Het gebeurt vrij regelmatig dat we via dit medium worden verrast met een toespraakje van een wetenschappelijk jongmens die ons uit probeert te leggen dat de werkelijkheid in afzonderlijke en voor ons waarneembare eenheden niet bestaat. Meestal begint hij dan te praten over subatomaire deeltjes en dat die deeltjes niet één zijn, maar meer en zich kunnen manifesteren op onwaarschijnlijk grote afstanden van elkaar met een gelijktijdigheid, waarbij er geen tijd lijkt te verlopen tijdens het overbruggen van de afstand. Met andere woorden, de lichtsnelheid die opgeld doet in ons zo reëel lijkende universum doet er ineens niet meer toe. Aan het gezicht van de betreffende spreker kun je dan zien dat hij iets onmogelijks vertelt en dat de hele werkelijkheid op zijn kop moet. Ik ben evenwel van mening dat dit niet zo is. Wel moeten we dan bereid zijn te accepteren dat we te maken hebben met twee werkelijkheden. Nou ja, waar dat in het verhaal van de betreffende verteller op neer komt is dan dat we moeten begrijpen dat verleden, heden en toekomst simultaan bestaan. Ja, ik begrijp best dat het moeilijk is om aan te nemen dat we hier met een serieuze waarneming te maken hebben. Als je evenwel bereid bent om een vergelijking te gebruiken om de gapende opening tot elkaar te brengen dan zeg ik het volgende: de film die wordt afgespeeld kennen wij als de werkelijkheid. Natuurlijk bestaat die film al, anders kan hij niet worden afgespeeld. Wij beleven die film als een werkelijkheid, maar ik moet dan denken aan dat liedje:

Row, row, row your boat, gently down the stream.                                                                              Merrily, merrily, merrily, merrily, life is but a dream.

Het enige wat je hebt te doen is een omkering van hetgeen we benoemen als leven en zogenaamd dood, wat natuurlijk helemaal niet belevenisloos is. Het is namelijk de toestand waarin je in slaap valt en het leven droomt. Als je die omkering kunt maken blijkt alles ineens niet meer raadselachtig te zijn. Dit mag je ontdekken en om de ontdekking wat meer voor de meeste mensen te verstoppen – het moet tenslotte wel een beetje spannend blijven – kun je binnen het leven ook slapen en dromen, waar sommige filosofen hebben opgemerkt dat de droom de vriend is van de dood.

Nou ja, je begrijpt het al, hoop ik. De film loopt en je speelt mee en net als vroeger in de Cineac zijn er een heleboel films en als er een is afgelopen wordt er een andere opgezet.