uitse Bondsdag: ‘Banken willen oorlog. Ze financieren beide kanten’
34 3 minuten leestijd
Foto: Richard Werner (Videostill YouTube/AUF1)
Help mee door dit artikel met iedereen op je socials te delen!
Overgenomen uit Nine for News.
Banken financieren oorlogen — dat is geen complottheorie maar een mechanisme dat topeconoom en bankinsider prof. dr. Richard Werner openlijk heeft uiteengezet tijdens een bijeenkomst in de Duitse Bondsdag. Stefan Magnet, hoofdredacteur van AUF1, was aanwezig en legde zowel de toespraak als een uitgebreid interview met Werner vast. De boodschap is hard: het wereldwijde geldsysteem is structureel ingericht ten voordele van een kleine groep machthebbers, en oorlog is daarin geen bijwerking — het is een verdienmodel.
Geld uit het niets: hoe banken echt werken
Werner, die als gastonderzoeker werkzaam was bij de Bank of Japan, het Japanse ministerie van Financiën en deel uitmaakte van de schaduwraad van de Europese Centrale Bank, legt het mechanisme glashelder uit. Banken scheppen geld op het moment dat zij een lening verstrekken. Er staat geen spaartegoed tegenover. Het geld bestaat simpelweg niet voordat de bankier zijn handtekening zet. Dit gegeven wordt zorgvuldig verborgen gehouden — historisch gezien ook omdat rente verboden was en zowel de bank als de lener er belang bij had de constructie geheim te houden.
De staat als beste klant
De aantrekkelijkste kredietnemer voor een bank is de staat. Regeringen lenen grote bedragen, betalen rente en hebben de belastingbetaler als borg. Maar wat als een vorst of regering simpelweg niet wil lenen? Werner beschrijft hoe bankiers in dat geval historisch gezien een alternatief hadden: spanningen aanwakkeren in een buurland, conflicten opblazen en beide strijdende partijen financieren. Zo ontstaat een situatie waarin de staat noodgedwongen enorme bedragen leent. Dat dit letterlijk mensenlevens kost, is voor de betrokkenen bijzaak — of erger, een bewuste keuze.
Van Eerste Wereldoorlog tot Oekraïne
Werner trekt de lijn door naar het heden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog stonden twee broers aan het hoofd van de centrale banken van twee oorlogvoerende landen: Max Warburg leidde de facto de Duitse Reichsbank, terwijl zijn broer Paul Warburg aan de wieg stond van de Amerikaanse Federal Reserve — opgericht in 1913, net op tijd voor het uitbreken van de oorlog in 1914. Eén familie verdiende aan beide kanten van het front. Werner ziet in het huidige conflict in Oekraïne een vergelijkbaar patroon. Westerse politici blokkeerden in een vroeg stadium een vredesverdrag, terwijl miljarden blijven vloeien naar wapenleveranties. Grote vermogensbeheerders zoals BlackRock hebben zich intussen vastgelegd op investeringsrechten in het land. De wederopbouw — te betalen door Europese belastingbetalers — lijkt al ingecalculeerd.
Duitsland: bezet en binnenkort gedeïndustrialiseerd?
Werner stelt onomwonden dat Duitsland tot op de dag van vandaag niet soeverein is. De Amerikaanse bezettingsmachten hebben hun gezag nooit formeel opgegeven. Duitsland heeft geen grondwet, alleen een Basiswet zoals gebruikelijk in bezettingszones. Het Morgenthau-plan — ooit een voorstel van de Amerikaanse minister van Financiën Henry Morgenthau om Duitsland na de Tweede Wereldoorlog volledig te ontmantelen en te de-industrialiseren — ziet Werner nu alsnog uitgevoerd worden. Energiebeleid, sancties en industriepolitiek werken volgens hem systematisch toe naar de afbraak van de Duitse economische macht. En dat terwijl Duitsland, aldus Werner, bij het juiste beleid gemakkelijk tien tot twaalf procent economische groei per jaar zou kunnen realiseren.
De EU als ondemocratische controlestructuur
De Europese Unie omschrijft Werner zonder omhaal als een dictatuur. Niet als politieke retoriek, maar als juridische analyse: alle wetgeving wordt geschreven door de Europese Commissie. Het Europees Parlement heeft geen initiatiefrecht en kan wetten hooguit vertragen. Werner vergelijkt de constructie met de Sovjet-Unie, die ook een parlement had maar geen echte wetgever kende. De ECB, die Werner ziet als de opvolger van de ondemocratische Reichsbank in plaats van de prudente Bundesbank, staat buiten democratische controle en kan vrijwel onbeperkt handelen.
Digitale valuta en het totale controlegrid
Het eindspel, zoals Werner dat beschrijft, is een systeem van totale controle via CBDC gekoppeld aan kunstmatige intelligentie. Niet alleen of je mag betalen, maar waarvoor je mag betalen, wordt dan centraal bepaald en per individu geprogrammeerd. Wie politiek onwelgevallig is, krijgt een “persoonlijke behandeling”. Werner wijst op de massale bouw van datacentra wereldwijd als infrastructuur voor dit systeem. Als ultieme stap noemt hij hersenimplantaten die AI direct met het menselijk denken verbinden — transhumanisme als controle-instrument. De coronacrisis ziet hij als een generale repetitie: een wereldwijde, gecoördineerde uitrol van identieke maatregelen die geen democratisch mandaat hadden, maar wel werden doorgezet.
Toch optimistisch
Werner sluit af met een oproep tot verzet, niet met wanhoop. Hij gelooft dat Duitsland — en bij uitbreiding Europa — het potentieel heeft om de ingezette koers te keren, mits burgers wakker worden en zich niet langer neerleggen bij beleid dat hun welvaart en vrijheid stelselmatig afbreekt. Of dat lukt voordat een derde wereldoorlog of een digitale gevangenis dit debat overbodig maakt, hangt volgens hem af van de vraag of mensen nu in actie komen.
Interessant
petervanoosterum 