Dit boek van enoch lijkt de herinneringen te bevatten van een groep creaturen die gezien kunnen worden als directe voorlopers of mogelijk parallelle producten van onze creators, in de somerische geschriften genoemd als de Anunnaki, afkomstig van enige andere planeet, mogelijk in ons zonnestelsel. Gezien de afstanden lijkt dit laatste niet onlogisch, omdat de ontwikkeling van ons zonnestelsel toestaat dat buitenplaneten eerder de gunstige plaats ten opzichte van de zon hebben ingenomen die wij nu als sedert millennia innemen. Het is volstrekt niet onlogisch dat zich op een dergelijke planeet (Niburu???) een soort van menselijk leven heeft ontwikkeld dat onze ontwikkeling enkele miljoenen jaren voor ging.

Evenmin ondenkbaar is, onze aard in ogenschouw nemende, dat deze Niburu mensen, in de Soemerische geschriften aangeduid als Anunnaki, hier gekomen zijn nadat zij op hun eigen planeet de noodzaak tot buiten planetaire exploratie hadden ondervonden op basis van het feit dat zij daar, net als wij overigens, van alles verwoest hadden.

Zij kwamen aan op onze zeer toegankelijke en plezierige planeet en hadden goud nodig om de atmosfeer van hun eigen planeet te redden, die door voortdurende atoomoorlogen ernstig beschadigd was. Goud-ionen in de atmosfeer van hun thuisplaneet leek een goede oplossing.

Duizenden jaren hebben hun eigen mijnwerkers hier goud gedolven, voornamelijk in Zuid Afrika.

De Soemerische kleitabletten maken echter gewag van een opstand onder hun mijnwerkers, die het zware werk in de mijnen niet meer wilden doen. Dit dilemma heeft de Anunnaki genoopt een oplossing te vinden. Die oplossing bestond hierin dat ze, waarschijnlijk meerdere honderden jaren bezig zijn geweest – was niet heel vreselijk, zijzelf konden duizenden aardjaren oud worden – vermoedelijk door een ander soort telomerase als wij hebben – een soort slaven te creëren uit hun eigen vrouwen en de hier aanwezige homoniden. Dat is uiteindelijk gelukt. Wij zij dus gemaakt als slaven van de Anunnaki. Oorspronkelijk werden wij per stuk gemaakt als ongeslachtelijke slaven. Denk hierbij aan de ongeslachtelijke helpers die wij zelf vaak kweken in de vorm van muildieren en muilezels.

De leider van de Anunnaki schijnt geen voorstander geweest te zijn van geslachtelijke voortplanting van de nieuwe slaven, omdat hij heel goed besefte dat hij dan de productie niet meer in de hand kon houden.

Zijn eigen wetenschappers – mogelijk moederlijke vrouwen die het nieuwe soort werkelijk schattig en aandoenlijk vonden gingen daar buiten zijn medeweten tegenin. Het moment dat hi, Enlil, een stel nieuwe slaafjes bezig zag met de geslachtsdaad (kijk daar is de appel van Eva) wordt hij woedend en gooit ze uit de laboratorium omgeving waar ze tot dat moment verblijven. (Adam en Eva worden uit

Dan gebeurt het, wat vaak met exoten gebeurt. Ze hebben geen natuurlijke vijanden, afgezien van wat roofdieren en ze vermeerderen zich op een manier waar moderne konijnen mogelijk jaloers op zouden zijn.

 Wij zij geboren en vermeerderen ons met een snelheid waarop de makers niet hadden gerekend. Zoveel goud gravende slaafjes hadden ze niet nodig. Op sommige plekken van de wereld beginnen opstandige Anunnaki die nieuwe soort te ontwikkelen naar hun eigen niveau.

De baas, Enlil vindt het echter helemaal niets. Hij ziet het hele verhaal met de nieuwe mensen als een mislukt experiment en probeert uit alle machte er een eind aan te maken, maar hij is te laat. Weliswaar heeft hij van meet af aan geregeld dat wij niet ouder dan 120 jaar kunnen worden (Genesis 6 vers 3), maar vernietigen met plagen, atoombommen op Sodom en Chomorra en zelfs de zondvloed zijn wegens tegenwerking van de groep in de Bijbel wordt aangeduid als Noach niet voldoende effectief om uiteindelijk een einde te maken aan het experiment dat aan de basis stond van ons bestaan.

Goed, Enlil trekt zich teleurgesteld terug, maar anderen, van wie we de namen niet meer precies weten hebben ongetwijfeld het toezicht en mogelijk de macht over ons behouden.

Misschien is dat nou juist de reden dat ik altijd het gevoel heb dat er heel in het geheim bazen over ons heersen.