Dat is natuurlijk onzin. In sommige streken op de wereld, bijvoorbeeld in het oude China, betaalden de mensen hun dokter zolang ze gezond waren. Bij ziekte hield de betaling op totdat de gezondheid hersteld was. Ach, we moeten maar accepteren dat ziekte een verdienmodel is, hoewel die gedachtegang wel een paar lelijke mogelijkheden opent.

Laat ik nu eens bij mezelf beginnen. Uit mijn eerste huwelijk uit 1963 kreeg ik twee kinderen, meisjes. Allebei hadden ze Cystic Fibrosis, de zogenaamde taaislijmziekte. Mijn oudste dochter overleed op 36 jarige leeftijd in 2000. Mijn jongste dochter is nu 51 en zij maakt het mee dat er enkele effectieve middelen zijn ontwikkeld voor patiënten met die ziekte. Daardoor heeft mijn dochter een beter leven, kan beter ademhalen en voelt zich een stuk prettiger. BigFarma weet natuurlijk dat zij, net als alle andere patiënten met die erfelijke ziekte zonder één van die paar middelen die er dan tegenwoordig zijn, gewoon sterven. Ze stikken namelijk letterlijk. Nou, let op, BigFarma die al miljarden verdient aan alles wat de dokter voorschrijft en verder aan alles wat je gewoon kunt kopen, heeft voor deze betrekkelijk kleine groep van mensen met die taaislijm ziekte nu toch een middel. Gelukkig zijn er dus niet zo veel van die patiënten, want BigFarma rekent voor het gekochte recht om verder te mogen leven € 196.500,– per jaar.

Nooit zul je bij grootverdiener BigFarma een gedachtegang tegenkomen als: ‘Ach mensen luister, we hebben hier te maken met een kleine en ook slinkende bevolkingsgroep. Laten we hier nu eens heel coulant in de prijsbepaling zijn. Door de bewustwording van de geboortekansen worden tegenwoordig er bijna geen nieuwe taaislijm kindjes meer geboren. Dus kom, vooruit, niet lullig doen. Dit kan best een keer ver onder de kostprijs.

Maar nee, dat gebeurt niet. Per slot van rekening blijkt ook in de vroeger zo nobele wereld van de geneeskunde, sinds de studie medicijnen heet, dat winst altijd weer belangrijker is dan mensen.

Ik zou BigFarma een advies willen geven – niet dat ik ook maar in de verste verte de hoop koester dat er naar mij geluisterd wordt hoor – Neem als het moet, geef als het kan.

Niet gebeurd

Zoals de voorspelling van de VN in 1989 dat complete landen van de aardbodem zouden verdwijnen als we global warming niet voor 2000 zouden omkeren. Is niet gebeurd.

Of zoals de voorspelling in 2004 dat Europese steden in 2020 verzwolgen zouden worden en megadroogtes zouden leiden tot miljoenen sterfgevallen. Niet gebeurd.

Of zoals de voorspelling in 2004 dat Britse kinderen niet meer zullen weten wat sneeuw is. Sneeuw hield Groot-Brittannië vorig jaar nog in de greep. Niet gebeurd dus.

Of zoals de voorspelling van prins Charles in 2009 dat we slechts acht jaar hebben om de aarde te redden. Veertien jaar later gaat het nog altijd prima met de aarde. Niet gebeurd.

Of zoals de voorspelling van Al Gore in 2007 dat de Arctische zomer in 2013 ijsvrij zou zijn. Niet gebeurd.

Of zoals de voorspelling van de Amerikaanse marine in 2013 dat de Noordpool in 2016 ijsvrij zou zijn. Niet gebeurd.

Wie mat de temperatuur 120.000 jaar geleden?

Op Antarctica daalde het kwik deze maand tot -83,2 graden Celsius, de laagste temperatuur sinds 2017. Global boiling.

De media beweren dat de bosbranden op Rhodos het gevolg zijn van klimaatverandering, terwijl ze in werkelijkheid zijn aangestoken door mensen.

Diezelfde media beweren dat juli 2023 de warmste maand in 120.000 jaar is. Wie mat de temperatuur 120.000 jaar geleden? Homo erectus?

Monsterlijke apocalyps die nooit zal komen

De media waarschuwden op 18 juli dat het die dag op Sardinië 46 graden kon worden. Het werd niet warmer dan 40 graden. De media schreven dat het in Rome 15 dagen achter elkaar warmer dan 40 graden kon worden. Niet gebeurd.

Ze kunnen niet eens het weer voorspellen. Geen enkele voorspelling over het klimaat komt uit. Ondertussen mogen hysterische alarmisten kinderen traumatiseren en paniek zaaien over een monsterlijke apocalyps die nooit zal komen.

Global boiling??????????

Wat dan helaas weer wel is gelukt is dat er door het gedram van de WHO, die ook bij de Verenigde Naties hoort, door de misdadige en opzettelijke gifprikken enkele miljoenen mensen gedood zijn. Geloof jij nou echt nog dat de organisatie van de Verenigde Naties deugt, of is die club inmiddels overgenomen door rijke graaiers?