Als we de overigens schaarse bronnen die getuigen van de pogingen tot vernietiging van onze soort toch deels wel moeten geloven is het eigenlijk toeval dat we er nog zijn. De bijbel maakt het helemaal bont en beweert dat de zondvloed, een natuurramp waarbij vermoedelijk nagenoeg de hele ijskap van de Zuidpool in zee belandde en daardoor een ongeveer veertig dagen durende woeste overstroming veroorzaakte, bedoeld om ons allemaal te verdelgen alleen maar niet helemaal gelukt was vanwege ene Noah – die overigens in werkelijkheid heel anders heette – die kennelijk in de wetenschappelijke samenwerking bij onze totstandkoming zijn hele ziel en zaligheid in het werk had gelegd en tegen zijn meerderen inging door een klein maar significant deel van ons aan de verdrinking te onttrekken. Het Bijbelse verhaal van de ark van Noah, weet je nog. Daarna heeft de opperbevelhebber, waarschijnlijk Enlil, verklaard dat het ondoenlijk was om met ons te blijven strijden, omdat we toch wezens van vlees en bloed waren, maar dat onze levensduur maximaal honderdtwintig jaar zou zijn, nou ja volgens Genesis 6 dan. Daarna is het natuurlijk, zoals te doen gebruikelijk is bij ons, gierend uit de hand gelopen. Eerst waren het blijkbaar alleen de meisjes die kinderen kregen, ja, raad eens van wie. De geweldigen werden ze genoemd. Maar een of andere schepper leek het nou zo leuk als de menselijke jongentjes ook geschikt gemaakt werden om kinderen te maken. Leuke sport, vinden we nog steeds, maar in een soortgelijk verhaal in de Griekse mythologie is de wetenschapper zwaar gestraft om dat hij de hele organisatie volgens de bovenbaas compleet uit de hand had laten lopen. Nou ja, volgens die bovenbaas kregen we toen veel te veel mensen. Soort vluchtelingenprobleem, je ziet dat nog steeds. Als eerder gezegd: zondvloed eroverheen. Hielp tenslotte ook niet want we zitten lokaal hier en daar toch weer met een behoorlijke overbevolking en het fokt maar door.

Kijk, vanuit allerlei niet realistische en aan ons opgedrongen filosofieën moeten wij lief en verdraagzaam met elkaar omgaan, maar ja, als het bij de ratten te druk wordt gaan ze elkaar ook doodbijten. Nou, dat is een van de redenen waarom het altijd wel ergens oorlog is. Verder is er natuurlijk ruim voordeel aan oorlog. Het ruimt flink op en als je strijdmiddelen – oorlogstuig dus – levert wordt je er ook nog rijk van. De Griekse wijsgeer Heraclitus zei: De oorlog is de vader van alle dingen, (over de verdrietige moeder heeft hij het nooit gehad)

Ja, en dan tenslotte, blijft er de brandende vraag: Zijn de enorme verwarrende problemen van deze menselijke samenleving oplosbaar? Alleen verwarde en vooral hoogmoedige idioten – doorgaans voorbij trekkend onder de titel van politicus denken of zeggen van wel. Doe jezelf op een geruststellende manier een plezier en denk aan iets anders, een goede mop bijvoorbeeld.