Stikstof

Dat woord kies ik nu als titel voor een opiniërend stukje. Het lijkt er langzamerhand erg veel op dat een toenemend aantal mensen in de zogenaamd beschaafde landen, mensen dus die eigenlijk tot nu toe in toenemende mate alles konden kopen wat ze dachten nodig te hebben, angstig beginnen te worden. De klimaatveranderingen worden zo duidelijk zichtbaar dat er tekenen van paniek beginnen te verschijnen. Wanhopige milieuactivisten proberen met toenemend succes de in hun ogen schadelijke activiteiten te bestrijden.

Een treffend voorbeeld zien we in ons land in het initiatief van de heer Vollebroek die er in zijn eentje in slaagde om een aanzienlijk deel van de gebruikelijke economische activiteiten lam te leggen. Op deze manier kan de bouw niet verder, moeten heel veel woningzoekenden voorlopig maar blijven zoeken, blijkt de veestapel veel te groot en daarmee de belangrijkste uitstoot van stikstof.

Nu dacht ik toen ik dat las bij mezelf: maar stikstof is toch tachtig procent van de lucht om ons heen? Hoe kan de veestapel daar nu iets mee te maken hebben. Nou, zeker weet ik het natuurlijk niet, maar ik vermoed dat het verhaal als volgt is: Alle dieren die we als vee houden, koeien, varkens, kippen en noem maar op eten voedsel dat noodzakelijkerwijze voor een aanzienlijk deel uit eiwitten bestaat. Eiwitten zijn de bouwstoffen die nodig zijn om onder meer spieren op te bouwen, maar ook andere weefsels in mens en dier. Die eiwitten zijn gecompliceerde chemische verbindingen die op buitengewoon ingenieuze wijze in de natuur door planten worden gevormd met… ja, je raadt het al, de stikstof uit de lucht. Mooi, denk ik dan in eerste instantie. Dierenvoer wordt door de natuur gemaakt en daarvoor wordt stikstof uit de lucht gehaald. Die stikstof komt dan later weer terug in de atmosfeer. We eten de dieren, maar ook produceren ze gigantische bergen mest en urine. Niet erg, want het is in balans. Nou, was in balans moet ik zeggen. We hebben namelijk zo ontzettend veel vee dat we in de eigen natuurlijke omgeving in de verste verte niet voldoende veevoer kunnen produceren. Dat voedsel importeren we dus: soja, mais en noem maar op. Daarmee importeren we dus bergen extra eiwitten. Kijk en daar zit nu het probleem. Die extra eiwitten die niet in onze eigen omgeving geproduceerd zijn geven bij afbraak in de voedselkringloop van het vee heel veel extra stikstof in onze atmosfeer, waardoor de juiste verhouding van ons lucht mengsel verstoord wordt.

Kijk, als onze atmosfeer uit alleen maar stikstof zou bestaan, dan …grappig, het woord zegt het toevallig al een beetje… dan stikken we. Maar zo erg is het nog lang niet hoor, hoewel we eigenlijk ook niet precies weten hoe lang het zo door kan gaan voor het wel zo ver is. Persoonlijk denk ik dat de wal mogelijk het schip wel zal keren, maar een klap zal het zeker geven. Hoe dan ook, het nieuws staat er bol van, alles moet terug, minder, minder, minder… ja, koeien, varkens en kippen voornamelijk deze keer.

Maar ja, je zal maar boer zijn met een torenhoge hypotheek op je bedrijf omdat je alleen een redelijk inkomen kunt halen met honderden koeien of duizenden varkens, omdat de kiloknaller grootgrutters bijna geen donder meer voor je waren betalen. Tja, dan zit je lelijk op je neus te kijken en dan ben je misschien wel geneigd om diep in je hart die milieufiguren een verblijfsvergunning in je gierkelder aan te bieden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.