Tranen kunnen bevrijden 1

In de zeventiger jaren deed ik mijn praktijk aan huis in Hilversum. Mijn eerste benadering was vaak de weg van de chiropraxie, het manipuleren van voornamelijk de wervels van nek en rug. Ik denk dat ze midden dertig was toen ze een afspraak met me maakte. Of het ook ’s avonds kon, want dan kon haar man op het kind passen. Ik vond het goed en rond half acht belde ze aan. Ze zag er goed verzorgd uit maar had een ietwat treurige uitdrukking. Wat haar voornaamste klacht was wilde ik natuurlijk weten. ‘Hoofdpijn,’ zei ze. Hoe lang hebt u daar al last van, wilde ik weten. Een jaar of zes dacht ze.

Ik begon uiteraard met de hele vragenlijst van de anamnese af te werken en te noteren en besloot te beginnen met de Chiropractische benadering. In een goed half uur had ik haar hele wervelkolom gecontroleerd en allerlei verschillen in spierspanning opgelost. Ze ging tevreden naar huis en zei dat ze de behandeling heel ontspannend had gevonden.

Nauwelijks een week later belde ze echter weer, of ze nog een terug mocht komen. De hoofdpijn was dat weekend weer heel hevig geweest. Ik dacht: ‘het weekend… dan is haar man ook vrij, zouden er spanningen in hun huwelijk zijn. Dat bleek evenwel niet het geval, ze was getrouwd met haar grote liefde en dat was hij nog steeds. Ik was echter begonnen met vragen. De gezinssamenstelling, kinderen waren in het weekend natuurlijk ook thuis. Was dat dan misschien erg belastend voor haar? Toen vertelde ze dat op een zaterdag een jaar of zes geleden het oudste kind, een jongetje, was verdronken in de sloot voor het huis. Natuurlijk was het verschrikkelijk, maar ze had zich flink gehouden en ze had niet gehuild, ook niet bij de begrafenis. Ik stelde haar voor een hypnose sessie te doen. Waarom, wilde ze weten en wat is dat? Ik legde uit dat het een manier is om op een ontspannen manier je dingen te herinneren om erachter te komen of er soms ten onrechte vergeten pijn was. Ze stemde toe en ik liet haar op mijn behandeltafel liggen met een kussen onder haar hoofd.

Na de gebruikelijke inleidende ontspannende suggesties vroeg ik haar of ze zich prettig voelde. Ja, ze voelde zich prettig. Ik zei: zullen we samen eens terug gaan naar die vreselijke dag dat jouw kind verdronk. Aarzelend stemde ze toe. Kun je beschrijven wat je ziet als je aan die dag denkt, vroeg ik. Ja, dat kon ze. Iemand had het kind al uit het water gehaald. Het lag daar op het gras. Ze was er op haar knieën bij gaan zitten en had vol afgrijzen naar haar kind gekeken. Heb je het kind niet aangeraakt vroeg ik. ‘Nee, dat kon ik niet,’ zei ze. ‘Maar zullen we dan nu samen afscheid van je kind nemen, stelde ik voor en ik zag de spanning op haar gezicht, maar ze stemde toch toe. ‘Pak je kind maar in je armen,’ zei ik. ‘Voel je hoe koud hij is?’ Ze knikte geluidloos. ‘Wil je nu afscheid van hem nemen en hem een goed reis wensen?’ zei ik.

Toen begon ze onbedaarlijk te huilen, wel een half uur lang. Af en toe streelde ik haar hoofd. Alles om haar hoofd heen was drijfnat van haar tranen. Het leek niet te stoppen, maar na ruim een half uur ging ze heel rustig zitten. ‘Dank u wel’ zei ze en stapte van de tafel.

We namen afscheid en ik begeleidde haar naar de deur. Drie weken later belde ze me om te vertellen dat de weekend hoofdpijnen niet meer terug waren gekomen.

Ik moet zeggen dat ik mij zeer geëmotioneerd voelde toen ik mocht meemaken hoe deze vrouw zich van een zware emotionele last bevrijdde en ik moet er vaak aan denken hoe wreed en slordig we in onze samenleving met ernstig beschadigende emoties omgaan.

Niet zeuren, flink zijn is doorgaans de leus als er veel beter even ruimte voor bevrijdende ontlading zou kunnen zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.