Angst

Angst lijkt op dit moment alle gemoederen bezig te houden. Op grote schaal worden veiligheidsmaatregelen genomen. Na de aanslag op een tot dat moment noodlijdend satirisch blaadje, dat op ruime schaal gebruik maakte van de veel geprezen vrijheid van meningsuiting, door zoveel mogelijk heilige mannen van de moslims te bespotten, is heel Europa zich ineens opnieuw bewust van het gevaar van geradicaliseerde moslims.

Er is echter een andere, onderliggende angst die al sinds mensenheugenis veel onherstelbare schade aanricht. Deze angst is zo fundamenteel, zo inherent aan – en ingebakken in onze samenleving dat de meeste mensen er niet bij stilstaan. Het gaat om de angst een ander gelijk te geven als we diep in ons hart weten dat we dat eigenlijk zouden moeten doen. Deze angst blijkt de voornaamste reden om oneerlijk te zijn, om de ander vooral niet te geven waarop hij recht heeft, zijn gelijk .                                                 Op deze manier blijft de wereld altijd met twee maten meten: ons gelijk en hun gelijk, waartussen het niet snel te verwachten is dat er een vergelijk zal worden gevonden.     Stel je eens voor – ik trap een open deur in – de Amerikanen met aanhang zijn op valse gronden, iedereen wist dat, in Irak een oorlog begonnen, die dat land in een totaal deplorabele toestand heeft achter gelaten. Een paar miljoen mensen op de vlucht, ontheemd, hun bestaansmogelijkheden vernietigd. Duizenden onschuldige mensen gedood, collateral damage. Toen de oorlog uiteindelijk niet echt gewonnen kon worden (net als in Vietnam, waar ook een uitgelokt incident in de baai van Tonkin een prachtige kans voor de wapenindustrie bleek) keerden de Amerikaanse soldaten op bevel van hun president terug naar huis. Heldhaftige verliezen van Jan Soldaat betreurend.

Al die doden die daar zonder enige reden vielen waren allemaal mensen die we niet kenden moslims voor het merendeel. En wat mij nu zo voor de hand liggend lijkt is dat er daar mensen heel erg boos zijn geworden en dat ze denken – ja, ik weet wel dat het niet hoort – maar dat ze denken: ‘jullie bij ons onschuldige mensen dood maken? Wacht even, dat kunnen wij ook. Ja, we kunnen het niet zo effectief en op zo’n grote schaal als jullie, maar wacht maar, let maar op.’

Ja, het deugt natuurlijk allemaal niet wat die mensen denken. En omdat we het allemaal zo dom en onrechtvaardig vinden wat ze doen, mogen we hen natuurlijk dag in dag uit bespotten op een manier die eigenlijk verbazend veel op treiteren lijkt.

Oh ja, dat vergeet ik nou bijna nog te zeggen. Ik zag een uitzending over pesten op de werkvloer. Trouwens wat hebben we niet voor vreeslijke gevolgen gezien van pesten op school. Nee, pesten mag niet hoor. Moslims treiteren en het bloed onder de nagels vandaan halen, ja, dat mag natuurlijk wel, want dat is nou vrije meningsuiting.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.