Vast en zeker

Vast en zeker.

Mooie uitspraak, als hij van toepassing is. Dat komt trouwens weinig voor.                         Eigenlijk erger ik me al jaren aan de activiteiten van de kooplieden in angst. Kooplieden die vette winst maken door ons producten te verkopen op basis van iets dat we in bijna alle gevallen kunnen missen als kiespijn: angst!                                                                           Ja, maar… zul je zeggen, zo dom zijn we toch niet? We kopen toch zeker geen angst?Nee, dat gelooft natuurlijk niemand, wie wil er nou angst, niemand toch?                               En dat is absoluut waar.

Het product dat deze kooplieden ons bieden wordt ook geen angst genoemd. Zij noemen het zekerheid. Die zekerheid is dan bedoeld om de angst, die ze je eerst hebben aangepraat als het ware weer weg te nemen. Een belangrijk principe bij marketing: creëer eerst een behoefte en biedt dan het passende product aan (wat je natuurlijk al klaar had liggen) Die zekerheid, nou ja, zoals zij het dan noemen, zit in een pakketje dat vergezeld wordt van een brief, een zogenaamde polis, met heel veel heel kleine lettertjes, zo veel en zo klein dat iedereen die ze probeert te lezen er al na een regeltje of tien mee stopt. Wat er allemaal staat in die stukken met die kleine lettertjes is voor gewone mensen die niet hebben doorgeleerd in de angst&zekerheids koopliederij meestal niet te begrijpen, maar doorgaans staat er iets dat zegt, dat datgene wat er in de stukken met grote letters staat, die je wel gemakkelijk kunt lezen, dat juist dat in veel gevallen niet doorgaat. Maar dat ontdek je meestal pas als het te laat is, omdat je erop rekende dat wat er in die grote letters stond waar was en dat het wel goed zat met die zekerheid tegen de angst die ze je eerst hadden aangepraat.                                                                                                       Tja, wat ben je toch eigenlijk een dommerik hè?

Jaren zijn ze ermee bezig geweest. De meest idiote dingen kun je tegenwoordig verzekeren. Laatst hoorde ik van iemand die een aanzienlijke verzekering had afgesloten tegen de gevolgen van slecht vakantieweer. De man was strandtenthouder en de premie kostte hem ongeveer een kwart van zijn winst in een goed jaar. Maar daar zat het probleem niet. Het probleem zat hem erin dat de verzekering pas ging uitbetalen bij een bepaald aantal dagen met slecht weer. Beroerd voor de man was wel dat hij al een paar minder goede jaren had gehad waarin hij telkens een dag of drie-vier slecht weer tekort was gekomen. Jammer hè? Dag premie.                                                                               Nou, dit is natuurlijk een onzinnig voorbeeld dat ik uit mijn duim zuig, hoewel…

Onze grootste angst, die voortdurend wordt aangewakkerd is de angst voor ziekte. Wat als ik nou…, ja, vul maar in. Wat kun je allemaal niet aan geestelijke en/of lichamelijke ellende over je heen krijgen, al dan niet door je eigen schuld.                                                 De kooplieden in angst… oh, sorry, zekerheid, hebben hier echt het meest ijzersterke concept ooit bedacht tegenaan gegooid. Ze hebben geregeld met – ja, hoe betrouwbaar zijn die jongens van de politiek – dat iedereen verplicht is verzekerd te zijn. Behalve de premie die je elke maand moet betalen wordt er ten bate van het verzamelde ziektewezen eerst ook nog een flink stuk van je inkomen achterover gedrukt. Genoeg is dat overigens niet. Om ons te ontmoedigen gebruik te maken van de gezondheidszorg, artsen, apotheek enzovoorts hebben ze bedacht dat je eerst zelf moet betalen, zeg maar zo’n driehonderdzestig eurootjes.  Voor de bijstandsmoeder is dat een half maandinkomen. Als je dat geld nou maar braaf hebt ingeleverd dan gaat de verzekeraar betalen. Nou ja, je bent wel gek als je naar de dokter gaat als je moet kiezen tussen een maaltijd elke dag of de dokter. Die ziekte, die pijn in je donder ach, daar leer je mee leven, toch?

Ja, weet je, ze zeggen dat de gezondheidszorg steeds duurder wordt. De vraag hoe het komt dat die kosten zo explosief stijgen levert al jaren geen duidelijke antwoorden op. Het probleem is te veelzijdig en te ingewikkeld, roepen alle belanghebbenden in koor. Ja, geloof je het zelf?

In een eerder stukje schreef ik al eens dat de wereldwijde farmaceutische industrie een van de rijkste – zo niet de rijkste tak van sport op deze wereld is.                                         In een boekje dat ik ooit vertaalde: The One Minute Cure van Madison Cavanaugh las ik een paar interessante weetjes. Zo stond er bij voorbeeld dat er op elk Amerikaans congreslid twee duur betaalde lobbyisten van de farmaceutische industrie lopen en dat er in dat congres nog nooit een wet ten nadele van de farmacie is aangenomen of ten voordele van de farmacie is afgewezen. Ook heel interessant vond ik het volgens die auteur ruimschoots bevestigde feit dat op farmaceutische producten waar het patent al jaren van is verlopen soms 5000% of meer winst wordt gemaakt.

Menselijk leed, al dan niet deskundig veroorzaakt en in stand gehouden is een krankzinnig winstgevende industrie geworden, waarop we nu geen invloed meer lijken te hebben.       Dat is niet goed en dat wordt het ook niet.

De farmacie wil steeds meer winst maken,                                                                             De behandelaar wil steeds meer voor de behandeling. Veel behandelingen konden beter niet worden gegeven (dat heet dan: voor de zekerheid doen we het toch maar.) Kost een pet met centen, maar dan heb je ook wat, eh…wat ook alweer… help me even… oh ja, zekerheid!

Jeetje, was ik bijna vergeten. Bijna iedereen heeft in de buurt in zijn of haar woonplaats wel een ziekenhuis dat om welke volkomen ondoorzichtige reden tegen de grond moet om plaats te maken voor een nieuw, peperduur gebouw.                                                           Over welke bouwfraude zullen we het eens hebben?

Alleen de echte zorgverleners in de bejaardenhuizen, in de ziekenhuizen, waar zorg en liefdevolle medemenselijkheid zo dicht bij elkaar liggen en in feite het belangrijkste product vormen, daar moet de laatste druppel levenssap worden uitgeknepen. Hun werk levert namelijk slecht één ding op: een kostenpost!

Wat zeg je? Dat ik loop te zeuren over dingen waar ik toch niets aan kan doen.                   Nou, dat ben ik niet met je eens. Dus als jij en nog een heleboel anderen er nou ook eens over gaan zeuren is er op een gegeven moment wel een groepje dat een effectievere en vooral eerlijkere weg vindt om de mensheid gezond te houden.                                             Want echt hoor, de geschiedenis heeft het bewezen en bewijst het nog steeds: massaal zeuren, klieren, lastige vragen stellen en vooral daarmee doorgaan. Dat is gewoon de enige manier om het gegraai en het misbruik maken van de behoefte aan enige zekerheid te laten ophouden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s