P.i.S. (Poolse idioten Sociëteit?)

Europees, wat is dat, bestaat dat, hoe bestaat het?                                                             Ach, het heet vast anders of het is iets anders.

Op pure arrogantie, zelfoverschatting en, niet te vergeten een alles verterende eerzucht zijn via tamelijk bedrieglijke reclamecampagnes in een heel hoog tempo een aantal landen bij elkaar gekwakt. Jarenlang hadden ze elkaar bevochten, beconcurreerd, de wind uit de zeilen genomen of op anderszins irritante wijze staande gehouden dat zij zelf toch de beste waren, wat ook een ander daarvan zeggen zou.

Iedereen die op enigerlei wijze te maken heeft met groei en ontwikkeling weet als geen ander dat alles wat heel snel groeit vaak kwetsbaar is en gevoelig voor ziekten en andere aandoeningen. Deze waarheid gaat op voor mensen, dieren, planten en ondernemingen van welke soort dan ook. Snelle groei belooft maar één enkel resultaat: geweldige winstkansen voor sluwe vissers in troebel water.

In dat verband hebben we gezien hoe het Europese bestuursapparaat is uitgegroeid tot een inefficiënt gedrocht met een enorm waterhoofd waar de managers cultuur, die godzijdank in onze ziekenhuizen langzaam op de terugweg is, nog wordt aanbeden met een ernst en toewijding een betere zaak waardig en natuurlijk met goede promotiekansen en overige emolumenten.

We zagen hoe de uitgekookte jongens in de zuidelijke landen bakken vol subsidie uit de gezamenlijke pot wisten te trekken. Onafzienbare olijfbomenplantages zag ik in Spanje, waarvan ze de olie al lang aan de straatstenen niet meer kwijt konden. Maar ja, van gratis geld kun je best een poosje voort simuleren. Financieel maakte Griekenland het tot nu toe het bontst. Gevraagd aan een van de Griekse opperhoofden: hoeveel heb je nu verdiend? Kwam altijd een antwoord dat oncontroleerbaar nergens op sloeg. De achterliggende gedachte was natuurlijk: hoeveel ik verdiend heb? Ja, ik ben daar gek. Dat vertel ik niet eens aan mijn vrouw.

Dat met die zuidelijke landen, dat was uitproberen op prikkelniveau. Het ging om de centen. Dat was nog begrijpelijk. Pakken wat je pakken kan is tenslotte de belangrijkste moraalregel in onze wereld.

Nu begint het er echter naar uit te zien dat de amusementswaarde van het spelletje centen pikken enigszins begint terug te lopen. De eerste try-out versies van een heel nieuw spel dienen zich aan. Waarschijnlijk vindt de plaats van de bakermat van het nieuwe spel zijn oorsprong in een klassieke term die al heel lang gebruikt wordt om totale wanorde aan te duiden. Ik bedoel: de Poolse landdag. Het nieuwe spel kent maar één belangrijke spelregel: wie de macht heeft bepaalt alle andere spelregels en verklaart vroegere spelregels ongeldig.

Ongetwijfeld gaan de nieuwe Poolse machthebbers stellen dat er mogelijk handtekeningen van Polen onder het Europees manifest staan, maar dat het hier absoluut verkeerde Polen betrof en dat die handtekening moeten worden beschouwd als geschreven op het toiletpapier dat zojuist klaar hangt om te worden gebruikt.

Redeneringen als boven bedoeld zouden door mijn oude vader zijn betiteld als “As Poor As Pis” Ja, je ziet het goed. Zo kwam ik deze keer op het idee voor deze blog,                 Maar eerlijk gezegd word ik er P.i.S. link van en ik verzeker je dat dit nog maar het begin van jarenlang gezeik is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s