Geloven

Geloven, gevaarlijk hoor.

Geloven geeft strijd, altijd weer strijd met mensen die iets anders geloven.
Toch is het vreemd.
Gelovers – ik gebruik opzettelijk niet het woord gelovigen, omdat dit woord door de jaren heen een soort betrouwbare, braverige klank heeft gekregen – vinden zonder uitzondering dat ze het goede met de wereld en de maatschappij der mensen voor hebben.
Ten onrechte. Kijk om je heen, kijk naar de hele moslimwereld, die in vele totaal onbegrijpelijke geloofsrichtingen uiteen valt. Een bende fanatieke hersenloze meelopers die het kennelijk veel noodzakelijker vinden elkaar te bestrijden, dan door het voeren van verstandig beleid welvaart en voorspoed onder de hun aanhang te bewerken.

De christenwereld heeft een langere oefentijd achter de rug, zo’n zevenhonderd jaar meer, maar de wereldwijde resultaten van deze heilsleer zijn welbeschouwd nog steeds bedroevend. Vaak heb ik de indruk dat de negentiende-eeuwse christelijke oproep: ‘helpt uzelf, zo helpt u God’ nog immer als hoogste credo geldt.

Ik vermoed dat de gelovers in de christenwereld er absoluut van overtuigd zijn dat in, laten we zeggen, de westerse hoek van de religie bovengemeld soort ellende niet plaats kan vinden. Was dat maar waar!
Heel lang geleden is het nog niet, maar in het begin van de vorige eeuw is er in ons deel van de wereld – en in elk geval in ons land nog sprake is geweest van een felle schoolstrijd. Protestanten en katholieken verdroegen elkaar niet sedert Maarten Luther (wat is er toch met die naam?) een tamelijk uitgebreide droom had en die neerschreef in zesennegentig stellingen, bedoeld voor discussie, die hij aan de deur van de slotkapel te Wittenberg spijkerde. We weten allemaal wat daarvan gekomen is: tachtig jaar oorlog alleen al in ons land. Tienduizenden zwakzinnige idioten die elkaar best hadden kunnen helpen om een beter leven te hebben, maar die om een nog steeds onbekende Heer te dienen een onbedwingbare behoefte voelden elke andersdenkende de hersens in te slaan, dan wel net zo lang te folteren tot hij of zij stervend toegaf dat de folteraar het altijd al bij het rechte eind had gehad.                                                                                                             Er zijn zelfs op dit moment nog protestants christelijke – c.q. katholieke richtingen die zich, net als de orthodoxe joden overigens, gedragen als uitverkorenen die aan hun geloof een status van onaantastbaarheid ontlenen.

Noord Ierland is trouwens nog steeds een gebied waarvan je kunt zeggen dat de vonken onder de as van de oude geloofsstrijd buitengewoon weinig wind uit de verkeerde richting nodig hebben om weer tot een heilloos laaiend vuur uit te groeien.
Vreemd, zeker voor christenen, die liefde en verdraagzaamheid prediken.                             Nee, ik vind het allemaal maar niks, dat geloven. Er zijn dingen die je gewoon zeker kunt weten.                                                                                                                                     Je kunt bijvoorbeeld weten dat we van nature geneigd zijn tot egoïsme. We hoeven dus eigenlijk alleen maar een beetje op te letten op mensen die te sukkelig zijn om te pakken wat ze nodig hebben. Die komen namelijk tenslotte tekort. Die gaan tenslotte toch stelen en last veroorzaken. Daar gaan we dan weer allerlei dure maatregelen voor bedenken. Ik kan het natuurlijk niet bewijzen, maar misschien hadden we beter moet opletten en ze een beetje helpen  voordat ze bijna onder water raakten.

Maar daarvoor hoef je toch niet in allerlei onbewijsbare onzinnige dingen te geloven?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s