Openbaring

Ik moet wel van te voren bekennen dat ik een sciencefiction schrijver ben, een dromer en een fantast zou je kunnen zeggen. Misschien heb ik juist daardoor wel zulke intense belevingen.

Nu had ik in mijn leven één keer eerder een openbaring  gehad, maar dan op een soort technisch deelterrein. Ik weet het nog heel goed. Mijn helaas veel te jong overleden vriend, Bob Kalkman kwam toen bij mij met enige regelmaat patiënten meten met behulp van elektroacupunctuur volgens de methode Voll. Bij die methoden worden er steeds buisjes met een bepaald geneesmiddel in de meetkring geplaatst door ze in een soort houder te zetten.

Ik weet zeker dat de meeste beoefenaren van die methode zich helemaal niet afvragen hoe nu eigenlijk gebeurt wat er gebeurt. Ik weet nog goed dat ik in onze tuin, halverwege de achterdeur van de praktijk op een bepaald punt stilhield, omdat ineens tot me doordrong wat de werkelijke principes van deze meettechniek waren. Ik ervoer dat als een openbaring. Als ik dat hier nu weer opnieuw ga vertellen, dan verdoe ik voor dit moment te veel tijd, want de vreemde manier waarop deze dag begon en de gedachten daarna maakten me duidelijk dat ik opnieuw een openbaring kreeg van niet geringe omvang.

De dag begon overigens vreemd. Ik werd wakker en keek op de wandklok en op mijn horloge. Allebei vertelden ze me dat het zes uur was. Dus ik dacht: ‘mooi, dat is een teken om vroeg op te staan’. Ik ging op de rand van mijn bed zitten en dacht: nee, zeg ik ga nog even liggen. Dus dat deed ik, maar dat voelde helemaal niet goed.

Na nog een paar keer zo heen en weer geschoven te zijn besloot ik toch maar op te staan en keek op mijn horloge. Het was net drie uur. Helemaal niet zes uur. ‘Toch moet ik eruit,’ dacht ik en dat deed ik.

Ik schreef een pagina vol aan mijn dagboek en daar begon de openbaring:

Gisteren waren er op de tv op het History kanaal  lange programma’s in de serie ancien aliens, wat zoveel betekent als de buitenaardsen die vroeger onze planeet bezochten. Maar in dat programma hadden ze het ook steeds over de ufo waarnemingen. De wonderlijkste waarneming was volgens die verslaggevers dat een ufo zichtbaar kon zijn op een bepaalde plek, om vervolgens in een ondeelbaar klein moment van richting veranderd op een heel andere plek te zien was. Een dergelijke versnelling of richting wisseling kon volgens de verslaggevers geen enkel levend lichaam verdragen. Elk lichaam zou daarbij, zeiden ze, in pulp veranderen. Toen, dus eigenlijk gisteren al, begon mijn openbaring: Ik dacht aan teleportatie. Je ziet dat vaak in Star Trek. Lichamen worden als het ware elektronisch ontbonden en over gestraald en komen op de plaats van bestemming dan weer terug in hun normale materiële toestand.

Goed, we weten zeker dat we die techniek nog niet beheersen, al ben ik er van overtuigd dat het ooit een manier zal zijn om je te verplaatsen. Alleen sta ik daarin zelfs in ons land niet, want in de vorige eeuw, 1966 om precies te zijn, schreef de Nederlandse schrijver Max Dendermonde er al over in zijn roman: De wereld gaat aan vlijt ten onder.

 Vanmorgen had ik zoals ik al zei, een openbaring. Ik dacht: de toestand die wij dood noemen die is helemaal niet dood. Die toestand is volkomen gelijkwaardig aan het leven. Alleen zijn wij ons op een zo armetierige manier van het leven in ons bewust dat alle mogelijkheden die we hebben om van zijnstoestand, dus materieel en niet materieel, te wisselen niet alleen niet in ons opkomen, maar we missen ook voorlopig nog de vaardigheid en de diepte van bewustzijn die ervoor nodig zijn.

Onze echte mogelijkheden, die inmiddels door vele wezens in dit universum worden beheerst en die wij nog moeten leren, zitten daarin dat we kunnen wisselen tussen een toestand waarin we materiële wezens zijn met lichamen van vlees en bloed en anderzijds energetische concentraties, wezen van licht uit het ideeënrijk voor wie geen afstanden bestaan, voor wie geen tijd en ruimte bestaan, maar slechts geconcentreerd bewustzijn.

Dat realiseerde ik me vanmorgen ineens en ik begreep dat wat ik nu nog niet kan erg de moeite waard is om te leren in dit of enig volgend leven, want lichtwezens die zich zowel in de materie als in puur bewustzijn kunnen manifesteren is de vorm waarin we als mens de volmaaktheid van de soort benaderen.

Dat is vandaag mijn openbaring. En kijk, luister en voel: Je leven mag saai zijn, vol onbegrepen teleurstellingen, uitzichtloos, buitengewoon pijnlijk zelfs. Er zijn echter nog zo oneindig veel ontwikkelingsmogelijkheden. Telkens als wij erin slagen een laatje in onze schier oneindig arsenaal van mogelijkheden te openen komt weer die blije, triomfantelijke glimlach op ons gezicht en weten we weer: zie je wel, ik wist dat er meer is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.