Vroeger had ik een vriend die een tandartsenpraktijk had. Op een keer vertelde hij een bijzonder sneu verhaal. Bij hem in de praktijk was een jong pasgehuwd echtpaar binnen gekomen met een heel verdrietig verhaal. De jonge vrouw – ik vermoed dat het om mensen ging uit conventionele kring die de huwelijksdaad tot de huwelijksnacht hadden bewaard – knarste in haar slaap zo hard met haar tanden dat haar even jonge bruidegom het lawaai moest ontvluchten en in de logeerkamer moest gaan slapen. Heel begrijpelijk dat dit lawaai verstorend op de nachtrust werkt, maar bijzonder sneu als dit een pasgehuwd stel betreft. Mijn vriend vroeg mij of ik daarover wellicht een bruikbaar idee had. Ik zei ‘ja’ daar is wel iets aan te doen.
Tja, wat is de oorzaak van dat knarsen met de tanden? Welnu, de diepere oorzaken kunnen psychologisch van aard zijn. Een feit is echter dat in de slaap en de daar vaak ook bij horende droom mensen de kaken op elkaar klemmen. Hoe vaak kan het op de dag niet gebeuren dat je geërgerd of kwaad of zelfs bij inspanning je kaken opeen klemt. Zeggen we niet heel vaak tegen elkaar als er iets moeilijks moet gebeuren: ‘zet maar even je tanden op elkaar’. Nou ja, daar heb je het al. Maar sommige mensen doen dat letterlijk als ze slapen en dan worden die grote kauwspieren eerst heel moe. Maar als het maar doorgaat gaan ze verkrampen en blijven ze zich spannen en dan, ja, dat begin je vanzelf te tandenknarsen. En wat is kramp nou precies? Kramp is dat een spier zo lang gespannen is dat hij zoveel afvalstoffen maakt dat hij het niet meer kwijt kan. Dan blijft een spiet gespannen en als het toevallig je beide kauwspieren (de grote masseters) zijn dan verkrampen je kaken en kun je gaan knarsen. Het kunstje dat hieronder beschreven wordt is bedoeld om de bloedtoevoer naar die spieren tijdelijk te verminderen zodat de afvalstoffen, meestal melkzuur, kunnen afvloeien. Nu weet ik dat er allerlei technische oplossingen zijn in de vorm van gebitsprothesen die gedurende de nacht moeten worden gedragen, een soort plaatjes die de afstand tussen de kaken vergroten, wat inderdaad spanningsverminderend werkt. En nu wil ik natuurlijk niet al die goedbedoelende techneuten in de weg lopen c.q. het brood uit de mond stoten. Mijn werkwijze is evenwel anders. Ik demonstreer en leer mensen daarmee hoe ze zichzelf kunnen helpen om binnen de kortste keren van het hinderlijke en vooral ook schadelijke geknars af kunnen komen. Eigenlijk had ik al veel eerder dit eenvoudige kunstje hier moeten beschrijven. Eigenlijk is het heel simpel al moet ik zeggen dat het in het begin wel een beetje pijn doet. Nou ja, dat moet je er dan maar voor over hebben. Het gaat als volgt:
- Je steekt je rechterduim links in je mond tussen je kiezen tot je niet verder naar achteren kunt. Je duim zit dan aan de binnenkant van je grote kauwspier. Leg nu aan de buitenzijde je wijsvinger tegen je wang en voel dat die grote kauwspier tussen je duim en je wijsvinger in zit. Knijp nu je duim en je wijsvinger tegen elkaar, zodat je in die grote kauwspier knijpt. Dat doet een beetje tot flink pijn. Als je het nu goed doet zul je voelen dat heel langzaam de pijn vermindert. Dat komt omdat die grote kauwspier minder bloed krijgt toegevoerd en zich ontspant. Als de ergste pijn weg is mag je je duim tussen je kiezen weghalen en uit je mond halen.
- Doe nu het zelfde met je linkerduim aan de rechterzijde van je mond. Let goed op dat je duim weer diep tussen je kiezen gaat en tegen de achterzijde stoot. Dan heb je weer de goede plek om in die grote kauwspier te knijpen.
- Als je het goed gedaan hebt zul je een ontspannen gevoel in je kaken hebben en als het gaat zoals ik talloze malen heb mogen meemaken is daarmee het knarsprobleem opgelost. Nou ja, je moet het een poosje blijven doen voor je gaat slapen. Overigens zul je dan merken dat het ook steeds minder pijnlijk wordt.
Welnu, als je een tandenknarser bent wens ik je veel en snel succes met mijn methode die – voor jouw informatie – voortkomt uit de “triggerpoint therapie”.