Afvalzakken.

‘Het is schandalig, die prijs’, zei mijn vrouw. Nu ben ik wel van haar gewend dat ze over prijzen klaagt dus ik humde maar instemmend. ‘Twintig afvalzakken voor drie en een halve Euro en je bent wel verplicht om die dingen te gebruiken. Een ramp voor mensen met een heel klein inkomen: je moet iets kopen om weg te gooien, je hebt er dus niets aan.’ Tja, zo had ik er nog niet aan gedacht, maar dan weet ik er nog wel een, al die verpakkingen. Die zijn er eigenlijk alleen maar voor het gemak van de supermarkt. Want door al die verpakkingen kan iedereen in de winkel zelf grijpen wat hij hebben wil en in het boodschappenmandje – of karretje gooien.

Ik heb ze zien komen, de supermarkten: De Gruyter met het snoepje van de week, De Spar met ‘kopen bij de Spar is sparen bij de koop’ en dan natuurlijk de oorspronkelijk Zaanse grutter, Albert Heijn.

Nou vooruit als je zo oud bent als ik mag een beetje nostalgie ook een plekje hebben. Ik denk dat het vanaf mijn tiende jaar was, zeg maar negentienvijftig. We woonden in Den Helder in de Lijsterstraat. Elke dag kwam melkboer Baanstra aan de deur. Eerst met een bakfiets en later met wat ze een mechanische hond noemden: een wat grotere kar met een motor. Verder kwam bakker Slikker aan de deur met zo’n bakfiets met een deksel, anders werd het brood nat als het regende. De bakkers en de melkboeren hadden de stad in wijken verdeeld en de mensen hoefden eigenlijk alleen hun huizen uit als bijvoorbeeld de melkboeren om de beurt een week vakantie hielden. Dan mocht ik onze melkboer, Kooiman, helpen want dan was er een dubbele wijk. Ik mocht dan losse melk in pannetjes tappen en afrekenen – een liter losse melk kostte 21 cent. Van de melkboer kreeg ik na een week helpen een hele rijksdaalder. Daar was ik dan apetrots op.

En dan was er de kruidenier, Toon Mooij. Zijn winkeltje was in de Basstraat, maar omdat de aanloop daar blijkbaar niet heel groot was had Toon bedacht dat een goed idee was om een uitbreng wijk te beginnen. Met een transportfiets met een grote mand voorop kwam hij elke week twee keer bij mijn moeder. Eerst met het boekje om de bestelling op te schrijven en later om de doos met de boodschappen te bezorgen. Heel lang heeft Toon dat gedaan, ik denk wel tot mijn zestiende. Als ik thuis was als hij de bestelling kwam opnemen vroeg hij mij altijd: ‘wil je een bokkie?’ Daar zei ik geen nee tegen, want hij bedoelde een Willem Twee sigaartje uit het rode doosje dat hij altijd in zijn jaszak had. Ik denk nog vaak terug aan die tijd. Alle kruidenierswaren waren los te krijgen en werden geleverd in bruin papieren puntzakken. En ja, als het druk was moest je in de kruidenierswinkel en bij de slager op je beurt wachten, maar dat heeft zich nu verplaatst naar de kassa. Toen waren er veel kleine winkels waardoor het met de drukte eigenlijk wel meeviel. Als het erg druk was en je kwam binnen, dan vroeg je gewoon: ‘wie was de laatste?’ en dan wist je na wie je aan de beurt was. Omdat er veel kleine winkels waren kenden de klanten die er kwamen elkaar meestal wel. In de winkel stonden ze dan tijdens het wachten gezellig met elkaar te kletsen.

Vuilniszakken hadden we niet. De vuilniswagen kwam één keer in de week langs om de grote zinken vuilnisemmers te legen. Nu gooien we voor kapitalen weg aan verpakkingsmateriaal in vuilniszakken, 20 stuks voor € 3,50 . Waanzin. En als je me nu vraagt of het allemaal beter is geworden, dan kan ik alleen maar constateren dat veel kleine ondernemingen die ons vroeger uitstekend bedienden opgeslokt, weg geconcurreerd zijn door grote multinationals, waarbij we nu al geen of nauwelijks meer controle hebben op wat we eten. Tja, de moderne grootgrutters: groot, schreeuwerig en inhalig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.